Ανδρέας Δογκάκης: Άλλη μία πρωτιά της Περιφέρειας Θεσσαλίας

milonas

Πολλά ακούγονται τον τελευταίο καιρό για την αέρια ρύπανση. Είναι γνωστό εδώ και μια δεκαετία τουλάχιστον (οπότε και είχαμε τις πρώτες σοβαρές μετρήσεις) ότι η αερορύπανση στην πόλη του Βόλου σήμερα είναι περίπου 80% πάνω από τα όρια ασφαλείας στα μικροσωματίδια PM2.5 και PM10 σύμφωνα με στοιχεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των ορίων που έχει θεσπίσει ο παγκόσμιος οργανισμός υγείας. Την δε τελευταία εξαετία έχουν δοθεί περίπου 110 εκατομμύρια ευρώ για δράσεις σχετικά με την υγεία και φυσικά το περιβάλλον μέσω ΕΣΠΑ παρόλα αυτά δεν έχουν απορροφηθεί παρά μόνο περίπου 5 εκατομμύρια ευρώ (εύχομαι τα υπόλοιπα να μη έγιναν δρόμοι και εκχερσώσεις ρεμάτων γιατί καθαρισμούς δεν τους λες αφού κατάστρεψαν στις εκβολές του παραθαλάσσιους υδροβιοτόπους). Και αλήθεια ποιός πιστεύεται ότι ευθύνεται για την αερορύπανση;

Η όποια Βιομηχανία η οποία σε τελική ανάλυση κάνει την δουλειά της για να αποκομίσει μεγαλύτερο κέρδος. Για την θαλάσσια ρύπανση δεν θα σας κουράσω αφού την ξέχασαν όλοι… βλέπεται  εκεί αναπνέουν τα ψάρια όχι της ξηράς που είμαστε εμείς… τα άλλα που τρώμε. Τελικά αν όχι ο πραγματικός ένοχος αλλά σίγουρα ο ηθικούς αυτουργός είναι το κράτος που εκφράζεται δια μέσου της υφιστάμενης Περιφερειακής αρχής που με την ανοχή της κατέδειξε την ενοχή της.

…..Οχι φίλοι μου δεν κάνω στείρα αντιπολίτευση αλλά δημιουργική αφού θέλω να παρακαλέσω την περιφερειακή μας αρχή να καταστρώσει  ένα τεκμηριωμένο σχέδιο αντιμετώπισης (έστω για τους επόμενους διοικούντες) της αέριας ρύπανσης, ώστε να αναλάβει την ανάληψη μέτρων προστασίας, μετά από μέτρηση, διαπίστωση, και προσδιορισμού των ρύπων, καθώς και ανάληψης μέτρων αποφυγής αυτής ελέγχοντας όχι μόνο δειγματοληπτικά κάποιες πηγές!!!. Ούτε δίνοντας προεκλογικά αναθέσεις σε πανεπιστήμια, ιδρύματα και ιδιώτες για να καταδείξει το ευκαιριακό της ενδιαφέρον κάνοντας κατά την γνώμη μου αίολες ανακοινώσεις. Αλλά ας είναι και καθυστερημένη ΕΥΧΑΡΙΣΤΗ έκπληξη  ένας αξιόλογος σχεδιασμός και ίσως τμήμα του να το υιοθετήσουμε είτε από θέσεις εξουσίας είτε από την θέσης της αντιπολίτευσης.

Επειδή  ‘’Η ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ’’ έχουμε ολοκληρωμένο σχέδιο με την εγκατάσταση σταθμών (real time) μετρητών ποσοτικών ποιοτικών περιβαλλοντικών αλλά και μικρό κλιματικών μεγεθών μέσα στο αστικό συγκρότημα και περιφερειακά εντός και εκτός βιομηχανικών περιοχών αυτού θα δώσει τεκμηριωμένα αποτελέσματα για το ποιοι (γιατί υπάρχουν ένοχοι) και πόσο ευθύνονται για την αέρια ρύπανση. Σίγουρα μπορεί να μην είναι η τάδε βιομηχανία άλλα δυο ή τρεις που κανένας δεν φαντάζεται ή ακόμη επικουρικά από το κυκλοφοριακό μέχρι το λιμάνι μέχρι …..

Σίγουρα όποιος και να φταίει ο μεγαλύτερος ΕΝΟΧΟΣ είναι η αδιαφορία , η έλλειψη μέτρων από το ίδιο το κράτος, που εκφράζεται μέσα από την όποια βαθμίδα τοπικής αυτοδιοίκησης αλλά ακόμα και η κεντρική εξουσία. Και επειδή θα πείτε ότι πρέπει να φωνάξουμε την NASA το ΜΙΤ, το συμβούλιο των Παγκόσμιων σοφών  θα σας απαντήσω ότι δεν χρειάζεται να πάμε τόσο μακριά ας απευθυνθούμε στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας που είχε λειτουργήσει για κάποιο διάστημα κάποιους σταθμούς η ας απευθυνθούμε και σε άλλα Πανεπιστήμια ή  και ιδιώτες.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Και για μερικούς αφελείς σας τονίζω ότι υπάρχουν δυνατότητες και υπάρχουν άνθρωποι να βοηθήσουν ακόμα και δωρεάν (για τον εαυτό μου μιλώ αν και φαντάζομαι ότι μπορούμε να βρούμε και άλλους εθελοντές) οι οποίοι μπορεί να μην έχουμε όλα τα μέσα αλλά σίγουρα θέλουμε να προσφέρουμε μια καθαρότερη πόλη στα παιδιά μας.

Στα πλαίσια μιας μελέτης που μου είχε ανατεθεί  από την ΔΕΥΑΜΒ για την αερορύπανση και ηχορύπανση του Βιολογικού το 2014-2015 σας παραθέτω τα συμπεράσματα και τους χάρτες τοξικότητας…σίγουρα αν δεν την έχουν πετάξει σίγουρα θα την έχουν σε κάποιο συρτάρι .Τα συμπεράσματα είναι γνωστά απο το 2015…κανένας δεν τα διέψευσε, κανένας δεν τα αξιολόγησε,….για άλλη μια φορά κρίμα γιατί πάντα ήμουν και είμαι πρόθυμος να βοηθήσω με τον οποιονδήποτε

τρόπο την οποιανδήποτε αρχή..Σας παραθέτω κάποιους χάρτες με ισορυπαντικές καμπύλες εκπομπής υδρόθειου (Η2S) και αμμωνίας (ΝΗ3) και τις ζώνες τοξικότητας αυτών καθώς και τα ενδεικτικά πρωτογενή συμπεράσματα της Μελέτης μου.

Στο πλαίσιο της παρούσας ερευνητικής εργασίας εξήχθησαν τα κάτωθι ερευνητικά συμπεράσματα: 

• To μοντέλο αέριας διάχυσης ρύπων, SCREEN3 της EPA έχει χρησιμοποιηθεί στο παρελθόν για την προσέγγιση των επιπέδων ρύπανσης από ποικίλες πηγές εκπομπής και μάλιστα από ΕΕΛ. Αποτελεί ένα από τα εμπειρικά μοντέλα της EPA που δίνει μια εικόνα της διασποράς της ρύπανσης ανάλογα με τις παραδοχές που γίνονται και συνοδεύεται από τους αντίστοιχους περιορισμούς.

• Στην περίπτωση της ΕΕΛ του Βόλου, το μοντέλο SCREEN3, χρησιμοποιήθηκε έχοντας ως βάση τους δειγματοληπτικούς ρυθμούς εκπομπής υδρόθειου (Η2S) και αμμωνίας (ΝΗ3) των Eui-Chan Jeon et al. (2009) και ανάγοντας αυτούς σε συνθήκες αέριας διάχυσης υπό χείριστες ατμοσφαιρικές συνθήκες. Επισημαίνεται ότι δεν έγινε τοπική δειγματοληψία από τις δεξαμενές αερισμού και καθίζησης της ΕΕΛ του Βόλου για τους ρυθμούς εκπομπής, γι’ αυτό τα αποτελέσματα πρέπει να αντιμετωπίζονται ως εκτιμήσεις μοντέλου. 

• Οι χωρικές επιδράσεις έπειτα από την εξέταση της οξείας έκθεσης στο υδρόθειο (Η2S) και την αμμωνία (ΝΗ3) φαίνεται να αφορούν στην περιοχή της ΕΕΛ καθώς και στην ευρύτερη περιοχή σε ακτίνα μέχρι και 400 μέτρων από τα όρια της ΕΕΛ, με ήπιες ανεπιθύμητες ενέργειες για την υγεία εργαζομένων και κατοίκων σε σπάνια όμως επεισόδια χείριστης ατμοσφαιρικής σταθερότητας. 

• Οι χωρικές επιδράσεις έπειτα από την εξέταση της χρόνιας έκθεσης στο υδρόθειο (Η2S) και στην αμμωνία (ΝΗ3) φαίνεται να αφορούν στην περιοχή της ΕΕΛ καθώς και στην ευρύτερη περιοχή σε ακτίνα μέχρι και ενός χιλιομέτρου από τα όρια της ΕΕΛ, με ανεπιθύμητες ενέργειες για την υγεία εργαζομένων και κατοίκων που αφορούν σε συμπτωματολογία του αναπνευστικού συστήματος.

• Τέλος, τα αποτελέσματα του μοντέλου υποδεικνύουν την αναγκαιότητα προκαταρκτικών μετρήσεων υδρόθειου (Η2S) και αμμωνίας (ΝΗ3) τουλάχιστον μέχρι και 250 μέτρα από την ΕΕΛ του Βόλου για να εξαχθούν βάσιμα συμπεράσματα για την πιθανή δυνητική επικινδυνότητα. 

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Casal J. (2008). Evaluations of the effects and consequences of mayor accidents in industrial plants, Industrial Safety Series, Volume 8, Elsevier, ISBN 978-0-444-53081-3.  

Cora M., Yung-Tse Hung. (2003). “Air Dispersion Modeling: A Tool for Environmental Evaluation and Improvement”, Environmental Quality Management, Wiley Periodicals, Inc. 

Donham K.J., Thorne P.S., Breuer G.M., Powers W., Marques S., Reynolds SJ. (2002). Chapter 8: Exposure limits related to air quality and risk assessment, Iowa concentrated animal feeding operations air quality study, Iowa: University of Iowa College of public health. 

Eui-Chan Jeon, Hyun-Keun Son, Jae-Hwan Sa (2009). “Emission Characteristics and Factors of Selected Odorous Compounds at a Wastewater Treatment Plant”, Sensors 9: 311-326.

http://gis.ktimanet.gr/wms/ktbasemap/default.aspx, Date accessed: 5/8/2014

http://penteli.meteo.gr/meteosearch/default.asp., Date accessed: 5/8/2014

http://www.deyamv.gr/m2_1.html, Date accessed: 5/8/2014

Jacobson M. (1999). Fundamentals of Atmospheric Modeling, Cambridge University Press, ISBN 0-521-63143-2. 

Jacobson M. (2005). Fundamentals of Atmospheric Modeling, Second Edition, Cambridge University Press, ISBN 0-521-54865-9. 

Metcalf & Eddy (2003). Wastewater Engineering, Treatment and Reuse, Fourth Edition, McGraw-Hill, ISBN 0-07-041878-0.

New Jersey (2009). ‘Technical Manual 1002 – Guideline on Air Quality Impact Modeling Analysis’, Department of Environmental Protection, Division of Air Quality, Bureau of Technical Services.

ΟΕΗΗΑ (1999a). Determination of Acute Reference Exposure Levels for Airborne Toxicants, Hydrogen Sulfide, CAS Registry Number: 7783-06-4

ΟΕΗΗΑ (1999b). Determination of Acute Reference Exposure Levels for Airborne Toxicants, Ammonia, CAS Registry Number: 7664-41-7.

Parsons S. A., Wishart  J., Smith N., Gostelow P. (2000). “Hydrogen sulphide dispersion modelling – urban and rural case studies”, Water Science & Technology, 41: 117. 

State of New Jersey (1997). Guidance document for odor control at municipal wastewater/sludge handling & treatment facilities, Department of Environmental Protection, Air Quality Permitting. 

USEPA (1995). Screen3 Model User’s Guide. U. EPA. Research Triangle Park,NorthCarolina,http://www.epa.gov/scram001/userg/screen/screen3d.pdf. 

USEPA (1999). Appendix W to Part 51 Guideline on Air Quality Models, 40 CFR Part 51, Research Triangle Park, NC.

Witherspoon J., Barnes J. (2004). Comparison of methods used to measure odour at wastewater treatment plant fencelines, CH2M HILL Inc., Βellevue, WA, USA. 

Facebook Comments