Ζέττα Μακρή: Γυναίκα και Δημόσιος Βίος – Άρθρο για την Ημέρα της Γυναίκας

IMG 1bd606eca7ba3da7afed7f8176790fc4 V
milonas 728x120

Της βουλευτή Μαγνησίας της ΝΔ Ζέττας Μ. Μακρή

Μία απάντηση τη δίνει η στατιστική: Πόσες γυναίκες σε κυβερνητικές θέσεις, πόσες σε θεσμικά αξιώματα, πόσες σε διευθυντικές θέσεις του ιδιωτικού τομέα. Άλλη απάντηση, πιο σκληρή, τη δίνει η ζωή: Ποιο είναι το προσωπικό κόστος για κάθε μία που καταφέρνει να ανελιχθεί σε ένα ανδροκρατούμενο περιβάλλον. Πόση μοναξιά, πόσο άγχος, πόσες ματαιώσεις και πόσες εκκρεμότητες υπάρχουν πίσω από κάθε γυναίκα που διαπρέπει στην επιστήμη και στην δουλειά. 

Αρκετοί διαφωνούν με την ποσόστωση, ως τρόπο άμβλυνσης των ανισοτήτων στη δημόσια ζωή και τα επιχειρήματά τους ασφαλώς και έχουν βάση, βάση ισχυρή. Τα επιχειρήματα αυτά, που περιλάμβανε και το δικό μου οπλοστάσιο, τα αποδυνάμωσε η πραγματικότητα. Φαίνεται ότι σε μία κοινωνία σαν τη δική μας, που υστερεί τόσο πολύ στο σεβασμό των δικαιωμάτων των γυναικών, η αρχή δεν μπορεί να γίνει διαφορετικά. Θα πρέπει να επιβληθεί στοιχειώδης δημοκρατία στο συγκεκριμένο ζήτημα μέχρι να ανατραπούν στερεότυπα, να αλλάξουν νοοτροπίες και να καταρρεύσουν δόγματα. Είτε μιλήσουμε για μισθολογικές ανισότητες μεταξύ αντρών και γυναικών είτε για ανενόχλητη διάχυση του σεξισμού, γεγονός είναι ότι στη χώρα μας υπάρχει μεγάλη απόσταση να διανυθεί για να έχει η επόμενη γενιά λυμένο το πρόβλημα της ισότητας των φύλων, που δεν αποτελεί απλώς προσβολή για τις γυναίκες, είναι τραύμα στον πολιτισμό μας. 

Οι περισσότερες πολιτικοί ξέρουν πολύ καλά τι σημαίνει να κρίνεσαι όχι ως βουλευτής αλλά ως γυναίκα βουλευτής, όχι ως υπουργός αλλά ως γυναίκα υπουργός. Έχουν αντιληφθεί τι θα πει να αξιολογούνται από το ρούχο τους, από το χρώμα του μαλλιού τους, από το αν είναι παντρεμένες, χωρισμένες ή ανύπαντρες, με παιδιά ή όχι, ακόμη και από τη χροιά της φωνής τους. Όπως και οι περισσότερες γυναίκες με επιτελικές θέσεις στον ιδιωτικό τομέα, οι γυναίκες πολιτικοί έχουν υποστεί διακρίσεις σε πολλά και διαφορετικά επίπεδα, έχουν προσπαθήσει διπλά και τριπλά από τους άντρες συναδέλφους τους για να αποδείξουν την αξία τους, έχουν ενοχοποιηθεί και έχουν υποφέρει για τη δυσκολία να ανταποκριθούν στους πολλαπλούς τους ρόλους, έχουν αναρωτηθεί αν άξιζε τον κόπο, χωρίς να καταλήγουν πάντα σε καταφατική απάντηση. 

Η επόμενη γενιά αξίζει κάτι καλύτερο και πρέπει από τώρα να μάθει ότι το σεξιστικό χιούμορ δεν είναι καθόλου αστείο, ότι ο πολιτικός αρχηγός που από το βήμα της Βουλής έλεγε και ξαναέλεγε «κύριοι υπουργοί και κύριοι βουλευτές» θα έπρεπε να ντρέπεται και ότι οι εγγράμματες γυναίκες βουλευτές θα έπρεπε να δηλώνουν «παρούσες» στις κοινοβουλευτικές ψηφοφορίες χωρίς δισταγμό. 

error: Content is protected !!