Έφυγε από τη ζωή γνωστή Βολιώτισσα

Την τελευταία της πνοή άφησε σήμερα το πρωί η καλλιτέχνης Κατερίνα Μπαζιάκα, η οποία εργαζόταν επί σειρά ετών στον Δήμο Βόλου. Γεννήθηκ...


Την τελευταία της πνοή άφησε σήμερα το πρωί η καλλιτέχνης Κατερίνα Μπαζιάκα, η οποία εργαζόταν επί σειρά ετών στον Δήμο Βόλου.
Γεννήθηκε και  μεγάλωσε στη  Λαμία  και έπειτα στην Βοιωτία σε ένα βιομηχανικό χωριό  τα Άσπρα Σπίτια.
 Εργάστηκε σε μελετητικά γραφεία και παρακολούθησε μαθήματα στη Σχολή Καλών Τεχνών. 
 Στο βιογραφικό της η ίδια περιέγραφε:
       Από καθαρή τύχη βρέθηκα να δουλεύω με μια σπουδαία γυναίκα άνθρωπο και Αρχιτέκτονα την κ. Ηβη Αγγελοπούλου ,  αγαπούσε την καθαρότητα , την λιτότητα , το φως , μεγαλωμένη και η ίδια σε μια πόλη πλημμυρισμένη στο φως στο γαλάζιο του ουρανό και της θάλασσας την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου κόρη του ζωγράφου Αριστομένη Αγγελόπουλου.μου έμαθε το μέτρο την κλίμακα τα μυστικά στο σχέδιο , στη ζωγραφική τους κώδικες επικοινωνίας και έτσι πορεύτηκα ανάμεσα στο σχεδιαστήριο ,τη σχολή ,τις γκαλερί , στις διαλέξεις και μετά από όλα αυτά καθόμουν με έμένα και ζωγράφιζα το δικό μου έργο με τα μάτια του νού και της ψυχής , κλέβοντας χρώματα από τα λιόδενδρα της Άμφισσας , τα υφαντά κιλίμια της Αράχοβας , τις μορφές από τα ψηφιδωτά του Οσίου Λουκά,  τα γήινα  χρώματα του κάμπου της  Λαμίας και της Κοπαίδας  και τα πρόσωπα των μαυροντυμένων γυναικών του Δίστομου.
        Αργότερα ταξίδεψα στο Αιγαίο, αγάπησα την λιτότητα και την καθαρότητα , παρακολουθούσα τους όγκους τις σκιές ανάλογα με την πορεία του ήλιου , τα  χρώματα που έπαιρνε ο ουρανός και όλα τούτα τα μετέφερα στο χαρτί.
        Κατάλαβα ότι ταξιδεύοντας ανά τον κόσμο σπουδάζεις στο μεγαλύτερο σχολείο.
       Τα ταξίδια μου άρχισαν από την δύση , περνούσα ώρες ατέλειωτες σε Μουσεία, Πινακοθήκες , Γκαλερί , εργαστήρια.
        Στο εργαστήρι του Αγγελόπουλου στο Παρίσι έμαθα για την Αίγυπτο και γοητεύτηκα από τα υπέροχα κολάζ τα λάδια και τις προσωπογραφίες του.
Έργα λουσμένα από τον Αλεξανδρινό ήλιο , τη φρεσκάδα της Μεσογείου και το άρωμα της Ανατολής.
       Στο κέντρο μοντέρνας τέχνης ΜΠΟΜΠΙΝΤΟΥ οι νέες τάσεις και προτάσεις , νέοι καλλιτέχνες με όνειρα και φαντασία από διάφορες χώρες με διαφορετικές κουλτούρες ,  στους υπαίθριους καλλιτέχνες της Μονμάρτ, της Φλωρεντίας, στην Ισπανία  συνάντησα τον Γκάουντι , τον Νταλί , επισκέφθηκα τον Πικάσο και υποκλίθηκα στον Δομίνικο Θεοτοκόπουλο (τον Ελληνα). 
       Αισθάνθηκα τόσο ασήμαντη μετά από όλα αυτά που είδαν τα μάτια  μου που δεν τολμούσα να πιάσω το μολυβί για αρκετό χρονικό διάστημα.
       Για το μόνο που αισθάνθηκα περήφανη ήταν η καταγωγή μου , πιστεύω ότι οι Έλληνες βρίσκονται ανατολικά της δύσης και δυτικά της ανατολής χωρίς να είναι δύση αλλά ούτε και ανατολή , είναι το σμίξιμο δύο πολιτισμών , γι’αυτό θα πρέπει να δω την δύση από την ανατολή, έτσι άρχισα τα ταξίδια μου.
     Ακολούθησα τον δρόμο του μεταξιού, μας τον έδειξε ο πολιτισμικός κατακτητής  Αλέξανδρος ο Μακεδόνας. 
Από την Κωνσταντινούπολη ως την μακρινή Κίνα και από εκεί μια βόλτα στη λεκάνη της Μεσογείου , στη θάλασσα των μεγάλων πολιτισμών και συγκρούσεων.
Στις αποσκευές μου κουβαλούσα χρώματα, αρώματα, μουσικά ακούσματα ,φιγούρες γυναικών και ανδρών και με τούτα τα δάνεια της ανατολής έφτιαξα το δικό μου παραμύθι. 
    Tον Ιούνιο του 1997 τόλμησα να μοιραστώ το παραμύθι μου κάνοντας μία έκθεση όχι σε συμβατικό χώρο κάποιας γκαλερί αλλά σ’ένα περιβάλλον που υπήρξε χώρος δουλειάς ,φορτισμένος από το πέρασμα γενεών εργασίας ,ανάμεσα σε ξεχασμένα ανταλλακτικά μηχανών και πεσμένων  σουβάδων ήταν το εργοστάσιο  « Γκλαβάνη » απομεινάρι της βιομηχανικής εποχής στο Βόλο. Από τότε τα ταξίδια μου στην ανατολή συνεχίστηκαν  και τον Μάιο του 2004 έκθεσα την δουλειά μου (το παραμύθι της Ανατολής) στο Δημοτικό κτίριο ΣΠΙΡΕΡ.με την ευγενική χορηγία του συλλόγου Αρχιτεκτόνων Μαγνησίας. 
   Επειδή όλοι οι δρόμοι (υδάτινοι, των καραβανιών , του μεταξιού ) συναντούνται στην Μεσόγειο    ταξίδεψα  στην θάλασσα του πολιτισμού , των μεγάλων αντιθέσεων και συγκρούσεων  και η καινούργια ενότητα της δουλειάς μου (ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ ΤΑΞΙΔΙΑ ΣΤΟ ΦΩΣ ) εκτέθηκε στο Δημοτικό κτίριο του Διαύλου το χρονικό διάστημα από 11-5 έως 21-5- 2006 με την ευγενική χορηγία του συλλόγου Αρχιτεκτόνων Μαγνησίας. 
           Η  Μεσόγειος  η ποιο ανήσυχη λίμνη του κόσμου , καθρέφτισε την πιο ήσυχη  μορφή της γής με όλα τα νησιά , της  άλλης της μικρής , της προϊστορικής θάλασσας   του Αιγέα.
           Σε τούτη τη θάλασσα ταξίδεψα και η τρίτη ενότητα της δουλειάς  (ΑΙΓΑΙΟ,  ΤΑΞΙΔΙΑ ΣΤΟ ΑΡΧΙΠΕΛΑΓΟΣ ) εκτέθηκε στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Ερμούπολης , στα πλαίσια των Ερμοπούλιων  το χρονικό διάστημα από 22-8 έως 1-9-2007.
            Τον Δεκέμβρη  του 2007 η τέταρτη ενότητα της δουλειάς μου ( ΧΡΩΜΑΤΑ ΑΙΓΑΙΟΥ ) εκτέθηκε στην Στοά  Τέχνης του Πολυχώρου Τσαλαπάτα στο ARTE LIBRE ALLERIA με την ευγενική χορηγία του συλλόγου Αρχιτεκτόνων Μαγνησίας. 
             Τον Απρίλη του 2010 η πέμπτη ενότητα της δουλείας μου ( ΑΟΡΑΤΕΣ ΠΟΛΕΙΣ) ) εκτέθηκε στο ΚΕΝΤΡΟ ΤΕΧΝΗΣ ΤΖΙΟΡΤΖΙΟ ΝΤΕΚΙΡΙΚΟ με την ευγενική χορηγία επικοινωνίας  των συλλόγων  Αρχιτεκτόνων  , Πολιτικών  Μηχανικών Μαγνησίας  και την χορηγία της  εφημερίδας  ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ.
             Ομαδικές εκθέσεις στον Βόλο το 2007 ,  2008 ,2009 ,2010 ,2011  στην  Λαμία. 2008, 2009 και  στην  πόλη Rzeszow της  Πολωνίας  τον Σεπτέμβριο του 2009 ,  τον Νοέμβριο του 2009 στα Τρίκαλα ( ΚΟΥΡΣΟΥΜ ΤΖΑΜΙ) , τον  Ιούλιο του 2010 ,2011 , τον Δεκέμβριο του 2012 – 2013  στην Λαμία και στον Βόλο το 2012 στο Κεντρο Τέχνης Ντεκιρικο. 
Το 20012 στο μουσείο του κάστρου της Λαμίας , στο μουσείο των Θερμοπυλών, στην Πολονία την πόλη Ζερζοφ, στην Πρέβεζα , Γιάννενα ,το θέμα της έκθεσης είναι ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ 2500 ΧΡΟΝΙΑ.
Τον Φεβρουάριο του 2013 στην Λαμία ., τον Μάρτιο στην Λαμια .
               Είμαι μέλος του συλλόγου «ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΩΝ ΕΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΤΕΧΝΩΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ. , Σ.Κ.Ε.Τ.Κ.Ε   με έδρα την Λαμία. 
           Eργα μου βρίσκονται  στην δημοτική πινακοθήκη του Βόλου, στην Πολεοδομια του Δήμου Βόλου , στην δημοτική πινακοθήκη της Ερμούπολης στη Σύρο, στην δημοτική πινακοθήκη των Τρικάλων. 
             Επίσης σε ιδιωτικές συλλογές στον Βόλο , στην Λαμία ,  θεσσαλονίκη, Αθήνα , Λιβαδειά , Κοζάνη, Λονδίνο.
   Eυχαριστώ τη ζωή γιατί μέσα από τα ταξίδια μου στην Aνατολή και την Μεσόγειο  μέσα από τα χρώματα της  ερήμου του γαλάζιου ανατολίτικου ουρανού, την νωπή ακόμη στην μνήμη μυρωδιά των μπαχαρικών, των παζαριών την καθαρότητα και λιτότητα σε γραμμές, και φόρμες της Μεσογείου και των ανθρώπων με τα μεγάλα μάτια σαν άλλη ταξιδευτής μόνη μέσα σε χωριά , πόλεις και έρημους ανακαλύπτω τελικά ότι το τραγούδι και η προσευχή των άλλων δεν είναι παρά και η δική μου προσευχή και το τραγούδι, όπως λέει και oXιλιανός τραγουδιστής Victor Jara.

Related

ΒΟΛΟΣ 5142388379912731065

Δημοσίευση σχολίου

emo-but-icon

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

MAREDIS' BLOG

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

FACEBOOK

ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΝ

ΠΑΝΤΡΕΥΟΝΤΑΙ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΟΙ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

item