ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Οι ναζί στη φυλακή και η Δημοκρατία στον διάολο

119049083 1210937969271669 3060525340616369898 n
milonas 728x90 1
FCO Banner 728x110 1

«Δεν είναι αθώοι. Οι ναζί στη φυλακή» είναι το σύνθημα το οποίο φιλοξενούν χιλιάδες χρήστες του facebook στις εικόνες προφίλ τους, αν κρίνω από το ποσοστό των δικών μου διαδικτυακών φίλων. 

Δεν ξέρω πως προέκυψε και από που ξεκίνησε αυτή η πρωτοβουλία, όμως στα δικά μου μάτια μοιάζει αποκρουστική και βαθιά ολοκληρωτική.

Η ελληνική κοινωνία, η ίδια κοινωνία δηλαδή που ψήφιζε σε ποσοστό περίπου διψήφιο τη Χρυσή Αυγή ως αντίδραση στο σύστημα ή επειδή ενστερνιζόταν το ιδεολογικό της περιεχόμενο, αποφάσισε ξαφνικά πως πρέπει αυτούς που ψήφισε να τους κλείσει στη φυλακή.

Μάλιστα. 

Ας πάρουμε λίγο τα πράγματα από την αρχή για να δούμε την πραγματική τους διάσταση.

Τα μέλη της Χρυσής Αυγής τα οποία κατηγορούνται, αντιμετωπίζουν κατηγορίες για σύσταση εγκληματικής οργάνωσης μετά τη δολοφονία του Π. Φύσσα από ένα μέλος του κόμματος.

Παρότι μου είναι βαθιά αποκρουστική η ναζιστική ιδεολογία, δεν γνωρίζω κανέναν να μου παραχωρεί το δικαίωμα να στήνω λαϊκό δικαστήριο και να εκδίδω μόνος μου δικαστική απόφαση, η οποία ενοχοποιεί ή αθωώνει κάποιον κατηγορούμενο για οποιαδήποτε πράξη.

Στις αστικές δημοκρατίες, τις οποίες εγώ με θέρμη υπερασπίζομαι, όλοι οι κατηγορούμενοι είναι αθώοι μέχρι να αποδειχθεί η ενοχή τους. Ο κανόνας είναι ότι ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης πρέπει να αποδείξει την αλήθεια των πραγματικών περιστατικών που επικαλείται ώστε να μπορεί να αξιολογηθεί η βασιμότητα των επιχειρημάτων που προβάλλει στο δικαστήριο.

Τα μέλη της Χρυσής Αυγής λοιπόν, δε δικάζονται για την ιδεολογία τους, αλλά για την εμπλοκή τους σε φόνο. Θέλω να πιστεύω. Διότι ακόμα κι αν είναι τόσο αποκρουστική και αισχρή, δεν αποτελεί λόγο φυλάκισης. Οι ιδέες είναι ελεύθερες όσο καλές ή κακές είναι. 

Η Facebookική ρητορική που αναπτύσσεται τα τελευταία χρόνια, σε συνδυασμό με τον λαϊκισμό που έχει κυριαρχήσει στη χώρα την “αντιμνημονιακή” περίοδο, εκτός από λοιμωξιολόγους, γιατρούς, δικηγόρους, δημοσιογράφους, καθηγητές Πανεπιστημίου, εκπαιδευτικούς, αρχαιολόγους, διεθνολόγους, και πάσης φύσεως αναλυτές, μάς έκαναν και δικαστές.

Εσείς που αναρτήσατε τη “μάσκα” «Δεν είναι αθώοι – Οι ναζί στη φυλακή», δεν ξέρω ποια στοιχεία έχετε στη διάθεσή σας για την ενοχή ή την αθωότητα των κατηγορουμένων. Δεν ξέρω αν έχετε παρακολουθήσει με θρησκευτική ευλάβεια τα έξι χρόνια της δίκης. Δεν ξέρω αν πειστήκατε για τα στοιχεία που προσκομίστηκαν στο δικαστήριο και από τις δύο πλευρές ή αν τα απορρίψατε. Δεν ξέρω αν ακούσατε τις απολογίες των κατηγορουμένων. Δεν ξέρω αν έχετε γνώση των πραγματικών περιστατικών. Δεν ξέρω αν κρατάτε στα χέρια σας τις δικογραφίες των χιλιάδων σελίδων και τις φυλάτε κάπου στη βιβλιοθήκη του σπιτιού σας. Δεν ξέρω αν ξενυχτήσατε για να διαπιστώσετε αν όντως ο ποινικός μας κώδικας προβλέπει την τιμωρία των κατηγορουμένων και με ποια ποινή.

Περιμένω σίγουρα με αγωνία την αγόρευσή σας στις 7 Οκτωβρίου ώστε να διαπιστώσω όλα τα παραπάνω.

Απλώς θα θυμίσω οτι με το σύνθημα “δεν είναι αθώοι” οι ιεριεξεταστές έκαιγαν αιρετικούς, οι Ναζί Εβραίους, κομμουνιστές, τσιγγάνους και ομοφυλόφιλους και οι Σταλινικοί εκτελούσαν Έλληνες, Πολωνούς και διάφορους άλλους εχθρούς της Επανάστασης.

Εν κατακλείδι, επειδή εγώ δικαστής δεν είμαι και δεν έχω και την παραίσθηση οτι είμαι, θα αναμένω την απόφαση των δικαστών. Και είμαι βέβαιος οτι θα είναι η σωστή. Όποια κι αν είναι. 

Mπορεί η πλειοψηφία της κοινωνίας να μη μπορεί να αποδεχθεί αυτό που λέγεται “τεκμήριο αθωότητας, μπροστά στη συναισθηματική έξαψη που αναπόφευκτα προκαλεί ένα έγκλημα ή μία δράση, αλλά την ίδια ώρα, προκειμένου η κοινωνία να μη γίνει ζούγκλα έχουμε την υποχρέωση να υπερασπιστούμε τη λειτουργία της Δημοκρατίας μας και να μην την αφήσουμε να λειτουργεί ως έρμαιο των ανθρώπινων συναισθημάτων και των ιδεοληψιών μας.

Κι αν η κοινωνία μας έκανε μερικά βήματα μπροστά προς τον ανθρωπισμό τις τελευταίες δεκαετίες, το οφείλει στις “βαρετές τυπολατρείες” της τήρησης των δικαιωμάτων των κατηγορουμένων και των δικονομικών τύπων. Βαρετά πράγματα και ανούσια δηλαδή για τον μέσο χρήστη του facebook, αφού από τον καναπέ του σπιτιού του είναι πιο εύκολη η έκδοση μίας δικαστικής απόφασης μετά από έξι χρόνια δίκης, αλλά απολύτως απαραίτητα.

error: Content is protected !!