ΚΚΕ: Εκδήλωση για τα 50 χρόνια από το πραξικόπημα στον Βόλο [εικόνες]

Μέσα σε κλίμα συγκίνησης, αλλά και αγωνιστικής αισιοδοξίας για τις σύγχρονες μάχες, πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση της Τ.Ε. Μαγνησίας του ...


Μέσα σε κλίμα συγκίνησης, αλλά και αγωνιστικής αισιοδοξίας για τις σύγχρονες μάχες, πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση της Τ.Ε. Μαγνησίας του ΚΚΕ με αφορμή τα 50χρονα από το πραξικόπημα του 1967.

Η εκδήλωση έγινε σε τμήμα των αποθηκών του λιμανιού, όπου κυριολεκτικά στοιβάχτηκαν οι πρώτοι συλληφθέντες της Χούντας από το Βόλο και τη Θεσσαλία αλλά και άλλες περιοχής και μεταφέρθηκαν στη Γιούρα.


Στην αίθουσα υπήρχε έκθεση με αρχειακό υλικό, παράνομες προκηρύξεις, ενημερωτικά δελτία που εκδίδονταν στο εξωτερικό στα αγγλικά και τα γαλλικά, παράνομα φύλλα του «Ριζοσπάστη» του «Οδηγητή» και της «Πανσπουδαστικής».

Η εκδήλωση άνοιξε με ομιλία από το Νίκο Γκατζή, μέλος της Τ.Ε. Μαγνησίας του ΚΚΕ, ο οποίος αναφέρθηκε στον χώρο των αποθηκών αλλά και στην πείρα από τη δράση των κομμουνιστών στην εξορία και τις φυλακές. (επισυνάπτεται)

Την κεντρική ομιλία έκανε ο Κώστας Αβραμόπουλος, μέλος του Π.Γ. της Κ.Ε. και γραμματέας της Ε.Π. Θεσσαλίας του ΚΚΕ, ο οποίος αναφέρθηκε στα διδάγματα από την 7χρονη δικτατορία, τη δράση του ΚΚΕ στην παρανομία αλλά και τη σημερινή πολιτική και οικονομική κατάσταση στη χώρα και διεθνώς και τη διέξοδο που προτείνει το ΚΚΕ. (επισυνάπτεται).


Η εκδήλωση έκλεισε με μουσικό πρόγραμμα.  

Στην ομιλία του ο πρώην βουλευτής Μαγνησίας Νίκος Γκατζής ανέφερε:

Κυρίες, κύριοι, αγαπητοί φίλοι, σύντροφοι.

Η Τ.Ε. Μαγνησίας του ΚΚΕ, σας καλωσορίζει στην εκδήλωση για τα 50 χρόνια από το στρατιωτικό πραξικόπημα του 1967 με την οποία:
  • Τιμάμε τους αγωνιστές της αντιδικτατορικής πάλης, τους κομμουνιστές και άλλους αγωνιστές που δολοφονήθηκαν, βασανίστηκαν, φυλακίστηκαν, εκτοπίστηκαν σε τόπους εξορίας,
  • Τιμάμε τους κομμουνιστές των παράνομων οργανώσεων του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, των άλλων αντιδικτατορικών οργανώσεων του λαϊκού κινήματος

Αγαπητοί Φίλοι.
Η εφτάχρονη δικτατορία των συνταγματαρχών έγινε με την ανοχή, αν όχι την καθοδήγηση των Αμερικανών στις πρώτες ώρες της Παρασκευής τις 21 Απρίλη του 1967, και αμέσως άρχισαν οι συλλήψεις σε όλη την Ελλάδα.
Οι συλλήψεις στην Θεσσαλία έγιναν μετά τις 11 το πρωί. Στο χώρο που βρισκόμαστε και τιμούμε, μεταφέρθηκαν όλοι οι συλληφθέντες κρατούμενοι της Θεσσαλίας 550 περίπου, 50 από Λαμία.
Σε αυτόν τον ακατάλληλο χώρο, χωρίς στοιχειώδεις υποδομές (μια τουαλέτα) κρατήθηκαν για οχτώ ημέρες, άντρες και γυναίκες. 
Την επόμενη Παρασκευή το βράδυ, Μεγάλη Παρασκευή, όλοι οι συλληφθέντες, με αρματαγωγό μεταφέρθηκαν στα Γιούρα. Όταν άνοιξε η μπουκαπόρτα, στην εικόνα των φυλακών που αντίκρισαν αρκετοί, πρώην φυλακισμένοι εκεί, αισθάνθηκαν ρίγος στη θύμηση των απάνθρωπων βασανιστηρίων που έζησαν σε αυτές τις φυλακές τα πέτρινα χρόνια από το 1947 ως το 1964. Με την επιβίβαση οι γυναίκες, οι ασθενείς και οι ηλικιωμένοι, τοποθετήθηκαν στα κτήρια των φυλακών και οι άντρες στις σκηνές στον 1ο και 2ο όρμο.
Μείναμε στα Γιούρα για μεγάλο διάστηκα, αλλά περισσότερο χρόνο μείναμε στο Λακκί της Λέρου, που μετέφεραν τον μεγαλύτερο όγκο των εξόριστων από τα Γιούρα τον Οκτώβρη του 1968. Και στα δύο στρατόπεδα, πολύ γρήγορα οργανώσαμε τη ζωή μας, χάριν της πολύχρονης εμπειρίας διαβίωσης συντρόφων σε φυλακές και ξερονήσια τα προηγούμενα χρόνια. Να σημειώσω εδώ, ότι στις φυλακές και εξορίες οι κρατούμενοι αποτελούνταν από άτομα διαφορετικών πολιτικών πεποιθήσεων και θέσεων (κουμμουνιστές, αναθεωρητές, εδαήτες, Μαοϊκοί, κεντρώοι, Τροτσκιστές, ακόμα και φιλοβασιλικοί). Η οργάνωση τέτοιου ετερόκλητου σώματος, κυρίως η πολιτική του καθοδήγηση, δε μπορούσε να γίνει με τους ίδιους όρους. Για αυτό παλιοί σύντροφοί μας, προσπάθησαν και δημιούργησαν δύο τύπους οργανώσεων. Μια στρατοπεδική επιτροπή ευρείας αποδοχής και εμφανούς δράσης των μελών της στην οποία μετείχαν και κουμμουνιστές. Και ένα παράνομο γραφείο κομματικής καθοδήγησης. Πρώτη μέριμνα της επιτροπής ήταν η επιβίωση των εξόριστων. Οργανώθηκαν μαγειρεία, ιατρείο και αναρρωτήριο και αμέσως μετά η πολιτιστική και μορφωτική δραστηριότητα. Διαμορφώθηκαν προγράμματα με εγκύκλια μαθήματα, λογιστικής, γλώσσες, οικονομία, φιλοσοφία στρατηγικής και τακτικής, ιστορία του λαϊκού κινήματος, κ.α. και φυσικά η εξασφάλιση της ενημέρωσης μας με μηχανισμό ειδήσεων. 

-Να τονίσουμε ότι η κατάσταση και η ζωή στις εξορίες και τις φυλακές, είχε και πιο ειδικές δυσκολίες εκείνη την περίοδο. Κι  αυτό γιατί το Φλεβάρη του 1968 συνήλκε η 12η ολομέλεια της Κ.Ε. Τότε ήταν που έγινε η ιδεολογική σύγκρουση στην Κ.Ε με τα στελέχη της οπορτουνιστικής ομάδας, που υπήρχε στην ΚΕ του Κόμματος. Οι απόψεις τους ηττήθηκαν στην κρίσιμη 12η Ολομέλεια της ΚΕ. Έτσι, τρία μέλη του Π.Γ. που είχαν δεξιές, συμβιβαστικές απόψεις για τη λειτουργία του ΚΚΕ και συντάσσονταν με την Ευρωκομμουνιστική αντίληψη, και τάσσονταν ενάντια στην πολιτική του ΚΚΣΕ και του Διεθνούς Κομμουνιστικού Κινήματος, αποχώρησαν από το Κόμμα μαζί με ένα μεγάλο μέρος στελεχών, μελών της ΚΕ. 
Η μακρόχρονη πολιτική τους πορεία, όλων αυτών,  κατέληξε σε αυτό το «αριστερό» μόρφωμα που λέγετε ΣΥΡΙΖΑ και κάνει τη πιο βρώμικη δουλειά των καπιταλιστών, καταργώντας οικονομικά, κοινωνικά, και δημοκρατικά δικαιώματα των εργαζομένων, του λαού μας. 
Λίγο αργότερα, η οπορτουνιστική Ομάδα, ίδρυσε το λεγόμενο «ΚΚΕ εσωτερικού». Ήταν δύσκολη η κατάσταση στις  εξορίες και στις φυλακές. Η ιδεολογική αντιπαράθεση σκληρή. Όμως και τότε η συντριπτική πλειοψηφία των κρατουμένων, κατώτερων στελεχών του ΚΚΕ και των απλών μελών είχε στηρίξει την απόφαση της 12ης ολομέλειας της Κ.Ε. Από το Λακκί της Λέρου 905 κρατούμενοι σε σύνολο 1179, υπογράψαμε επιστολή προς την Κ.Ε. όπου στηρίζαμε την απόφαση της 12ης ολομέλειας και καλούσαμε τους αγωνιστές να στηρίξουν τις αποφάσεις της 12ης Ολομέλειας. Αυτές οι 905 υπογραφές έπαιξαν σημαντικότατο ρόλο στη διατήρηση του επαναστατικού Μαρξιστικού Λενινιστικού χαρακτήρα του Κόμματος.
Την περίοδο εκείνη είχε αποφασιστεί από το ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ η επανασύσταση της ΚΝΕ. Οι νέοι κομμουνιστές αμέσως, με επιστολή μας στο νέο ΚΣ της ΚΝΕ, υποστηρίξαμε και στηρίξαμε τη δράση της επανασυστημένης Κομμουνιστικής Νεολαίας Ελλάδας.
Στις πρώτες μέρες του Αυγούστου του 1968 ειδοποιηθήκαμε 71 νέοι, μέχρι τριάντα ετών, πολιτικοί εξόριστοι στο στρατόπεδο Λακκί της Λέρου να ετοιμάσουμε τα πράγματά μας. Κάποιοι είπαν ότι ίσως, αυτή η ειδοποίηση, να ήταν και για αποφυλάκιση. Αλλά από την καθοδήγηση της Ομάδας Συμβίωσης ενημερωθήκαμε ότι επρόκειτο για μεταγωγή. Μας είπαν ότι πάμε σε φυλακή της Αθήνας. 
Έτσι λοιπόν, αφού προετοιμαστήκαμε ιδεολογικοπολιτικά, με ένα καράβι μας πήγαν στις φυλακές του  Ωροπού. 
Από την πρώτη στιγμή που φτάσαμε, οργανώσαμε τη νέα μας ζωή στη φυλακή, στις νέες συνθήκες.
Από την τρίτη μέρα παραμονής μας εκεί φάνηκε ότι η ηγεσία της χούντας όχι μόνο δεν ήθελε να καλυτερεύσει τη ζωή των νέων εξόριστων κομμουνιστών, αλλά επιδίωκε να διαμορφώσει άλλου είδους συνθήκες ζωής για τους εξόριστους.
Μας απαγορεύτηκε το μπάνιο γιατί ήρθαμε σε επαφή με λουόμενους πολίτες.
Την τέταρτη μέρα πρωί-πρωί, ήρθαν οι χωροφύλακες φρουροί κάνοντας φασαρία, και μας ζήτησαν να σηκωθούμε από τα κρεβάτια μας, δηλαδή κανονικό στρατιωτικό εγερτήριο. Ουσιαστικά ήθελαν να μας αντιμετωπίζουν σαν στρατιώτες.
Επεδίωξαν να τοποθετήσουν στην πρόσοψη των κρεβατιών μας πινακίδες με τα στοιχεία της ταυτότητάς μας, όπως συμβαίνει στο στρατό. Αυτό ήταν ένα καινούριο πρόβλημα. Μέχρι τότε, στη Γιούρα και στο Λακκί της Λέρου δεν έμπαιναν χωροφύλακες φρουροί στο χώρο ζωής των κρατουμένων, παρά μόνο στην καταμέτρηση των κρατουμένων, η οποία όμως δε γινόταν κάθε μέρα.
Η στάση μας ήταν αγωνιστική. Αρνηθήκαμε να σηκωνόμαστε με εγερτήριο, αρνηθήκαμε να τοποθετηθούν πινακίδες στα κρεβάτια μας και δεν αποδεχτήκαμε άλλους περιοριστικούς όρους που ήθελε να επιβάλει η διοίκηση
Προχωρήσαμε μέχρι απεργία πείνας μετά από άλλες αγωνιστικές δράσεις. Ματαιώσαμε την δημιουργία ενός πρότυπου στρατοπέδου, προθαλάμου για διάφορα πειράματα που επιδίωκε η δικτατορία. Απέναντι στην αγωνιστική μας δράση η χούντα αποφάσισε την πειθαρχική μεταφορά μας στη Γιουρα που έγινε στις 21 Αυγούστου του 1968. Εκεί συνεχίσαμε τον αγώνα και τη ζωή μας στα γνώριμα πλέον μέρη που βρεθήκαμε.
Στο διάστημα των 20 ημερών της παραμονής μας στις φυλακές του Ωροπού, ένα μεσημέρι εμφανίστηκε, πίσω από τον τοίχο της φυλακής, σε χώρο που είχε ορατότητα μια κομμουνίστρια, η οποία είχε αποφυλακιστεί ως μωρομάνα από τη Γιούρα λίγο καιρό πριν. Ήταν η σ. Σόφη. Μας έριξε ένα σημείωμα απέξω, αφού το τύλιξε σε μια πέτρα, όπου ανέφερε κάποια νέα, και έλαβε ένα αντίστοιχο από την Ομάδα συμβίωσης, όπου την ενημέρωνε για την κατάσταση που αντιμετωπίζαμε. Είχαμε πλέον αποχτήσει επαφή με τον παράνομο μηχανισμό του κόμματος. 
Λίγους μήνες μετά την άφιξη μας στη Γιούρα, κάτω από τη διεθνή κατακραυγή, τους αγώνες των κρατουμένων και των αντιδικτατορικών οργανώσεων του λαϊκού κινήματος, καταργήθηκε η Γιούρα και μας πήγαν ξανά στο Λακκί της Λέρου και κάποιους άλλους στο Παρθένη και στον Ωροπό.
Μπορεί να πέρασαν 50 χρόνια από τότε, ωστόσο, αυτή η στάση και παρέμβαση των εξορίστων κομμουνιστών, διατηρεί την αξία της. Πάντα χρειάζεται επαγρύπνηση και δράση για να ενισχύονται τα επαναστατικά χαρακτηριστικά του Κόμματος στην πράξη. Τότε, οι κομμουνιστές εξόριστοι πράξαμε το καθήκον μας. Αγωνιστήκαμε ενάντια στην ξενοκίνητη χούντα, συμβάλλαμε στη διατήρηση και ανάπτυξη των Μαρξιστικών Λενινιστικών χαρακτηριστικών του ΚΚΕ, στην ανάπτυξη της δράσης του και στην ιδεολογική διαπάλη απέναντι στους οπουρτουνιστές και την αστική ιδεολογία που την περίοδο εκείνη εκφραζόταν από τη δικτατορία των συνταγματαρχών. 

Related

ΒΟΛΟΣ 7935208084997515813

Δημοσίευση σχολίου

emo-but-icon

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
___________________________

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

FACEBOOK

ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΝ

ΘΕΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

ΠΑΝΤΡΕΥΟΝΤΑΙ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΟΙ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

item