Τρεις σοβαρές συνέπειες της πανδημίας για τις γυναίκες

117781755 959298017921496 6752247226954902171 n
milonas 728x90 1
FCO Banner 728x110 1

Γράφει η Μαρία Στρατηγάκη – Αναπληρώτρια καθηγήτρια Κοινωνικής Πολιτικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, πρώην Γενική Γραμματέας Ισότητας των Φύλων.

Πολλά είναι τα επίπεδα που η πανδημία επηρεάζει διαφορετικά τις γυναίκες και τους άνδρες. Το πρώτο είναι το ζήτημα της αύξησης της ενδοοικογενειακής βίας η οποία προϋπάρχει προφανώς, αλλά ο αναγκαστικός εγκλεισμός στο σπίτι αύξησε τις πιθανότητες να εκδηλωθεί. Μεγάλη συζήτηση προκάλεσε η αύξηση αυτή με αποτέλεσμα να αναγκασθεί η πολιτεία να υποσχεθεί την ενίσχυση των δομών φιλοξενίας των κακοποιημένων γυναικών, τα εξειδικευμένα συμβουλευτικά κέντρα και την γραμμή SOS 15900 πανελλαδικής εμβέλειας και 24ωρης λειτουργίας. 

Ένα δεύτερο επίπεδο είναι η δυσανάλογη επιβάρυνση των γυναικών με την φροντίδα παιδιών και εξαρτημένων περιλαμβανομένης και της ψυχολογικής υποστήριξης λόγω του εγκλεισμού, καθώς επίσης και της οικιακής εργασίας. Και ενώ ο όγκος αυτών των εργασιών αυξήθηκε κατακόρυφα, παράλληλα μειώθηκε η δυνατότητα των νοικοκυριών να προσφύγουν στην αμειβόμενη εργασία άλλων γυναικών (κυρίως μεταναστριών) λόγω της μεγάλης συρρίκνωσης του οικογενειακού εισοδήματος. Οι γυναίκες ακόμα και τώρα που δεν υπάρχει εγκλεισμός έχουν επιφορτισθεί με περισσότερες οικιακές εργασίες, αλλά και με αυξημένες καθημερινές ανάγκες να υποστηρίξουν την εκπαίδευση των παιδιών τους που μεταφέρεται σε ένα βαθμό στο σπίτι λόγω της κοινωνικής απόστασης. 

Ένα τρίτο επίπεδο είναι η αύξηση της τηλεργασίας στις υπηρεσίες, στο δημόσιο τομέα, την εκπαίδευση και σε πολλές άλλες «γυναικείες» δουλειές. Η εργασία στο σπίτι δεν γνωρίζει ωράριο, ενώ απαιτεί και μεγάλη προσπάθεια προσαρμογής. Η αναγκαστική «μεταφορά» του εργασιακού χώρου στο σπίτι μπορεί να μειώνει τους χρόνους μετακίνησης, προσθέτει όμως μεγαλύτερη ένταση και άγχος αφού απαιτεί λεπτούς χειρισμούς και διαρκή επαγρύπνηση για την τήρηση των ορίων ανάμεσα στο επάγγελμα και την οικογένεια. 

Σε κάθε περίπτωση οι γυναίκες ως φύλο βρέθηκαν και βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της αντιμετώπισης της πανδημίας και των ποικίλων επιπτώσεών της στην ζωή μας. Αποτελούν την πλειονότητα των εργαζομένων στον τομέα της υγείας (νοσοκόμες, καθαρίστριες κλπ), στις προνοιακές δομές, στις κοινωνικές υπηρεσίες, στα σούπερ μάρκετ και στα τηλεφωνικά κέντρα (χωρίς να ξεχνάμε και τον μεγάλο αριθμό των γυναικών γιατρών). Είναι επαγγέλματα υπο-αμειβόμενα, χωρίς μεγάλες προοπτικές εξέλιξης. Ελπίζω να αλλάξει κάπως αυτό μετά την υγειονομική κρίση τουλάχιστον για τις υπηρεσίες υγείας. Να αναγνωρισθεί η προσφορά τους και να αναβαθμισθεί η αξία τους, οι αμοιβές κλπ.  

Οι γυναίκες θα βρεθούν και στην πρώτη γραμμή για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης που θάναι πολύ μεγάλη και διαρκής απ’όσο μπορούμε να υποθέσουμε αναμένοντας το δεύτερο κύμα. Πιστεύω ότι, όπως και στην προηγούμενη κρίση, οι γυναίκες θα διατηρήσουν τις δουλειές τους αναλογικά περισσότερο από τους άνδρες λόγω των διαφορετικών θέσεων στην αγορά εργασίας και στην επαγγελματική ιεραρχία.  Ίσως οι άνδρες θα αναγκασθούν να φροντίσουν τα εξαρτώμενα μέλη της οικογένειας τους, αν μείνουν άνεργοι σε μεγαλύτερους αριθμούς απ’ότι οι γυναίκες. Αυτή η εξέλιξη θα μπορούσε να έχει και κάποιες θετικές συνέπειες γιατί θα κλονίσει τα έμφυλα στερεότυπα μέσα στην οικογένεια πράγμα που πάντα ελπίζουμε να συνεχισθεί και στο μέλλον, μετά το τέλος της πανδημίας. 

error: Content is protected !!