Ο αόρατος εχθρός

coronavirus test thumb large 2 thumb large 2 thumb large 2 thumb large
milonas 728x120

Γράφει η Μαρία  Καβούκη    Βαγγέλα, συνταξιούχος δασκάλα

     Πόλεις βουβές. Η κίνηση ασήμαντη. Οι παρουσίες λιγοστές. Οι δρόμοι άδειοι. Οι πόρτες σφαλιστές.

     Πού πήγαν οι άνθρωποι ; πού κούρνιασαν τ’αγριοπερίστερα. Πού πήγαν οι σκύλοι, οι ανάμελοι τετράποδες αλήτες; Πού πήγαν οι γάτες; οι μόνιμες πελάτισσες των ποικίλων φαγάδικων; Πού πήγαν όλοι τους; πού κρύφτηκαν ; πού λούφαξαν; πού αγωνιούν; Πού αδικοπεριμένουν και αργοπεθαίνουν ;

     Όλοι μας κι όλα στοιβαγμένοι σε μια κιβωτό που επιπλέει σ’ επικίνδυνα νερά κι αγνοούμε που θα μας βγάλει. Κι αν κάποτε αράξει κι όταν ανοίξει η μπουκαπόρτα, πόσοι θάναι αυτοί που θα βγούν; πόσοι θάχουν επιζήσει; σε ποιά κατάσταση θάναι; Γιατί τίποτε δεν θάναι πια το ίδιο. Γιατί όλοι τούτες τις στιγμές δοκιμαζόμαστε. Έχουμε να παλέψουμε μ’ εναν αόρατο εχθρό. Τον είπαν κορωνοιο.

     Βασιλική ονομασία . Κορωνάτη κυριαρχία. Ένας νέος Τζεκις Χαν που κάλπασε πάλι απο τα βάθη της ανατολής και κυριάρχισε, πριν το συνειδητοποιήσουμε σ΄ολη την οικουμένη.  Ο κόσμος ζει την Αποκάλυψη τώρα.  Όλοι παίζουμε σε μια ταινία τρόμου. Όλοι βλέπουμε μια ταινία τρόμου.

     Στους έρημους δρόμους κυκλοφορεί η Μοναξιά και η Σιωπή. Η ζωή κρύβεται, για να σωθεί. ΄Ολοι είμαστε ελεγχόμενοι στην καθημερινότητά μας, στις κινήσεις μας, στις συνήθειές μας.

     Και παντού ο φόβος, η υποψία, η καχυποψία, ο παραλογισμός. Παντού  αγώνας, όπως και μ’οτι, για την φύλαξή μας και την επιβίωσή μας απ’ τον αόρατο εχθρό.

     Προς το παρόν, όπου βρίσκει ελεύθερο πεδίο θερίζει. Τα θύματά του -ληγμένο προιόν- στοιβαγμένα σε φέρετρα, εμπόρευμα προς κήδευση, καλυμμένα με τη σημαία του πόνου και της οδύνης.

     Τα νοσοκομεία ασφυκτιούν απ’ τα λαβωμένα θύματα. Σκέπη και ελπίδα τους , οι μαχόμενοι απ’ όλα τα μετερίζια στο μέτωπο της Υγείας, υπερβάλλοντες εαυτό και συνθήκες, παλεύοντας νυχτοήμερα για τη νίκη, στη μάχη της ζωής. Ας τους βοηθήσουμε, ας τους συντρέξουμε με τον τρόπο μας.

Αγαπώντας και προσέχοντας τον διπλανό μας, όπως τον εαυτό μας.Το καλύτερο όπλο κατά του αόρατου εχθρού. Μη τον προκαλούμε με αποκοτιές. Καιρός να εννοήσουμε, τι θα πεί σεβασμός στον συνάνθρωπό μας, στη ζωή και τις αξίες της. Στην αλληλοβοήθεια , στη φιλία, στον ανθρωπισμό, στην αγάπη. Ιδού η ευκαιρία. Τα πάθη του Χριστού συμπίπτουν με τα πάθη της Ανθρωπότητας. Θα δούμε άν αξίζουμε τη λύτρωση και την ανάσταση.

 

       

error: Content is protected !!