Οι τρεις πληγές του Βόλου τον καιρό του κορονοϊού

ΑΝΑΠΛΑΣΗ ΚΡΑΥΣΙΔΩΝΑ 2 3 1024x480 1
milonas 728x120

Άρθρο της Κίνησης Πολιτών Πηλίου και Βόλου για το Νερό

Από την Δευτέρα 6/4 έκλεισε η παραλία του Βόλου για τον κόσμο. Έτσι αποφάσισαν οι κυβερνώντες μετά από εισήγηση του δήμαρχου! Οι 130000 κάτοικοι της πόλης, στερούνται των ευεργετημάτων της άθλησης και του περπατήματος στον αγώνα ενάντια στον κορονοϊό. Ο Ιατρικός Σύλλογος Βόλου, σε σχετική ανακοίνωσή του θεωρεί την απόφαση αυτή εσφαλμένη και υπερβολική.

Έτσι, οι Βολιώτες καλούνται να περιοριστούν στα όποια τετραγωνικά σπιτιού διαθέτουν, μια και η έλλειψη ανοικτών πράσινων δημόσιων χώρων, δίνει άλλοθι στην τοπική και κεντρική εξουσία να επικαλούνται καταστάσεις συνωστισμού – ακόμη και αν κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει – στον μοναδικό δημόσιο χώρο που απομένει την παραλία. Για να αποδειχτεί βάναυσα πως στα δύσκολα, όπως τώρα, αυτή η πόλη, ως περιβάλλον  χώρος, είναι απόλυτα ανοχύρωτη και αδύναμη να βοηθήσει τους ανθρώπους της

Στα δύσκολα δοκιμάζεται ο σχεδιασμός μιας πόλης και η ίδια η ζωή δείχνει ότι έχει γίνει στη βάση οικονομικών και μόνο μεγεθών, με το θέμα της ψυχικής και σωματικής υγείας των κατοίκων της να μπαίνει σε δεύτερη μοίρα.

Κλασσικό παράδειγμα αποτελεί η αντιμετώπιση του Κραυσίδωνα. Από παλιά η τοπική εξουσία έβλεπε και εξακολουθεί να βλέπει τον χείμαρρο ως μέσο διευκόλυνσης της κίνησης των αυτοκινήτων και όχι ως έναν αεραγωγό  και ως αναπαλλοτρίωτο φυσικό κληροδότημα στο κέντρο σχεδόν της πόλης. Παρά τις αντιδράσεις και την κοινή λογική που βάζει τον άνθρωπο πάνω από την οικονομία και το αυτοκίνητο, η δημοτική αρχή ξεκίνησε ήδη την παρέμβασή στον Κραυσίδωνα καταστρέφοντας τον μοναδικό πράσινο πνεύμονα του πολεοδομικού συγκροτήματος.

Η εγκληματική παρέμβαση στην Καραμπατζάκη έρχεται να προστεθεί στους άλλους δύο αρνητικούς παράγοντες που αποδυναμώνουν τον ανοσοποιητικό μηχανισμό των κατοίκων του πολεοδομικού συγκροτήματος: την καύση των σκουπιδιών από εργοστάσια της περιοχής και την ποιότητα του πόσιμου νερού.

Ακόμη και αυτές τις δύσκολες για όλους μας μέρες, η ΑΓΕΤ εξακολουθεί προκλητικά να καίει σκουπίδια δημιουργώντας αναπνευστικά προβλήματα υγείας και αποκλείοντας τον αερισμό των σπιτιών, απαραίτητο στην προσπάθεια για περιορισμό της ταχείας εξάπλωσης του ιού πέραν των άλλων συνεπειών στον ανθρώπινο οργανισμό που έχουν πολλές φορές ως τώρα εκτεθεί. Τόσο η ΑΓΕΤ όσο και όποια άλλη βιομηχανία καίει σκουπίδια, δηλητηριάζουν τον κόσμο με την άδεια της δημοτικής αρχής, της περιφέρειας και της κυβέρνησης. Επιστημονικές μελέτες που έχουν τελευταία δημοσιευτεί, συνδέουν την ρύπανση της ατμόσφαιρας με την θανατηφόρα δράση του κορονοϊού στη Β.Ιταλία. Περισσότερες πληροφορίες εδώ.

Αναφορικά με την διαχείριση του πόσιμου νερού από την ΔΕΥΑΜΒ, μας αφήνει έκπληκτους η ενέργειά της να αυξήσει κατά 250% το ελεύθερο χλώριο (από 0.2 σε 0.5), για την καταπολέμηση του κορονοϊού!!! Με αυτό τον τρόπο, ωστόσο, είναι γνωστό ότι παράγονται τοξικές χλωριωμένες οργανικές ενώσεις όπως το χλωροφόρμιο και το βρομοφόρμιο, πολύ επιθετικές απέναντι στον ανθρώπινο οργανισμό. (Πόσιμο νερό χωρίς χλώριο στο Πήλιο.) Δηλαδή, από ανευθυνότητα ή και εγκληματική αδιαφορία και άγνοια , ο οργανισμός των κατοίκων του Βόλου. δέχεται μια χωρίς προηγούμενο επίθεση με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Η οργάνωση του “πολέμου” ενάντια στον κορονοϊό, περιορίζεται στην “ατομική ευθύνη” και στον εγκλεισμό των Βολιωτών μέσα στα σπίτια τους και κάτω από συνθήκες απαράδεκτες. Οι μέρες κυλούν με συνανθρώπους μας να απειλούνται θανάσιμα εγκλωβισμένοι στη λογική της προσωπικής ευθύνης και της πολιτικής ανηθικότητας που υποβαθμίζει τη δυνατότητα αντίστασης στον κορονοϊό. Και αυτό δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο, αναπάντητο.

Το “μένουμε σπίτι” δε σημαίνει ότι δε βλέπουμε το μοίρασμα εκατομμυρίων σε “ημετέρους” (κανάλια, διόδια, κλινικάρχες κ.α.), δε σημαίνει ότι δε μας εξοργίζει η βία με την οποία αντιμετωπίζονται κοινωνικές ομάδες (χτες ακόμη, η βία στους γιατρούς του Ευαγγελισμού). Μένουμε σπίτι αλλά επικοινωνούμε ουσιαστικά, δεν αναπαράγουμε το φόβο που μας μεταφέρει το κράτος μέσα από τα Μ.Μ.Ε. Ετοιμάζουμε τις συλλογικές μας αντιστάσεις, πιάνοντας τον αγώνα από κει που τον αφήσαμε, έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε την καταστολή που θα βρούμε μπροστά μας

Να σταματήσουν τώρα τα καταστροφικά έργα στην Καραμπατζάκη και να διευρυνθεί ο μοναδικός αυτός πνεύμονας ζωής με παρόμοια διαμόρφωση της απέναντι όχθης.

Να σταματήσει η λειτουργία των εργοστασίων που καίνε σκουπίδια ή ρυπαίνουν με οποιονδήποτε επικίνδυνο τρόπο την περιοχή.

Να σταματήσουν εδώ και τώρα τα επικίνδυνα παιχνίδια με το πόσιμο νερό.

error: Content is protected !!