«Γενίτσαροι και γυρολόγοι»

banner
milonas 728x120

Του Γιάννη Σακκόπουλου,

Γραμματέας Ν.Ε ΠΑ.ΣΟ.Κ Μαγνησίας

Υποψήφιος Βουλευτής Κινήματος Αλλαγής

Το τελευταίο χρονικά διάστημα είμαστε θεατές ενός εξωπραγματικού ευτελισμού του Κοινοβουλίου και ενός απίστευτου πολιτικού γενιτσαρισμού. Η προσχώρηση άνευ όρων των έξι βουλευτών στην κυβερνητική πλειοψηφία και η υπουργοποίηση στον μίνι ανασχηματισμό δύο πρώην στελεχών του ΠΑΣΟΚ αποτελούν πολιτικά γεγονότα που παρόμοιά τους δεν έχουν ξανασυμβεί, τουλάχιστον σε αυτή την έκταση

Είναι αλήθεια ότι, στη κρίση εμφανίστηκαν κι άλλα κόμματα, πιο μικρά και με μία αινιγματική απολιτίκ απόχρωση. Δυστυχώς, αποδείχτηκε ότι δεν είμαστε ώριμοι για την αντιπροσωπευτικότητα που ονειρευόμασταν. Το είδος του γυρολόγου βουλευτή, προέκυψε τα τελευταία χρόνια στο πολιτικό σύστημα, μετά την πτώση του δικομματισμού και την είσοδο στη Βουλή περισσότερων πολιτικών φορέων από τα τρία κλασικά ελληνικά κόμματα. Και δεν πρέπει η μοίρα μιας ολόκληρης χώρας να εξαρτάται από τον κάθε γυρολόγο των κομμάτων που δεν διαθέτει ίχνος ντροπής και ηθικής στην πολιτική του καριέρα.

Η διαστρέβλωση της πραγματικότητας, ο τρόπος που μιλούν, το άσπρο- μαύρο, η ανήθικη παραποίηση της ιστορίας, η αναζήτηση της καρέκλας με την έκπτωση κάθε ιδεολογικής συνέπειας και πολιτικής αξιοπρέπειας, είναι αυτά που ενοχλούν αρκετούς πολίτες, οι οποίοι δεν είναι ενταγμένοι, ούτε στρατευμένοι σε κομματικούς σχηματισμούς.

Πολιτικοί π.χ σαν τον κ. Κουρουμπλή, που στα έδρανα της Βουλής κουνούσε το δάκτυλο προς τη μεριά των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ και τους κατηγορούσε ότι επί σαράντα χρόνια κατέστρεφαν τη χώρα, δεν αποτελούν πλέον μεμονωμένες περιπτώσεις. Τώρα αν ο συγκεκριμένος έγινε άνθρωπος στο ΠΑΣΟΚ και αποτέλεσε γρανάζι του μηχανισμού που ο ίδιος κατήγγειλε, μάλλον δεν έχει καμία σημασία. Όπως δεν έχει καμία σημασία ότι όλα ανεξαιρέτως τα κόμματα που κυβέρνησαν την χώρα ψήφισαν Μνημόνια.

Ο Αλέξης Τσίπρας  δεν επιθυμεί πραγματικά τη σύγκλιση των προοδευτικών δυνάμεων αλλά την ενίσχυση του κόμματός του. Από την άλλη, βλέπει και την ένδεια του κόμματός του σε στελέχη που μπορούν να αναλάβουν θέσεις ευθύνης. Aπό την Κεντροαριστερά στρατολογεί, μονάχα πρόθυμους, στελέχη διψασμένα για εξουσία που είναι έτοιμοι να κάνουν τα πάντα για να την ανακτήσουν. Τώρα αν κάνει καλά, ας ρωτήσει τους συντρόφους του  που παραμένουν στο κόμμα του, από την εποχή του 3%.

Πάραυτα, τολμούμε να δηλώσουμε ότι, όποιος «κεντροαριστερός» σπεύσει να μπει στο κάδρο τώρα για να παραλάβει τις ακόμη ζεστές καρέκλες των Ανεξαρτήτων Ελλήνων θα έχει την ίδια μοίρα με τον Χαϊκάλη, οπότε ή απελπισμένος μαϊντανός είναι ή γενίτσαρος.

Είμαστε μια χώρα με σοβαρά θεσμικά προβλήματα, που ενίοτε γίνονται και υπαρξιακά. Οι απειλές πολλές και μεγάλες, από την Τουρκία έως το δημογραφικό, από την μη επιστροφή στην κανονικότητα, στις μεταναστευτικές-προσφυγικές πιέσεις, με τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Ν.Δ να μην  μπορούν και να μην θέλουν να αντιληφθούν την ανάγκη συναίνεσης στα θεμελιώδη προβλήματα της χώρας.

Ξεχνούν ότι ο κόσμος εξακολουθεί να ψάχνει για φαγητό στα σκουπίδια. Ξεχνούν ότι στο βαθμό που αυτό ποτέ δεν πήρε μαζικές διαστάσεις οφείλεται κυρίως στη δράση της εκκλησίας με τα εκατοντάδες χιλιάδες γεύματα ανά την επικράτεια, δευτερευόντως στους Δήμους και συμπληρωματικά από κάποιες κοινωνικές συλλογικότητες.

Την ώρα που στη Βουλή διεξάγονταν ψηφοφορίες για την Συνταγματική αναθεώρηση, ψηφίζονταν από τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, της Νέας Δημοκρατίας και τους γνωστούς  πρόθυμους, η παράταση της Σύμβασης Ανάπτυξης του Αεροδρομίου ‘Ελευθέριος Βενιζέλος’, για 20 χρόνια, δηλαδή από το 2026 έως το 2046 με αντίτιμο 1,115 δις €. Να θυμίσουμε εδώ ότι μόνο μετά από την παρέμβαση και το διπλό χαστούκι της Γενικής Διεύθυνσης Ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, αποσύρθηκε η αρχική πρόταση του ΤΑΙΠΕΔ για αντίτιμο 483εκ €. Χωρίς να μας εξηγήσει κανείς γιατί, οι ακριβοπληρωμένοι οικονομοτεχνικοί σύμβουλοι και το Δ.Σ. του ΤΑΙΠΕΔ εισηγήθηκαν στην αρχή τα 483 εκατ. € και εκ των υστέρων αποδέχθηκαν τα 1,115 δις €.

Είναι εθνική αυτοκτονία να ανεχόμαστε, κάτω από την εφιαλτική απειλή νέων Μνημονίων, τις μωρολογίες της Δεξιάς ή τα γενικόλογα της Αριστεράς. Τυχοδιωκτικά, προσπαθούν και οι δύο να κερδίσουν από το φιλελεύθερο κέντρο και την Σοσιαλδημοκρατία. Ο Μητσοτάκης από την μία, δηλώνει πονηρά ότι επιζητεί συνεργασίες ακόμη και σε περίπτωση αυτοδυναμίας, ο Τσίπρας από την άλλη προχωρεί με μεταγραφές Δεκεμβρίου. Είναι καιρός να κάνουμε την ψήφο μας χρήσιμη.

error: Content is protected !!