Οι έξι πρώτοι βουλευτές της Μαγνησίας – 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση

front page2
stergiou
fotou
ΜΥΛΩΝΑΣ ΝΕΟ

Με αφορμή τη συμπλήρωση 200 χρόνων από την Ελληνική Επανάσταση, ιστορικοί του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών έριξαν φως στη ζωή των 168 πρώτων βουλευτών της Ελλάδας που θεμελίωσαν το νέο ελληνικό κράτος.

KENT728X100 1

Οι όροι βουλευτές και παραστάτες χρησιμοποιήθηκαν τα πρώτα χρόνια για να δηλώσουν τους αιρετούς αντιπροσώπους που αποτέλεσαν το Βουλευτικό Σώμα. Είχε προηγηθεί η χρήση του όρου πληρεξούσιοι για τους αντιπροσώπους που είχαν λάβει μέρος στις Εθνοσυνελεύσεις.

Ανάμεσα σε αυτούς και έξι άνθρωποι με καταγωγή από τη Μαγνησία

Ο Άνθιμος Γαζής, κατά κόσμον Αναστάσιος Γκάζαλης, γεννήθηκε στις Μηλιές Πηλίου το 1764, όπου διδάχθηκε τα πρώτα γράμματα. Ο Γαζής ήταν ιερωμένος, εκπρόσωπος του Νεοελληνικού Διαφωτισμού με πλούσιο συγγραφικό και μεταφραστικό έργο. Προεπαναστατικά έζησε για περίπου δύο δεκαετίες στη Βιέννη, όπου έδρασε ως εφημέριος του Ελληνορθόδοξου ναού, διηύθυνε το περιοδικό Ερμής ο Λόγιος και σχετίστηκε με τον κύκλο της Φιλομούσου Εταιρείας της Βιέννης. Μυήθηκε στα 1817 στη Φιλική Εταιρεία στην πόλη της Οδησσού από τον Νικόλαο Σκουφά. Τον Μάιο του 1821 κήρυξε την Επανάσταση στη Θεσσαλία, όπου επιχείρησε να οργανώσει τοπική επαναστατική διοικητική αρχή με το όνομα Βουλή της Θετταλομαγνησίας. Τον Νοέμβριο του ίδιου έτους μετείχε στην Συνέλευση των Σαλώνων, η οποία τον εξέλεξε μέλος του Αρείου Πάγου έως την κατάργηση των τοπικών οργανισμών τον Μάρτιο του 1823. Τον Δεκέμβριο του 1821 συμμετείχε στην Α΄ Εθνοσυνέλευση ως πληρεξούσιος της Ανατολικής Χέρσου Ελλάδος, ενώ εξακολούθησε να είναι μέλος του Αρείου Πάγου. Κατά τους τελευταίους μήνες του Β΄ Βουλευτικού (καλοκαίρι του 1824) συμμετείχε στις εργασίες του, ενώ είχε εκλεγεί στο Γ΄ Βουλευτικό. Κατά την ολιγόμηνη βουλευτική του θητεία διορίστηκε από το Σώμα επικεφαλής της επιτροπής για την επεξεργασία σχεδίου σχετικού περί της «Κοινής Παιδείας του έθνους». Ωστόσο το Γ΄ Βουλευτικό, τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους, δεν έκανε δεκτό το παραστατικό του έγγραφο, καθώς δεν έφερε σφραγίδα και υπογραφές, και ακυρώθηκε η εκλογή του. Στη συνέχεια ο Άνθιμος Γαζής αποσύρθηκε από την ενεργό πολιτική δράση και ασχολήθηκε με τη διδασκαλία. Απεβίωσε στη Σύρο στις 10 Δεκεμβρίου 1828.

 

Ο Γρηγόριος, κατά κόσμον Γεώργιος, Κωνσταντάς, σημαντική μορφή του Νεοελληνικού Διαφωτισμού και συγγραφέας (μαζί με τον Δανιήλ Φιλιππίδη) της Νεωτερικής Γεωγραφίας, γεννήθηκε το 1758 στις Μηλιές Πηλίου, όπου διδάχθηκε και τα πρώτα γράμματα. Χειροτονήθηκε διάκονος σε ηλικία 21 ετών και συνέχισε την εκπαίδευσή του στο Άγιο Όρος, τη Χίο, την Κωνσταντινούπολη και πολλές ευρωπαϊκές πόλεις. Από το 1797 έως το 1802 δίδαξε στη σχολή των Αμπελακίων. Στη συνέχεια ταξίδεψε στη Βενετία, όπου έμεινε έως το 1808 πραγματοποιώντας μεταφράσεις και εκδόσεις, και έπειτα στην Κωνσταντινούπολη, όπου εργάστηκε ως οικοδιδάσκαλος. Το 1812 επέστρεψε στις Μηλιές, όπου με τη βοήθεια του Άνθιμου Γαζή αναμόρφωσε το τοπικό σχολείο. Μετά την έναρξη της Επανάστασης, ο Γρηγόριος Κωνσταντάς έλαβε μέρος τον Νοέμβριο του 1821 στη Συνέλευση των Σαλώνων και τον επόμενο μήνα συμμετείχε στην Α΄ Εθνοσυνέλευση ως πληρεξούσιος Ανατολικής Χέρσου Ελλάδος. Κατόπιν, διετέλεσε παραστάτης στο Α΄ Βουλευτικό (1822). Κατά τη διάρκεια της θητείας του, από τον Φεβρουάριο έως τον Απρίλιο του 1822 συμμετείχε σε αποστολές που του ανέθεσε το Σώμα, ενώ στη συνέχεια απουσίασε για μακρό διάστημα από την έδρα της Διοίκησης. Μετά τη διακοπή των συνεδριάσεων του Σώματος τον Ιούνιο του 1822, μετείχε στις εργασίες της Βουλευτικής Επιτροπής και συγκαταλέγεται ανάμεσα στους παραστάτες που υπέγραψαν στις 9 Νοεμβρίου του 1822 τη Δεύτερη Πράξη της, με την οποία θεσπίστηκε ο πρώτος εκλογικός νόμος. Από τον Απρίλιο του 1823, ο Κωνσταντάς συμμετείχε ως πληρεξούσιος Θεσσαλίας στη Β΄ Εθνοσυνέλευση, η οποία τον διόρισε στην εννεαμελή επιτροπή για τη συγκρότηση ποινικού κώδικα. Ένα χρόνο αργότερα, τον Ιούλιο του 1824, διορίστηκε από το Βουλευτικό έφορος της Παιδείας και στο πλαίσιο των καθηκόντων του περιηγήθηκε στην Πελοπόννησο και τα νησιά του Αιγαίου μέχρι τα τέλη του 1825 συντάσσοντας αναφορές σχετικές με τη σύσταση ή ανασύσταση σχολείων.

 

Ο Χατζή-Κυριαζής Αναγνώστου, μεγαλοκτηνοτρόφος από το Βελεστίνο, συμμετείχε στην Επανάσταση αναλαμβάνοντας πολιτική δράση. Τον Νοέμβριο του 1821 έλαβε μέρος στη Συνέλευση των Σαλώνων, η οποία τον απέστειλε στην Α΄ Εθνοσυνέλευση ως πληρεξούσιο της Ανατολικής Χέρσου Ελλάδος. Συμμετείχε στις εργασίες της Α΄ Εθνοσυνέλευσης από τον Δεκέμβριο του 1821 και στη συνέχεια, το 1822, διετέλεσε παραστάτης στο Α΄ Βουλευτικό, το οποίο, τον Φεβρουάριο του ίδιου έτους, του ανέθεσε αποστολή στον Πραστό, όπου παρέμεινε τουλάχιστον μέχρι και τον Μάιο. Μετά τη διακοπή των συνεδριάσεων του Βουλευτικού, τον Ιούνιο του 1822, έλαβε μέρος στις εργασίες της Βουλευτικής Επιτροπής και συγκαταλέγεται ανάμεσα στους παραστάτες που υπέγραψαν στις 9 Νοεμβρίου του 1822 τη Δεύτερη Πράξη της, με την οποία θεσπίστηκε ο πρώτος εκλογικός νόμος. Τον Μάιο του 1823 διορίστηκε έπαρχος Πραστου. Ο Αναγνώστου απεβίωσε το ίδιο έτος στη Σκόπελο.

 

Ο Ζαχαρίας Παναγιωτίδης, πρόκριτος με καταγωγή από τη Σκόπελο, συμμετείχε στην Επανάσταση αναλαμβάνοντας πολιτική δράση. Στις 17 Νοεμβρίου του 1821 έλαβε μέρος στη Συνέλευση των Σαλώνων ως αντιπρόσωπος της Θεσσαλίας και τον επόμενο μήνα διετέλεσε πληρεξούσιος Ανατολικής Χέρσου Ελλάδος στην Α΄ Εθνοσυνέλευση. Λίγα χρόνια αργότερα, στις 11 Δεκεμβρίου του 1824, εξελέγη παραστάτης Σκοπέλου στο Γ΄ Βουλευτικό και έγινε δεκτός στις εργασίες του Σώματος από τον Απρίλιο του 1825. Επίσης, διετέλεσε βουλευτής στη Βουλή του 1827. Κατά τη διακυβέρνηση του Καποδίστρια, ο Παναγιωτίδης έλαβε μέρος στη Δ΄ Εθνοσυνέλευση (1829) ως πληρεξούσιος Σκοπέλου, Σκιάθου και Ηλιοδρομίων.

 

Ο Μαργαρίτης Δημάδης καταγόταν από την Αργαλαστή. Έλαβε μέρος στην Επανάσταση συμμετέχοντας τον Νοέμβριο του 1821 στη Συνέλευση των Σαλώνων. Δύο χρόνια αργότερα, το 1823, έλαβε μέρος στη Β΄ Εθνοσυνέλευση και επίσης εξελέγη παραστάτης Μαγνησίας στο Β΄ Βουλευτικό. Κατά τη διάρκεια της βουλευτικής του θητείας διορίστηκε στην επιτροπή επί των αναφορών, καθώς και σε επιτροπές για τον έλεγχο κατηγοριών εναντίον μελών της Διοίκησης. Παραιτήθηκε λόγω ασθενείας πριν τη λήξη των εργασιών του Σώματος, τον Αύγουστο του 1824. Μετά την παραίτησή του, διορίστηκε έπαρχος Σκοπέλου (1 Σεπτεμβρίου 1824). Τον Μάρτιο του 1826 το Γ΄ Βουλευτικό μερίμνησε να του χορηγηθούν χρήματα για να ανταποκριθεί στις ανάγκες του αναρρώνοντας από ασθένεια.

 

Ο Κωνσταντίνος Ιωάννου Λογοθέτου, πρόκριτος από τη Σκόπελο, έλαβε μέρος στην Επανάσταση συμμετέχοντας στις πολιτικές διεργασίες. Τον Ιανουάριο του 1824 εξελέγη παραστάτης Σκοπέλου στο Β΄ Βουλευτικό και τον Φεβρουάριο έγινε δεκτός στις εργασίες του Σώματος. Μετά τη λήξη της θητείας του επέστρεψε πιθανότατα στην ιδιαίτερη πατρίδα του, ασχολούμενος με τα κοινοτικά πράγματα.

Θα πρέπει, εδώ, να σημειωθεί ότι στα τεκμήρια της εποχής εμφανίζεται ένας ακόμη Κωνσταντίνος Ιωάννου, ο οποίος διετέλεσε μέλος του Αρείου Πάγου αντιπροσωπεύοντας τον Εύριπο. Λόγω χωρικής εγγύτητας θα ήταν, ίσως, πιθανό να πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο, ωστόσο δεν έχει εντοπιστεί μαρτυρία που να επιβεβαιώνει μια τέτοια ταύτιση. Σε αίτηση του εν λόγω Κωνσταντίνου Ιωάννου για αποζημίωση, την οποία υπέβαλε το 1826, ο ίδιος αναφέρεται τόσο στη θητεία του ως αρεοπαγίτη, όσο και στην παραμονή του το 1823 στην Εύβοια ως τοποτηρητή των αρεοπαγιτών, ενώ αποχώρησε από το νησί μετά την επίθεση των οθωμανικών δυνάμεωων έχοντας χάσει την περιουσία του και τέσσερις από τους γιους του. Η παραπάνω αίτηση κλείνει χωρίς να γίνεται καμία αναφορά σε κάποια βουλευτική θητεία, ενώ ούτε και η απάντηση της Διοίκησης τον αναφέρει ως πρώην παραστάτη. Δεδομένου ότι το ζήτημα παραμένει ασαφές, στο βιογραφικό του Κωνσταντίνου Ιωάννου Λογοθέτου δεν περιλήφθηκαν οι πληροφορίες σχετικά με το συνώνυμο πρόσωπο.

 

Περισσότερα στο http://representatives1821.gr

error: Content is protected !!