ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Πέτρος Μπέλλος στο TheNewspaper.gr: «Η «αναπηρία» είναι κοινωνική κατασκευή»

milonas

Την ώρα που ο Παύλος Πολάκης δεν χάνει την ευκαιρία να επιδείξει για ακόμη μία φορά τα κοινωνικά κριτήρια με τα οποία αντιμετωπίζει το αναπηρικό κίνημα, επιτιθέμενος στον υποψήφιο ευρωβουλευτή της ΝΔ Στέλιο Κυμπουρόπουλο, ο Πρόεδρος του Σωματείου κινητικά αναπήρων Μαγνησίας «Ιππόκαμπος» Πέτρος Μπέλλος, βγαίνει μπροστά και θέτει τον εαυτό του στην κρίση των πολιτών της Μαγνησίας, ως υποψήφιος Περιφερειακός σύμβουλος με τον συνδυασμό που ηγείται ο Περιφερειάρχης Θεσσαλίας Κώστας Αγοραστός «Συμμαχία υπέρ των Πολιτών».

Όπως σημειώνει ο ίδιος, σε μια κοινωνία που το 15% των μελών της διαθέτουν κάποια μορφή αναπηρίας, αποτελεί επιτακτική ανάγκη τα ΑμεΑ να δίνουν καθημερινά το παρόν τους σε όλα τα κέντρα σχεδιασμού και λήψεως αποφάσεων.

Γι’ αυτό και πρωταρχικός του στόχος σε περίπτωση εκλογής του θα είναι να καταστήσει την Μαγνησία και κατ΄ επέκταση την Περιφέρεια Θεσσαλίας προσβάσιμη σε όλους χωρίς αποκλεισμούς και διακρίσεις, με πρώτο βήμα τον ορισμό σημείου αναφοράς για την παρακολούθηση εφαρμογής της σύμβασης του ΟΗΕ για τα δικαιώματα των ΑμεΑ.

Εξάλλου, όπως υπόσχεται προς τους συμπολίτες του θα συνεχίσει να αγωνίζεται για την ισότιμη συμμετοχή των ΑμεΑ, χωρίς αποκλεισμούς και διακρίσεις, καθώς όπως υποστηρίζει θα πρέπει όλοι να αντιληφθούν ότι και τα ΑμεΑ είναι άνθρωποι που έχουν τις ίδιες ανάγκες, τα ίδια δικαιώματα αλλά και τις υποχρεώσεις που έχουν όλοι οι άνθρωποι.

Συνέντευξη στην Ειρήνη Θεοδωροπούλου

  • Δραστηριοποιείστε πολύ έντονα μέσα από το Σωματείο Κινητικά Αναπήρων Μαγνησίας «ΙΠΠΟΚΑΜΠΟΣ», που φέτος έκλεισε μία δεκαετία δράσης. Ποια η εμπειρία σας όλα αυτά τα χρόνια;
  • Η συμμετοχή και ενασχόληση μου με το αναπηρικό κίνημα και ειδικότερα με τον «ΙΠΠΟΚΑΜΠΟ», μου έδωσε μια νέα οπτική θεώρηση  των πραγμάτων.

Πρόκειται για μια συγκλονιστική εμπειρία, καθώς τόσο εγώ όσο και τα υπόλοιπα μέλη του Σωματείου, έχουμε να  αντιμετωπίσουμε μια πληθώρα προκλήσεων, με κυριότερο την εμπέδωση και υιοθέτηση της αρχής της  προσβασιμότητας,  τη δυνατότητα δηλαδή, να μπορεί κάθε άτομο αυτόνομα,  με ασφάλεια και άνεση, να προσεγγίσει και  να χρησιμοποιήσει τις υποδομές, υπηρεσίες και αγαθά, αλλά και να επικοινωνήσει και πληροφορηθεί.

Σε μια κοινωνία με το 15% των μελών της να διαθέτουν κάποια μορφή αναπηρίας και με διαρκώς αυξανόμενο το ποσοστό των ηλικιωμένων μελών της, αποτελεί επιτακτική ανάγκη τα ΑμεΑ να δίνουν καθημερινά το παρόν τους σε όλα τα κέντρα σχεδιασμού και λήψεως αποφάσεων.

Όχι μόνο για να εκφράζουν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν και να θέτουν προτεραιότητες προς αντιμετώπιση ή να προσφέρουν άμεση πληροφόρηση και τεχνογνωσία, αλλά και για να στιγματίζουν καθημερινά με τη δυναμική παρουσία τους τα εμπόδια που ορθώνει στη συμμετοχή τους στις κοινωνικές δραστηριότητες η συμβατική οργάνωση της κοινωνίας, τόσο σε επίπεδο υποδομών, όσο και νοοτροπίας και να διεκδικούν με σθένος το αδιαφιλονίκητο δικαίωμά τους στην πρόσβαση σε υποδομές, υπηρεσίες και αγαθά.

  • Η κοινωνία του Βόλου πόσο έτοιμη είναι να διαχειριστεί την αναπηρία;

-Τα τελευταία χρόνια θεωρώ ότι έχουν γίνει σημαντικά βήματα και πιστεύω ότι σε αυτό έχει συμβάλλει και η εξωστρέφεια που έχει επιδείξει το Σωματείο.

Ωστόσο ο δρόμος είναι μακρύς. Η προσέγγιση του ζητήματος της αναπηρίας δεν είναι στατική, αντιθέτως έχει διέλθει από διάφορες φάσεις που αντανακλούν την πρόοδο της ανθρωπότητας.

Τις τελευταίες δεκαετίες, ως αποτέλεσμα της ωρίμανσης και της αποτελεσματικότητας των διεκδικήσεων του αναπηρικού κινήματος καθώς και της εξέλιξης της επιστημονικής γνώσης στον χώρο των κοινωνικών και ανθρωπιστικών επιστημών, η προσέγγιση για την αναπηρία έχει σημειώσει θεαματική πρόοδο.

Η πιο πρόσφατη, ιστορικής εμβέλειας, εξέλιξη υπήρξε η επικράτηση του ονομαζόμενου «κοινωνικού μοντέλου για την αναπηρία», έναντι του αντίστοιχου «ιατρικού». Συνεπώς, σύμφωνα με το κοινωνικό μοντέλο, η αναπηρία δεν θεωρείται πλέον χαρακτηριστικό του ατόμου, αλλά αποτέλεσμα του πλέγματος των σχέσεών του με το, υπό ευρεία έννοια, περιβάλλον, δηλαδή, η «αναπηρία» είναι ουσιαστικώς κοινωνική κατασκευή.

  • Πρόσφατα ο κ. Κυμπουρόπουλος από τον Βόλο, όπου επισκέφθηκε, έθεσε το θέμα της ανεξάρτητης διαβίωσης. Πόσα βήματα πίσω είμαστε για να γίνει πράξη αυτό που διατυπώθηκε από τον υποψήφιο ευρωβουλευτή;

-Είμαστε αρκετά βήματα πίσω και πρέπει να γίνουν πάρα πολλά. Η αποασυλοποίηση είναι πρωτίστως κίνημα χειραφέτησης και θέμα ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Είναι πολύ σημαντικό να μπορεί κάθε άνθρωπος να αποφασίζει για το που και με ποιόν θα ζήσει χωρίς αυτό να του επιβάλλεται από απρόσωπες και συχνά απάνθρωπες διαδικασίες. Χρειάζονται δομές προστατευόμενης διαβίωσης, ανεξάρτητης διαβίωσης, να θεσπιστεί επιτέλους ο προσωπικός βοηθός- σε ένα πλαίσιο υποστηριζόμενο και επιστημονικό, μέσα στην κοινότητα και όχι σε συνθήκες εγκλεισμού. Χρειάζεται μεγάλη και σοβαρή προετοιμασία και συχνή αξιολόγηση, ώστε να μην βρεθούν άνθρωποι στο δρόμο.

Με στόχο και πρόγραμμα πρέπει να στηριχθεί το άτομο με αναπηρία και η οικογένειά του, μέσα στην κοινότητα, με προοπτική επανένταξης, εκπαίδευσης, στήριξης, με σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα. Αυτό άλλωστε το επιβάλλει και το επιτάσσει και η Σύμβαση του ΟΗΕ για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία, ειδικά το άρθρο 19 για την Ανεξάρτητη Διαβίωση: Τα άτομα με αναπηρία να ζουν ανεξάρτητα και να αποτελούν μέλη της κοινότητας.

Τα Κράτη Μέρη στην παρούσα Σύμβαση αναγνωρίζουν το ισότιμο δικαίωμα όλων των ΑμεΑ να ζουν στην κοινότητα, με ίσες επιλογές με τους άλλους, και λαμβάνουν αποτελεσματικά και κατάλληλα μέτρα για να διευκολύνουν την πλήρη απόλαυση αυτού του δικαιώματος των ΑμεΑ και την πλήρη ένταξη και συμμετοχή τους στην κοινότητα, συμπεριλαμβανομένης της διασφάλισης ότι:

(α) τα ΑμεΑ έχουν τη δυνατότητα να επιλέγουν τον τόπο διαμονής και που και με ποιόν ζουν σε ίση βάση με τους άλλους και δεν υποχρεούνται να ζουν σε συγκεκριμένο καθεστώς διαμονής,

(β) τα ΑμεΑ έχουν πρόσβαση σε ένα φάσμα παροχής υπηρεσιών κατ’ οίκον, υπηρεσιών στον τόπο διαμονής τους και άλλων υπηρεσιών υποστήριξης από την κοινότητα, συμπεριλαμβανομένης της προσωπικής βοήθειας που είναι απαραίτητη για την υποστήριξη της διαβίωσης και της ένταξης στην κοινότητα, και για την πρόληψη της απομόνωσης ή αποκλεισμού από την κοινότητα,

(γ) υπηρεσίες της κοινότητας και εγκαταστάσεις για τον ευρύτερο πληθυσμό είναι διαθέσιμες σε ίση βάση με τους άλλους στα ΑμεΑ και ανταποκρίνονται στις ανάγκες τους).

  • Η αλήθεια είναι ότι γίνατε «μήλον της έριδος» για πολλούς συνδυασμούς μέχρι την τελική σας απόφαση. Θεωρείτε ότι οι άνθρωποι με αναπηρία συγκεντρώνουν την στήριξη των πολιτών και άρα ψήφων;

-Θεωρώ ότι πολίτες θα πρέπει να επιλέξουν με βάση το τι πραγματικά έχουν επιδείξει τα ΑμεΑ και να μην κρίνουν με βάση την αναπηρία τους. Όταν έχεις προσφέρει στην κοινωνία, νομίζω ότι αυτό επιστέφει, ανταμείβεται και θέλω να πιστεύω ότι αυτό θα αποτυπωθεί και στην κάλπη.

Σε κάθε περίπτωση όσο με αφορά θα συνεχίζω να αγωνίζομαι για την ισότιμη συμμετοχή των ΑμεΑ, χωρίς αποκλεισμούς και διακρίσεις. Για εμένα η εκλογή δεν αποτελεί αυτοσκοπό, αλλά θα μου δώσει τη δυνατότητα να παλέψω από ένα ακόμη μετερίζι.

  • Για όλα αυτά τα χρόνια της θητείας του κου Αγοραστού στην Περιφέρεια για ποιο έργο νιώθετε υπερήφανος και για ποιο θεωρείτε ότι έπρεπε να γίνουν περισσότερα πράγματα και δεν έγιναν;

– Το εμβληματικό θα έλεγα έργο μας είναι η ανασύσταση της λίμνης Κάρλα. Ένα έργο ταλαιπωρημένο, που έφθασε στα όρια της απένταξης και διασώθηκε στο «παρά πέντε» χάρη στην πρωτοβουλία, τις πιέσεις και τον δυναμισμό του Αγοραστού.

Το 2014 η χώρα κινδύνευε να χάσει 180 εκ. ευρώ και να μείνει από τη λίμνη  ένα έλος. Η χώρα διασυρόταν για την αναποτελεσματικότητα της. Ολοκληρώσαμε το  μεγαλύτερο περιβαλλοντικό έργο στα Βαλκάνια και πλέον 150.000 στρέμματα αρδεύονται ΔΩΡΕΑΝ μέσω των έργων στη Λίμνη Κάρλα.

Αυτό το φιλόδοξο έργο αποτελεί παράδειγμα για όλη την Ελλάδα. Όταν πιστεύουμε και εργαζόμαστε σκληρά μπορούμε να πετύχουμε.

  • Σε περίπτωση εκλογής σας, τόσο προσωπικής, όσο και του συνδυασμού που συμμετέχετε, ποιο θέμα θα θέσετε ως πρώτο στόχο για την Μαγνησία στον Περιφερειάρχη;

– Ο πρώτος και κυριότερος στόχος θα είναι να καταστήσουμε την Μαγνησία και κατ΄ επέκταση την Περιφέρεια Θεσσαλίας προσβάσιμη σε όλους χωρίς αποκλεισμούς και διακρίσεις, με πρώτο βήμα τον ορισμό σημείου αναφοράς για την παρακολούθηση εφαρμογής της σύμβασης του ΟΗΕ για τα δικαιώματα των ΑμεΑ στην έδρα της Περιφέρειας, όπως ορίζει και ο Ν. 4488/ 2017.

Για την προώθηση της εφαρμογής της Σύμβασης, ορίζεται ο Συνήγορος του Πολίτη ως η συνταγματικά κατοχυρωμένη Ανεξάρτητη Αρχή που αποτελεί το Πλαίσιο για την Προαγωγή της εφαρμογής της Σύμβασης Για την εκπλήρωση της αποστολής του το Πλαίσιο Προαγωγής  θα τελεί σε συνεργασία με την Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία (Ε.Σ.Α.με Α.), η οποία αποτελεί τριτοβάθμια οργάνωση των Ατόμων με Αναπηρίες και ανεξάρτητο μηχανισμό της κοινωνίας των πολιτών.

Αποστολή του Πλαισίου Προαγωγής θα είναι η παρακολούθηση, προαγωγή και προστασία της εφαρμογής της Σύμβασης και των δημόσιων πολιτικών, για την προώθηση των δικαιωμάτων των ΑμεΑ.

Το Πλαίσιο Προαγωγής μεταξύ άλλων:

α) Θα εκφράζει γνώμη για τη συμβατότητα των δημοσίων πολιτικών που προωθούνται σε κεντρικό, περιφερειακό ή τοπικό επίπεδο, καθώς και για τη συμβατότητα της ισχύουσας εθνικής νομοθεσίας με τις διατάξεις της Σύμβασης,

β) θα χειρίζεται και διερευνά αναφορές που υποβάλλονται ενώπιόν του σε σχέση με την παραβίαση δικαιωμάτων των ΑμεΑ,

γ) θα αναλαμβάνει δράσεις ευαισθητοποίησης σε θέματα σχετικά με τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τη Σύμβαση,

δ) θα εκπονεί μελέτες και έρευνες, σχετικά με την υλοποίηση άρθρων της Σύμβασης σε επιμέρους τομείς,

ε) θα υποβάλλει ετήσια έκθεση με την αξιολόγηση των δημόσιων πολιτικών, της εφαρμογής της κείμενης νομοθεσίας και προτεινόμενα μέτρα αντιμετώπισης ελλείψεων και αναγκών που διαπιστώθηκαν, η οποία μπορεί να περιλαμβάνει προτάσεις νομοθετικών ρυθμίσεων ή τροποποιήσεων,

στ) λαμβάνει κάθε άλλο πρόσφορο για την εξυπηρέτηση της αποστολής του μέτρο.

  • Ποιο μήνυμα θα θέλατε να στείλετε στους συμπολίτες σας;

– Η αναπηρία είναι μια κατάσταση και δεν θα πρέπει να αποτελέσει σε καμία περίπτωση τροχοπέδη για τα όνειρά σου. Οι συμπολίτες μου θα πρέπει να αντιληφθούν ότι και τα ΑμεΑ είναι άνθρωποι που έχουν τις ίδιες ανάγκες, τα ίδια δικαιώματα αλλά και τις υποχρεώσεις που έχουν όλοι οι άνθρωποι.

Δεν θα πρέπει να εστιάζουν στο αμαξίδιο ή στο λευκό μπαστούνι κτλ… αλλά να εξετάζουν το τι πραγματικά μπορεί να κάνει ένα ΑμεΑ, όταν του δοθούν οι κατάλληλες ευκαιρίες και οι απαραίτητες διευκολύνσεις, τις οποίες στερείται εξαιτίας του μη «φιλικού» περιβάλλοντος.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η αναπηρία είναι μια κοινωνική κατασκευή  η οποία δεν θεωρείται πλέον χαρακτηριστικό του ατόμου, αλλά αποτέλεσμα του πλέγματος των σχέσεών του με το, υπό ευρεία έννοια, περιβάλλον.

Facebook Comments