Αρνηρική η «Πρωτοβουλία» του Δ. Κουρέτα για το εργοστάσιο SRF

59874318 1112886768900028 3778085780270874624 o

Αρνητικά επί της μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων για την κατασκευή μονάδας παραγωγής srf είναι οι περιφερειακοί σύμβουλοι της παράταξης “Πρωτοβουλία” του Δημήτρη Κουρέτα, λίγες ώρες πριν την κρίσιμη συνεδρίαση του Περιφερειακού συμβουλίου.

KEN 4

Σύμφωνα με όσα ανακοινώθηκαν:

Α. Γενικά Σύμφωνα με το άρθρο 4 της οδηγίας για τη διαχείριση των αποβλήτων (2008/98 τροποποιηθείσα με την οδηγία 2018/851) επιβάλλεται η ιεράρχηση των αποβλήτων ως νομικά δεσμευτικός στόχος. Η ιεράρχηση έχει ως εξής: Α) πρόληψη Β) προετοιμασία για επαναχρησιμοποίηση Γ) ανακύκλωση Δ) ανάκτηση ενέργειας Ε) διάθεση (υγειονομική ταφή). Αυτό σημαίνει ότι για να πάμε στο τελευταίο στάδιο πρέπει να εξαντληθούν τα προηγούμενα. Σε συνάρτηση με τα παραπάνω, το άρθρο 10 ορίζει ότι τα απόβλητα συλλεγονται χωριστά και δεν αναμιγνύονται με άλλα απόβλητα (τουλάχιστον για χαρτί, μέταλλα, πλαστικά και γυαλί). Επίσης, σύμφωνα με το άρθρο 11 ο στόχος είναι η ανακύκλωση να φτάσει κατ’ελάχιστον στο 50% ως προς το συνολικό βάρος. Έως στο 2025 στο 55% κατά βάρος. Αναφορικά με τα βιοαπόβλητα (κλαδέματα κήπων αγρών κλπ όπως επίσης τα οργανικά απόβλητα) τα οποία αποτελούν τουλάχιστον το 40%-45% των συνολικών αποβλήτων πρέπει, σύμφωνα με το άρθρο 22 να ανακυκλώνονται στην πηγή ή να συλλέγονται χωριστά και να αξιοποιούνται (παραγωγή κομποστ). Β. Η προτεινόμενη διαδικασία: 1. υποβαθμίζει σκοπίμως τα άλλα δύο σενάρια δυνατών επεξεργασιών των Αστικών Στερεών Αποβλήτων( ΑΣΑ), δηλ. (α) μηχανική βιολογική επεξεργασία με κομποστοποίηση και (β) μηχανική βιολογική επεξεργασία με αναερόβια χώνευση. 2. προσανατολίζεται στη λύση της παραγωγής SRF, που αποτελεί σταθερή επιδίωξη της Δημοτικής Αρχής Βόλου, και το οποίο SRF, αποτελεί το 36% του όγκου των ΑΣΑ. 3. Υποβαθμίζει τη διαδικασία της Διαλογής στην Πηγή, που είναι πάγια και δοκιμασμένη πρακτική από τους περισσότερους δήμους στη χώρα μας και στην ΕΕ. 4. Δε συνάδει με τις Αρχές της Βιώσιμης Διαχείρισης και της Κυκλικής Οικονομίας. 5, δε θεωρεί ως προϊόν επεξεργασίας την παραγωγή ενέργειας 5800 kWh, που αποτελεί ανανεώσιμη πηγή ενέργειας και μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη λειτουργία της ίδιας της εγκατάστασης. Β. Η εμμονή στην παραγωγή SRF αυξάνει το ρίσκο: 1. να οδηγηθεί ως αδιάθετο προϊόν στο ΧΥΤΥ καθώς η Αγορά των δευτερογενών καυσίμων στη χώρα μας ούτε είναι αξιόπιστη ούτε οποτελεί βέλτιστη διαθέσιμη τεχνική, με βάση την κοινοτική νομοθεσία. 2. από την όλη διαδικασία φαίνεται πως ευνοείται η ΑΓΕΤ κάτι που θα ισχυροποιήσει τη θέση της σε ό,τι αφορά τη χρήση RDF & SRF αφού δε θα χρησιμοποιεί πλέον «εισαγόμενο καύσιμο» αλλά παραγόμενο εντοπίως! 3. η παραπάνω εμμονή αυξάνει τη συχνότητα εμφάνισης έντονων επεισοδίων ατμοσφαιρικής ρύπανσης, παρατείνει την υποβάθμιση της υγείας του ντόπιου πληθυσμού, συντηρεί την ένταση και αυξάνει αντί να κατευνάζει την κοινωνική δυσπιστία. Θα μπορούσαμε να κρίνουμε με επιείκεια την προτεινόμενη διαδικασία, αν ήταν η μοναδική επιλογή για τη διαχείριση των ΑΣΑ, συνηγορώντας στις παρατηρήσεις και τα σχόλια της Διεύθυνσης Περιβάλλοντος της Περιφέρειας. Με δεδομένα, όμως τα παραπάνω σχόλιά μας και με δεδομένο ότι τα άλλα δύο σενάρια Διαχείρισης υποβαθμίζονται ή συνειδητά αγνοούνται· 1. τοποθετούμαστε υπέρ μιας διαχείρισης των ΑΣΑ που περιλαμβάνει: – διαλογή στην πηγή, με δραστική μείωση του όγκου των αποβλήτων. -παραγωγή ανανεώσιμης ενέργειας από βιοαέριο ή παραγωγή κομπόστ, που με κατάλληλες βελτιώσεις, θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τη Γεωργία μεχρι και τις αναπλάσεις φυσικών τοπίων. 2. ως εκ τούτου, είμαστε αρνητικοί απέναντι στην υποβληθείσα ΜΠΕ. 

error: Content is protected !!