Νέες αφίξεις στην Κάρλα – Γέμισε με εντυπωσιακά και σπάνια πτηνά η λίμνη [εικόνες]

96276597 2336419969994252 4258433784489181184 o 1

Νέες αφίξεις σπάνιων πτηνών, εξαιρετικά εντυπωσιακών, που συμπληρώνουν και κοσμούν το οικοσύστημα της λίμνης Κάρλας, κατέγραψε ο φωτογραφικός φακός του Αλέξανδρου Οικονομίδη.

KEN 728X100

Ένα εξ αυτών είναι ο Λευκοτσικνιάς. Είναι παρυδάτιο πτηνό της οικογενείας των Ερωδιιδών, ένας από τους ερωδιούς που απαντούν και στον ελλαδικό χώρο. Η επιστημονική ονομασία του είδους είναι Egretta garzetta και περιλαμβάνει 2 υποείδη.

Στην Ελλάδα απαντά το υποείδος Egretta garzetta garzetta

Ο λευκοτσικνιάς απαντά στον Παλαιό Κόσμο και στην Ωκεανία, ενώ λείπει από την αμερικανική ήπειρο.

Στην Ευρώπη, αν και αρκετά διαδεδομένος, δεν είναι τόσο κοινό είδος όσο στην Ασία και στην Αφρική, ερχόμενος μόνο τα καλοκαίρι για να αναπαραχθεί σε διάσπαρτους θυλάκους στα δυτικά και κεντρικά της ηπείρου, κυρίως όμως στην περιοχή της Μεσογείου. Υπάρχουν, ωστόσο, μόνιμοι πληθυσμοί στο Ηνωμένο Βασίλειο, στην Γαλλία και στην νότια Ιβηρική, όπως και διαχειμάζοντες. Στην Ασία η εξάπλωσή του περιλαμβάνει όλες τις περιοχές της Ινδομαλαισιανής Οικοζώνης, με πληθυσμούς κατά βάσιν επιδημητικούς και, με λιγοστούς αναπαραγόμενους καλοκαιρινούς πληθυσμούς από τα Ιμαλάια μέχρι την Σινική Θάλασσα καθώς και στην περιοχή της Κασπίας. Στην Μικρά Ασία απαντούν όλες οι μορφές μετακίνησης, ενώ η Μέση Ανατολή αποτελεί κυρίως επικράτεια διαχείμασης.

Στην Αφρική, η συντριπτική πλειονότητα των εκεί πληθυσμών είναι επιδημητικοί σε όλη την ήπειρο {Αφροτροπική Οικοζώνη), με εξαίρεση τη Σαχάρα και τις γύρω χώρες, αλλά υπάρχουν και διαχειμάζοντες πληθυσμοί, κυρίως στο Δέλτα του Νείλου και στο Κέρας της Α. Αφρικής.

Τέλος, η Αυστραλία και η Νέα Γουινέα είναι περιοχές όπου, το εκεί υποείδος, ζει και αναπαράγεται μόνιμα, ενώ η Νέα Ζηλανδία αποτελεί κυρίως έδαφος διαχείμασης (Αυστραλασιανή Οικοζώνη).

Το είδος ζει σε όλες τις κατηγορίες εσωτερικών και παράκτιων υγροτόπων, με φρέσκο, υφάλμυρο ή αλατούχο νερό, αλλά δείχνει προτίμηση στα ρηχά νερά (10-15 εκατοστά βάθος) σε ανοικτές, μη καλυπτόμενες με βλάστηση περιοχές, όπου τα επίπεδα του νερού και του, διαλυμένου σε αυτό, οξυγόνου κυμαίνονται καθημερινά, παλιρροιακά ή εποχικά και όπου τα ψάρια συγκεντρώνονται σε μικρές λεκάνες νερού ή στην επιφάνειά του. Οι οικότοποι όπου συχνάζουν οι λευκοτσικνιάδες περιλαμβάνουν και τις παρυφές ρηχών λιμνών, ποταμών, ρεμάτων και μικρών λεκανών, ανοικτούς βάλτους και έλη, πλημμυρισμένα λιβάδια, «σχεδίες» επιπλεόντων φυτών Eichornia spp -στις αφρικανικές λίμνες-, πλημυρισμένες πεδιάδες, λιμνοθάλασσες, αρδευτικά κανάλια, λίμνες υδατοκαλλιέργειας, , αλυκές και ορυζώνες (οι τελευταίοι είναι ιδιαίτερα σημαντικοί σε περιοχές με λίγους εναπομείναντες φυσικούς υγροτόπους)

Ωστόσο, οι λευκοτσικνιάδες μπορεί να συχνάζουν και σε ξηρά εδάφη, εσωτερικές σαβάνες και βοσκοτόπια βοοειδών, ενώ κάποιοι πληθυσμοί απαντούν, σχεδόν εξ ολοκλήρου, σε βραχώδεις ή αμμώδεις ακτές, υφάλους, εκβολές ποταμών, αλμυρόβαλτους, μαγκρόβια ενδιαιτήματα και παλιρροϊκούς κολπίσκους.

Στην Ελλάδα ο λευκοτσικνιάς ανευρίσκεται σε αβαθή νερά και λασπώδεις όχθες που υπάρχουν σε τενάγη, βάλτους, έλη, λίμνες, ποταμούς και λιμνοθάλασσες

Δείτε εικόνες από τη λίμνη Κάρλα:

‘ Αλλο ένα είδος που ζει στην περιοχή, μόλις είκοσι λεπτά από την πόλη του Βόλου είναι η ποντικοβαρβακίνα.

Πρόκειται για ένα αρπακτικό πτηνό γεμάτο χάρη, το οποίο προτιμά τις δασωμένες πλαγιές λόφων. Πετάει αργά και έχει μικρή πιθανότητα να πιάσει τη λεία της εν’ κινήσει. Η συνήθης τακτική που υιοθετεί είναι να κουρνιάζει ακίνητη σ’ ένα κλαδί μεγάλου δέντρου, με τα σημάδια της να αποτελούν το τέλειο καμουφλάρισμα, τα οποία την καθιστούν σχεδόν αόρατη. Είναι υπομονετικό πουλί, απόλυτα ικανοποιημένο να κάθεται για ώρες ολόκληρες έως ότου ένα νεαρό κουνέλι, ένας αρουραίος ή ένα ποντίκι κατά τύχη περνάει από κάτω. Τότε εφορμά πάνω στην ανυποψίαστη λεία της. Η κραυγή της Ποντικοβαρβακίνας, που μοιάζει με νιαούρισμα, είναι χαρακτηριστική καθώς αεροπετά στον ουρανό, φωνάζοντας συχνά.

Δείτε εικόνες:

 

 

error: Content is protected !!