Το άλλο δημοτικό θέατρο - του Άκυ Μητσούλη

Γράφει ο Άκυς Μητσούλης Kάπου αρχές δεκαετίας 90 …  πρωτοξεκινούσα το ταξίδι μου στο θέατρο …  ρουφούσα κάθε παράσταση που έ...


Γράφει ο Άκυς Μητσούλης


Kάπου αρχές δεκαετίας 90 … 

πρωτοξεκινούσα το ταξίδι μου στο θέατρο … 

ρουφούσα κάθε παράσταση που έπεφτα επάνω της … 

τότε κάθε παράσταση ήταν αφορμή για άπειρα σχόλια και συζητήσεις μετά … 

κάθε παράσταση ήταν μία αφορμή για ένα όνειρο … 

για όνειρο πως θα την έκανα αν την έκανα εγώ … 

πως θα ήταν αν εγώ δούλευα στο θέατρο … 

τότε … 

βρέθηκα …

χριστούγεννα καιρό … 

στο δημοτικό περιφερειακό θέατρο βόλου … 

είχε λίγα χρόνια που είχε δημιουργηθεί … 

η παράσταση ήταν ο ήχος του όπλου της λούλας αναγνωστάκη … 

θυμάμαι το εμβληματικό κτίριο … 

αυτό το εντυπωσιακό κτίσμα … 

που η παράσταση χανόταν μέσα στην τεράστια σκηνή του … 

γιαυτό και είχε περιοριστεί σε ένα τμήμα της σκηνής … 

θυμάμαι τον κόσμο … 

θυμάμαι το babe jane του rod stewart με το οποίο άρχιζε η παράσταση … 

θυμάμαι τον γεράσιμο γενατά στα πρώτα του βήματα … 

μα πιο πολύ θυμάμαι το κτίριο … 

θυμάμαι το δημοτικό θέατρο … 

λίγα χρόνια μετά ξαναβρέθηκα … 

η παράσταση ήταν ο σιμιγδαλένιος του αλέξανδρου αδαμόπουλου … 

ήταν μία παιδική παράσταση … 

αλλά ξεπερνούσε τα όρια του παιδικού θεάτρου … 

έτσι … 

όπως απλωνόταν στην μεγάλη σκηνή του δημοτικού θεάτρου … 

μαγεμένος από την παράσταση … 

χάζευα τη λυδία κονιόρδου … 

άλλες εποχές … 

τότε δεν ήταν υπουργός πολιτισμού … 

ήταν καλλιτεχνική διευθύντρια του δηπεθέ βόλου … 

και πρώτα ηθοποιός … 

τη χάζευα μέσα στο σκοτάδι στις πίσω σειρές … 

να βλέπει την παράσταση που είχε σκηνοθετήσει … 

χάζευα την επιβλητική παράσταση … 

χάζευα το μοναδικό επβλητικό θέατρο …

και σκεφτόμουν … 

πόσο πραγματικά θα ήθελα να δουλέψω σε αυτό το θέατρο … 

τότε δούλευα αθήνα στον τεχνοχώρο στα πρώτα μου βήματα ως σκηνοθέτης … 

το 2002 κατεβαίνω με αργά βήματα από την πίσω πόρτα του θεάτρου … 

με το βιογραφικό στα χέρια … 

βρίσκομαι μπροστά στην πόρτα του καλλιτεχνικού διευθυντή … 

καλλιτεχνικός διευθυντής ήταν ο σπύρος μαβίδης … 

χτυπώ την πόρτα … 

το αφήνω … 

θέλω να δουλέψω στο δηπεθέ του λέω … 

ωραία μου αποκρίθηκε περιμένω τις προτάσεις σου … 

κάπως έτσι … 

βρέθηκα στο δηπεθέ βόλου … 

από το 2002 μέχρι το 2005 … 

σε εκείνο το θέατρο … 

αλλά κυρίως σε εκείνο το κτίριο … 

που τόσο με είχε μαγέψει … 

τα χρόνια πέρασαν … 

βρέθηκα στο θεσσαλικό … 

έγινα διευθυντής … 

οι εποχές άλλαξαν … 

η κρίση ήρθε … 

κάποια στιγμή το δημοτικό θέατρο βόλου έκλεισε … 

για ανακαίνηση … 

και κάπου εκεί … 

έπαψα να παρακολουθώ τις εξελίξεις … 

είχα μείνει στο θέατρο που έκλεισε για ανακαίνηση … 

δεν ξέρω γιατί … 

παρόλο που ερχόμουν τακτικά στο βόλο … 

δεν ξέρω γιατί δεν πέρασα ποτέ από το δημοτικό θέατρο …

μέχρι φέτος … 

τι σύμπτωση … 

πάλι χριστούγεννα … 

κάποια άλλα χριστούγεννα … 

με είκοσι και βάλε χρόνια διαφορά από την πρώτη μου επίσκεψη στο δημοτικό θέατρο … 

το θέατρο στέκει ακόμα εκεί … 

χωρίς να θυμίζει τίποτα από το θέατρο που στα μάτια μου φάνταζε μαγικό … 

χωρίς να θυμίζει τίποτα από το θέατρο που εγώ είχα δουλέψει … 

η πίσω πόρτα … 

αυτή που εγώ κατέβαινα με το βιογραφικό στα χέρια … 

τώρα μέσα σε ένα δάσος από φυτά που στο πέρασμα του χρόνου και την εγκατάλειψη βρήκαν χώρο να μεγαλώσουν …

να γίνουν ο βυσινόκηπος της εγκατάλειψης …  

η επιβλητική τζαμαρία της εισόδου μισοσπασμένη … 

το ταμείο διαλυμμένο … 

εγκατάλειψη … 

καταστροφή … 

το ιδανικό σκηνικό για το βυσσινόκηπο της καταστροφής μας… 

το είδα … 

προσπαθούσα να συνθέσω όλα αυτά που πέρασα εγώ μέσα σε αυτό το θέατρο … 

σε κάθε γωνία … 

θυμόμουν το πριν … 

έβλεπα το τώρα … 

ψιλά γράμματα θα μου πείτε … 

ποιος νοιάζεται … 

όταν γκρεμίστηκε ο τεχνοχώρος … 

θέατρο που επίσης είναι γεμάτο , φορτωμένο με αναμνήσείς μου … 

όταν γκρεμίστηκε ο τεχνοχώρος ήμουν στον έβρο φαντάρος … 

όταν γύρισα … 

είδα στη θέση του ένα σουπερ μάρκετ … 

με πόνεσε … 

αλλά ήταν σα να πεθαίνει κάποιος δικός σου αλλά εσύ να μην έχεις προλάβει την κηδεία … 

να το μαθαίνεις απλώς … 

αυτά τα χριστούγεννα είδα το δημοτικό θέατρο … 

έτσι … 

να στέκεται ακόμα … 

έτσι … 

κατεστραμένο … 

στην εγκατάλειψή του … 

το έβλεπα και είναι σα να έβλεπα … 

κάποιον … 

στο κρεβάτι του θανάτου … 

να παρακαλά να του τραβήξουν τα σωληνάκια … 

να παρακαλά να πεθάνει … 

γιατί δεν αντέχει άλλον εξευτελισμό … 

φέτος …

πέρασα από το δημοτικό θέατρο βόλου … 

δεν θα περάσω ξανά από κει … 

θα κρατήσω τα σκοτάδια του σιμιγδαλένιου … 

θα κρατήσω τις ανάσες μου … 

και την αγωνία μου … 

καθώς κατέβαινα αργά τα λίγα σκαλιά της πίσω πόρτας … 


με το βιογραφικό στο χέρι … 

Related

ΑΠΟΨΕΙΣ 3630289348499709325

Δημοσίευση σχολίου

emo-but-icon

MAREDIS' BLOG

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
___________________________

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

FACEBOOK

ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΝ

ΠΑΝΤΡΕΥΟΝΤΑΙ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΟΙ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

item