Οι εισηγήσεις των δημ. συμβούλων της μειοψηφίας για την συνεδρίαση του RDF

Η διαχείριση των στερεών αποβλήτων είναι ένα από τα πιο κρίσιμα στοιχήματα που καλούνται να κερδίσουν οι δήμοι, και μάλιστα άμεσα, προκ...


Η διαχείριση των στερεών αποβλήτων είναι ένα από τα πιο κρίσιμα στοιχήματα που καλούνται να κερδίσουν οι δήμοι, και μάλιστα άμεσα, προκειμένου να διασφαλίσουν τη βιώσιμη εξέλιξή τους και να αποτρέψουν ενδεχόμενους σοβαρούς, μελλοντικούς, περιβαλλοντικούς κινδύνους, που θα έβαζαν σε περιπέτεια τους δημότες τους. Ακολουθώντας τη σύγχρονη επιστημονική πρακτική, οι άλλοι δήμοι της χώρας προχωρούν στην ολοκληρωμένη διαχείριση στερεών αποβλήτων με περιβαλλοντικά αποδεκτές λύσεις. Η δημοτική αρχή Βόλου, ωστόσο, αποφάσισε –ενέκρινε, μάλιστα, και τη σχετική προμελέτη (Οκτώβριος 2017)- τη δημιουργία, στις εγκαταστάσεις του ΧΥΤΑ, μονάδας επεξεργασίας αποβλήτων που θα παράγει SRF.
Θεωρούμε ότι η απόφαση αυτή αποτελεί μία αδικαιολόγητη, ατεκμηρίωτη και επικίνδυνη επιλογή, που θα δεσμεύσει το μέλλον της πόλης και του Δήμου για δεκαετίες. Η δημοτική αρχή πήρε τη συγκεκριμένη απόφαση, χωρίς να έχει δώσει απαντήσεις σε μία σειρά μείζονος σημασίας ερωτημάτων, από τις οποίες απαντήσεις κρίνεται αν η συγκεκριμένη επιλογή αποτελεί τη βέλτιστη λύση για τον Δήμο μας ή όχι. Η δημοτική αρχή, λοιπόν:
• Δεν τεκμηρίωσε τη σκοπιμότητα της επιλογής της. Αποφάσισε τη δημιουργία μονάδας προϋπολογισμού 41 εκατομμυρίων ευρώ, όταν οι ποσότητες των παραγόμενων αποβλήτων στον Νομό μας, τις οποίες διαχειρίζεται ο ΧΥΤΑ, δεν είναι ιδιαίτερα μεγάλες, ενώ, ως συνέπεια της κρίσης και της αλλαγής της καταναλωτικής νοοτροπίας, βαίνουν μειούμενες.
• Δεν αιτιολόγησε, με βάση τις ποσότητες των απορριπτόμενων στον ΧΥΤΑ απορριμμάτων, αποκλειστικά από την περιοχή εξυπηρέτησης του ΣΥΔΙΣΑ, την απόφαση για την παραγωγή του δευτερογενούς καυσίμου SRF, που, μάλιστα, θα προορίζεται μόνο για καύση στην τσιμεντοβιομηχανία…. Και φυσικά, καμία δέσμευση δεν υπάρχει πως η προτεινόμενη επένδυση παραγωγής SRF θα εξυπηρετεί αποκλειστικά την περιοχή που ο ΣΥΔΙΣΑ Μαγνησίας εξυπηρετεί.
• Δεν έλαβε υπόψη της ότι οι τεχνικές παραγωγής δευτερογενών καυσίμων (RDF-SRF) απαιτούν μεθόδους θερμικής ανάκτησης της ενέργειας (καύση, αεριοποίηση, πυρόλυση), που είναι υψηλής περιβαλλοντικής όχλησης, ζήτημα ιδιαίτερα σημαντικό για την περιοχή μας που, έτσι κι αλλιώς, αντιμετωπίζει το πρόβλημα της ατμοσφαιρικής ρύπανσης.
• Δεν εκτίμησε ότι η παραγωγή SRF δεν ευνοεί, αντίθετα εμποδίζει την καλλιέργεια κουλτούρας ανακύκλωσης στους πολίτες, που αποτελεί σημαντικό στόχο σε όλες τις προηγμένες κοινωνίες για τη βιώσιμη ανάπτυξή τους. 
• Δεν αξιολόγησε την ελληνική εμπειρία από τη λειτουργία ανάλογων μονάδων, στην Αθήνα – Φυλή, την Καλαμάτα, τα Χανιά. Στην Αθήνα, η αφόρητη δυσοσμία υποβαθμίζει την ποιότητα ζωής των κατοίκων. Το παραγόμενο προϊόν και από τις τρεις μονάδες είναι κακής ποιότητας, ακατάλληλο προς καύση και δεν απορροφάται στην αγορά, οπότε καταλήγει στους ΧΥΤΑ. Η μονάδα της Καλαμάτας έκλεισε, ενώ οι άλλες δύο είναι ζημιογόνες και επιχορηγούνται από τους δήμους και τους αντίστοιχους ΣΥΔΙΣΑ.
• Δεν υπολόγισε το ποσοστό επί του συνόλου των αποβλήτων που θα υπόκεινται σε επεξεργασία στη σχεδιαζόμενη μονάδα και θα καταλήγουν στον ΧΥΤΑ, το οποίο ποσοστό, με βάση τα στοιχεία, φαίνεται ότι θα είναι υψηλό ενώ, συνυπολογίζοντας τις ποσότητες αποβλήτων που οδηγούνται εξαρχής ανεπεξέργαστες στον ΧΥΤΑ, προκαλείται προβληματισμός για την ωφελιμότητα της επιλογής.
• Δεν παρουσίασε συγκεκριμένα στοιχεία στην προμελέτη για βασικές παραμέτρους της σχεδιαζόμενης επένδυσης, όπως είναι το σύνολο της απαιτούμενης επιφάνειας, η ακριβής χωροθέτηση στον ΧΥΤΑ, τα οποία θέτουν εν αμφιβόλω τη δυνατότητα υλοποίησης της μονάδας, σε σχέση και με τις άλλες δραστηριότητες στον ΧΥΤΑ.
• Δεν αναφέρθηκε καθόλου στο πώς θα χρηματοδοτηθεί ένα έργο, για το οποίο η δημοτική αρχή θεωρεί πως θα απαιτηθούν 41. 120.316,06 ευρώ, τη στιγμή που ο προϋπολογισμός του προγράμματος ΕΣΠΑ για τη δημιουργία των τριών προβλεπόμενων μονάδων διαχείρισης απορριμμάτων στη Θεσσαλία (μία στον Βόλο, μία στη Λάρισα και μία για Καρδίτσα-Τρίκαλα) ανέρχεται στα 45.000.000 ευρώ, ενώ ολόκληρος ο προϋπολογισμός του ΣΥΔΙΣΑ κινείται στη ζώνη των 4.000.000 ευρώ.
• Δεν επιχειρηματολόγησε για τη βιωσιμότητα της σχεδιαζόμενης μονάδας, που προβλέπεται να έχει υψηλό ετήσιο λειτουργικό κόστος περίπου 3 εκατ. ευρώ, αφού δεν έδωσε συγκεκριμένα στοιχεία για την εκτιμώμενη παραγόμενη ποσότητα SRF, τα εκτιμώμενα οικονομικά οφέλη για τον Δήμο, τους πιθανούς αγοραστές, πέραν, βεβαίως, των αρχικών δηλώσεων του επικεφαλής της παράταξης της δημοτικής πλειοψηφίας, για προώθηση του παραγόμενου προϊόντος στην ΑΓΕΤ και τη μετέπειτα αναδίπλωση και άρνηση των δηλώσεών του. Δεν αξιολόγησε, τελικά, τον κίνδυνο μελλοντικής σοβαρής οικονομικής επιβάρυνσης των δημοτών, σε περίπτωση μη απορρόφησης του παραγόμενου προϊόντος, όπως συμβαίνει με τις άλλες τρεις ανάλογες μονάδες στη χώρα μας.
Από τα παραπάνω, γίνεται πασιφανές ότι η απόφαση της δημοτικής αρχής, για τη δημιουργία, στις εγκαταστάσεις του ΧΥΤΑ, μονάδας παραγωγής SRF, είναι έωλη, ασύμφορη και επικίνδυνη για την τοπική κοινωνία.
Πιστεύουμε ότι η κατεύθυνση του Δήμου θα πρέπει να είναι η ολοκληρωμένη διαχείριση των στερεών αποβλήτων με περιβαλλοντικά αποδεκτές λύσεις, δηλαδή με χαρακτηριστικά τη διαλογή στην πηγή σε διαφορετικούς κάδους, την ανακύκλωση, την κομποστοποίηση και την ανάκτηση υλικών. Μία τέτοια επιλογή αποτελεί μία ήπια μέθοδο διαχείρισης απορριμμάτων με σημαντικά πλεονεκτήματα: χαμηλό επενδυτικό και λειτουργικό κόστος, λιγότερα αέρια του θερμοκηπίου, έσοδα από την ανάκτηση υλικών, όχι απόβλητα ειδικής διαχείρισης, σημαντική εκτροπή από την ταφή, χαμηλότερο τέλος χρήσης, ευαισθητοποίηση των δημοτών και προώθηση της φιλοσοφίας της ανακύκλωσης και άνοιγμα νέων θέσεων εργασίας.
Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα παραπάνω, το Δημοτικό Συμβούλιο καλείται να αποφασίσει:
1. Την άμεση ανάκληση της απόφασης για τη δημιουργία από τον Δήμο Βόλου μονάδας παραγωγής SRF στις εγκαταστάσεις του ΧΥΤΑ.
2. Τη δημιουργία εγκατάστασης από τον Δήμο Βόλου για την ολοκληρωμένη διαχείριση στερεών αποβλήτων, με περιβαλλοντικά αποδεκτές λύσεις, με χαρακτηριστικά τη διαλογή στην πηγή σε διαφορετικούς κάδους, την ανακύκλωση, την κομποστοποίηση και την ανάκτηση υλικών.
Οι 15 δημοτικοί σύμβουλοι
1. Ε. Ανδρέου – Μεϊκοπούλου 10. Φ. Κοκκινάκη
2. Ι. Αποστολάκης 11. Ι. Λαΐνας
3. Κ. Γαργάλας 12. Φ. Λαμπρινίδης
4. Θ. Διαμαντένιας 13. Α. Οικονόμου
5. Μ. Δραμητινός 14. Μ. Πατσιαντάς
6. Α. Καλυβιώτης 15. Ν. Στόικος
7. Ν. Κανελλής
8. Ε. Κατσαλής
9. Θ. Κλημόπουλος 
Θέμα 2ο: «Λήψη απόφασης για την καύση ή μη απορριμμάτων στο εργοστάσιο της ΑΓΕΤ».
Εισήγηση
Το τελευταίο διάστημα και με δεδομένο το σοβαρό πρόβλημα αέριας ρύπανσης που αντιμετωπίζει η πόλη, και εν αναμονή των πορισμάτων της επιδημιολογικής μελέτης σε σχέση και με τα αυξημένα κρούσματα καρκίνου στην περιοχή μας, απασχολεί έντονα την τοπική κοινωνία η καύση, και μάλιστα, μεγάλων ποσοτήτων RDF, μετά την ΑΕΠΟ και τη σχετική, στη συνέχεια, τροποποίησή της, από το τοπικό εργοστάσιο της ΑΓΕΤ.
Ο Δήμος Βόλου εκ του νόμου δεν έχει ελεγκτική αρμοδιότητα στις επιχειρήσεις της περιοχής. Έχει, όμως, θεσμικά τη δυνατότητα και την υποχρέωση, εκπροσωπώντας τα καθολικά συμφέροντα της τοπικής κοινωνίας, να ασκεί κοινωνικό έλεγχο σε ζητήματα που έχουν σχέση με το περιβάλλον και τη δημόσια υγεία. Αυτή τη θεσμική δυνατότητα και υποχρέωση δεν έχει κανένα δικαίωμα η δημοτική αρχή να την απεμπολήσει.
Η επιστήμη και η διεθνής εμπειρία επιβεβαιώνει ότι η καύση αποβλήτων στις τσιμεντοβιομηχανίες είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη διαδικασία για τη δημόσια υγεία και το περιβάλλον. Είναι γνωστό, βέβαια, ότι η τεχνολογική εξέλιξη, επιτρέπει, σήμερα, σε κάποιες χώρες στο εξωτερικό, τη χρησιμοποίηση τέτοιων υλικών ως καυσίμων, με σχετικά υψηλότερα επίπεδα ασφαλείας, σε σύγκριση με την περίπτωση της ΑΓΕΤ.
Οι επιστήμονες, όμως, είτε υπερθεματίζουν είτε όχι στη συζήτηση για τη χρήση του RDF και του SRF, συμφωνούν στα εξής σημεία, ότι δηλαδή η καύση τους στην παραγωγική διαδικασία απαιτεί συγκεκριμένες εγκαταστάσεις, αυστηρές προϋποθέσεις, ώστε να μη γίνεται ατελής καύση, υπερσύγχρονο εξοπλισμό, αξιόπιστες μετρήσεις και αποτελεσματικούς ελεγκτικούς μηχανισμούς. Σε κάθε περίπτωση, οι μελέτες έχουν δείξει αυξημένα κρούσματα καρκίνου και άλλων παθήσεων γύρω από εργοστάσια καύσης σκουπιδιών. Και κανένας επιστήμονας και καμία μελέτη δεν βεβαιώνει πως δεν υπάρχει ο κίνδυνος μιας δυσλειτουργίας ή ενός ατυχήματος με δυσμενείς για το περιβάλλον και τη δημόσια υγεία συνέπειες.
Το ζήτημα στην περίπτωση του τοπικού εργοστασίου της ΑΓΕΤ, με δεδομένη, μάλιστα, την εγκατάστασή του σε επαφή με τον οικιστικό ιστό της πόλης και τα προβλήματα αέριας ρύπανσης, που έτσι κι αλλιώς η πόλη αντιμετωπίζει, είναι ότι:
• Δεν υπάρχει καμία εγγύηση πως θα εφαρμοστούν και θα τηρηθούν οι όροι ασφαλείας που εφαρμόζονται και τηρούνται σε άλλες χώρες, σχετικά με τη λειτουργία του εργοστασίου και την ποιότητα – σύσταση του RDF και του SRF, και ότι δεν θα προκύψει κάποιο πρόβλημα, που θα θέσει σε σοβαρό κίνδυνο το περιβάλλον και την υγεία των κατοίκων.
• Δεν υπάρχουν πρότυπα ελέγχου του χρησιμοποιούμενου RDF και SRF στη χώρα μας.
• Δεν υπάρχει σύστημα online μετρήσεων των διοξινών και των φουρανίων, που εκλύονται από τη διαδικασία της καύσης και είναι ιδιαίτερα επικίνδυνα για τη δημόσια υγεία, καθώς εισέρχονται στο νερό και στην τροφική αλυσίδα.
• Η διαδικασία των ελέγχων είναι τρωτή. Ο αριθμός τους περιορίζεται σε ελάχιστους ανά έτος. Οι μετρήσεις των βαρέων μετάλλων και των διοξινών θα γίνονται από την ίδια την εταιρεία. Ο έλεγχος της ποιότητας του εισερχόμενου από την Ιταλία ή άλλες χώρες του εξωτερικού RDF και SRF θα πραγματοποιείται από την εταιρεία.
• Δεν είναι γνωστό πώς αντιμετωπίζεται το θέμα της εισόδου της παραγόμενης στάχτης στο κλίνκερ και αν αυτό καθίσταται επικίνδυνο, καθώς παγκοσμίως υπάρχουν σοβαρές και επιστημονικά ισχυρές επιφυλάξεις.
• Το εργοστάσιο δεν κατασκευάστηκε, για να καίει σκουπίδια.
• Η εταιρεία δεν έχει ενημερώσει μέχρι τώρα την κοινή γνώμη και τους τοπικούς φορείς για την τεχνολογική της επάρκεια, σε σχέση με την καύση του RDF ή του SRF, ούτε έχει τεκμηριώσει τη σκοπιμότητα του εγχειρήματος.
• Η ποιότητα του παραγόμενου στη χώρα μας RDF δεν επιτρέπει την καύση του. Το παραγόμενο προϊόν από τις τρεις μονάδες που υπάρχουν στη χώρα μας (Αθήνα, Καλαμάτα, Χανιά), οδηγείται σε ΧΥΤΑ.
• Δεν μπορεί να αποδεχτεί η τοπική κοινωνία να μετατραπεί ο Βόλος σε «σκουπιδαποθήκη» της Ν. Ευρώπης. Δεν είναι κατανοητή και δημιουργεί ερωτηματικά η επιλογή να μεταφέρονται στην περιοχή μας τα απόβλητα της Ιταλίας. Στο πρόσφατο παρελθόν, υπήρξε και άλλη απόπειρα δημιουργίας μονάδας, στην περιοχή μας, για την αξιοποίηση απορριμμάτων από την Ιταλία. Το γεγονός ότι δεν έχει σταθεί δυνατή η χρησιμοποίησή τους σε άλλες υφιστάμενες εγκαταστάσεις στην Ευρώπη ή σε άλλες χώρες, προκαλεί ερωτηματικά για την ποιότητα και τη σύστασή τους.
Το εργοστάσιο της ΑΓΕΤ, με τη σχεδόν εκατονταετή παρουσία του στην περιοχή μας, έχει αναπτύξει διαχρονική σχέση με την τοπική κοινωνία, με σημαντικό ρόλο στην παραγωγική φυσιογνωμία, την οικονομική της δραστηριότητα και τη δημιουργία θέσεων εργασίας, με σημαντικότατα, βεβαίως, οικονομικά οφέλη για την εταιρεία, αλλά, κατά καιρούς, και με συγκρούσεις για ζητήματα προστασίας του περιβάλλοντος. Χάρις στους αγώνες των κατοίκων και των φορέων, η ΑΓΕΤ, τα προηγούμενα χρόνια, υπαναχώρησε στις προθέσεις της για καύση ελαστικών στην παραγωγική της διαδικασία, ενώ προχώρησε σε σημαντικές επενδύσεις εκατομμυρίων για την περιβαλλοντική αναβάθμιση του εργοστασίου, που, όμως, σήμερα πλέον, και με τα νέα δεδομένα χρησιμοποίησης των δευτερογενών καυσίμων, δεν είναι αρκετές. Ανήκει σε έναν πανίσχυρο οικονομικό όμιλο, διαθέτει προσωπικό με ικανότητες, εμπειρία και ευαισθησία στο περιβάλλον και έχει όλες τις προϋποθέσεις να συνεχίσει απρόσκοπτα την παραγωγική της λειτουργία στην πόλη μας, με βάση τις αρχές της εταιρικής ευθύνης και χωρίς να χρειάζεται να καταφύγει σε επικίνδυνους για τη δημόσια υγεία πειραματισμούς.
Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα παραπάνω, το Δημοτικό Συμβούλιο καλείται να αποφασίσει και να εκφράσει τη βούλησή του προς το αρμόδιο υπουργείο, την εταιρεία και τους τοπικούς φορείς, σχετικά με:
1. Την ανάκληση όλων των σχετικών αποφάσεων που προβλέπουν τη χρήση RDF ή SRF στις εγκαταστάσεις της ΑΓΕΤ στον Βόλο.
2. Τη χρήση, αντί για RDF, SRF και άλλων εναλλακτικών καυσίμων, του φυσικού αερίου στην παραγωγική διαδικασία του εργοστασίου, με το οποίο είναι ήδη συνδεδεμένη η εταιρεία.
3. Με δεδομένη τη θεσμική υποχρέωση του Δήμου ως καθολικού εκπροσώπου της τοπικής κοινωνίας, την απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου για τη συμπόρευση μαζί με τους πολίτες στην άσκηση αυστηρού κοινωνικού ελέγχου για την προστασία του περιβάλλοντος και της δημόσιας υγείας.
4. Την υποχρέωση των βουλευτών της Μαγνησίας και όλων των τοπικών φορέων να εκφράσουν δημόσια τις απόψεις τους για το θέμα.
Οι 15 δημοτικοί σύμβουλοι
1. Ε. Ανδρέου – Μεϊκοπούλου 10. Φ. Κοκκινάκη
2. Ι. Αποστολάκης 11. Ι. Λαΐνας
3. Κ. Γαργάλας 12. Φ. Λαμπρινίδης
4. Θ. Διαμαντένιας 13. Α. Οικονόμου
5. Μ. Δραμητινός 14. Μ. Πατσιαντάς
6. Α. Καλυβιώτης 15. Ν. Στόικος
7. Ν. Κανελλής
8. Ε. Κατσαλής
9. Θ. Κλημόπουλος

Related

ΒΟΛΟΣ 4833836519264137268

Δημοσίευση σχολίου

emo-but-icon

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

MAREDIS' BLOG

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

FACEBOOK

ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΝ

ΠΑΝΤΡΕΥΟΝΤΑΙ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΟΙ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

item