header p4pic1

Ελληνικό «γραφειοκρατικό μπάχαλο»: Χαρακτηριστική η περίπτωση της Μηλίνας…

milonas

Το περιστατικό με το 10χρονο παιδί που υπέστη ηλεκτροπληξία στην Μηλίνα του Νοτίου Πηλίου και λίγο έλειψε να κοστίσει την ίδια του την ζωή, εκτός από την αδιαφορία του Δήμου, ανέδειξε και την ελληνική παθογένεια που για δεκαετίες ταλαιπωρεί τους παραλιακούς δήμους και τα νησιά της χώρας.

Αυτή δεν είναι άλλη από την ελληνική γραφειοκρατεία, που ακόμη και για ένα χιλιόμετρο παραλιακό μέτωπο, αρμόδιες είναι δύο, ακόμη και τρεις ξεχωριστοί φορείς του δημοσίου. Και επειδή ο λαός, πάντα σοφός είναι, «όπου λαλούν πολλοί κοκόροι, αργεί να ξημερώσει». Ετσι και στην περίπτωση της Μηλίνας. Δέκα περίπου μέρες πριν το περιστατικό με την οικογένεια των τουριστών από την Ρουμανία, που ήδη έχουν κινηθεί δικαστικά εναντίον του Δήμου, δημοσιογράφος που παραθέριζε στην περιοχή και έκανε την βόλτα του στην παραλία, τραυματίστηκε -ευτυχώς ελαφρά- στο σάπιο ξύλινο διάδρομο που υπάρχει στην περιοχή. Ακολούθησαν οι διαμαρτυρίες, το σχετικό ρεπορτάζ, τοποθετήθηκε η απαγορευτική κορδέλα που απέτρεπε τους υπόλοιπους να περπατήσουν στο σημείο και κάπου εκεί ξανα-ξεχάστηκε το πράγμα.

Ανάλογο περιστατικό, θυμάται κάτοικος της περιοχής είχε συμβεί και πριν χρόνια. Οι καταστηματάρχες της παραλίας, από τις λίγες φορές, διαμαρτυρήθηκαν εντόνως. Ο Δήμος ως όφειλε, ή τουλάχιστον έτσι πίστευε- έστειλε μηχανήματα και το ανάλογο συνεργείο για την αποκατάσταση του πεζοδρομίου.

Αμέσως σήμανε συναγερμός στο Λιμενικό Τμήμα που προχώρησε στην… κατάσχεση των μηχανημάτων του Δήμου, αφού στο συγκεκριμένο σημείο δικαιοδοσία έχει το Κεντρικό Λιμεναρχείο Βόλου! Ο Δήμος έχει δικαιοδοσία από το πεζοδρόμιο και πάνω, ενώ στο σημείο των ξύλινων κατασκευών, τον λόγο έχει και η… Κτηματική Υπηρεσία.

Σε μία ακτίνα ενός χιλιομέτρου δηλαδή, θα πρέπει για να κάνεις το ο,τιδήποτε να έχεις πάρεις την συγκατάθεση τριών τουλάχιστον φορέων….Αποκαρδιωμένοι οι επαγγελματίες της περιοχής, πριν δυο περίπου χρόνια αποφάσισαν να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους και προχώρησαν στις εργασίες ανακατασκευής του μετώπου, μπροστά από τις επιχειρήσεις τους στα…κρυφά.

Χειμώνας ήταν, θυμάται επαγγελματίας της περιοχής, όπου βράδυ και μέσα στα χιόνια για να μην γίνουν αντιληπτοί από κανέναν, στρώνανε το τσιμέντο στο παραλιακό μέτωπο και προχωρούσαν έτσι τις εργασίες για την επόμενη καλοκαιρινή σεζόν που έρχονταν. Το επόμενο πρωινό, που γινόταν αντιληπτό το περιστατικό από το Λιμεναρχείο, μετέβαιναν οι λιμενικοί στο σημείο για έρευνες και φυσικά η απάντηση που ελάμβαναν ήταν…. «δεν ξέρω, δεν απαντώ» και με αυτή την μέθοδο ολοκληρώνονταν οι εργασίες, αφού δεν μπορούσε έτσι να ενεργοποιηθεί η διαδικασία του αυτόφωρου….

Η συγκεκριμένη περίπτωση είναι χαρακτηριστική των όσων τραγελαφικών συμβαίνουν ανά την Ελλάδα, εκεί όπου για να γίνει μία εργασία,  εμπλέκονται πέραν της μίας υπηρεσίας και κατά συνέπεια τα πάντα μετατίθενται «στον επόμενο χρόνο»….

Ειρήνη Θεοδωροπούλου

Facebook Comments

error: Content is protected !!