ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Προσδοκίες από τους άλλους που καταλήγουν σε απογοήτευση: Γιατί;

90433969 10222243885315411 9140889419023122432 n
fotou
ΜΥΛΩΝΑΣ ΝΕΟ

Γράφει η Mindset & High Performance Coach for Entrepreneurs Βαλεντίνα Κόρδη

KEN

Γιατί πολλές φορές οι σχέσεις μας με τους άλλους ανθρώπους καταλήγουν σε συγκρούσεις, συνεχόμενες διαφωνίες ή στο τελικό σημείο ρήξης όπου ο καθένας παίρνει τον δρόμο του έχοντας μαζέψει πολλά αρνητικά συναισθήματα, ενώ στην αρχή όλα έμοιαζαν ιδανικά; 

Λόγω της ιδιότητας μου, ως coach, βρίσκομαι αρκετά φορές στην θέση να μου διηγούνται άνθρωποι τις ιστορίες τους και να μου εκφράζουν τα παράπονα τους για σχέσεις, προσωπικές ή επαγγελματικές, που ξεκίνησαν με τους καλύτερους οιωνούς και κατέληξαν να είναι μία αποτυχημένη επιλογή γι’ αυτούς ή μία περίπτωση που τους απογοήτευσε. «Άλλα περίμενα…», συνηθίζουν να μου σχολιάζουν στο τέλος της αφήγησης τους.  

Η Μ. είναι παντρεμένη με τον Κ. Εδώ και 5 χρόνια. «Στην αρχή όλα έμοιαζαν να είναι ιδανικά», μου είπε. Ο Κ. ήταν σοβαρός, μετρημένος και ένας άντρας που με έκανε να νιώσω ασφάλεια, φροντίζοντας πρακτικά πράγματα για εμένα. Επίσης είναι πολύ σταθερός άνθρωπος, όσον αφορά τις ενέργειες, τα συναισθήματα του και τον τρόπο που λειτουργεί.  Δεν μου άφηνε περιθώρια να νιώσω ανασφάλεια ή καχυποψία. Συμπεριφορά προβλέψιμη, θα έλεγα, κάτι όμως που το ήθελα στην ζωή μου, έχοντας βγει από μία σχέση με έναν άνθρωπο ασταθή, που με κρατούσε συνεχώς σε μία κατάσταση αμφιβολίας. Του έλειπε, ωστόσο, ο αυθορμητισμός, το να κάνει πράγματα έξω από τον σχεδιασμό του, να με εκπλήξει, κάποιες φορές! Αυτό λοιπόν στην συνέχεια, έγινε ο βασικός λόγος διαφωνίας μας. Εγώ είμαι αυθόρμητη, παρορμητική, δεν μπορώ τα πλάνα και τον προσχεδιασμό για τα πάντα. Με κουράζει η ανάγκη του να σκέφτεται πάντα τόσο ορθολογικά και με πλάνο.» «Μα, καλά…», την ρώτησα. «Αφού είδες από την αρχή ότι δεν είναι έτσι ως προσωπικότητα, γιατί τον επέλεξες;» «Επειδή, πίστεψα ότι με τον καιρό θα τον αλλάξω!», μου απάντησε. 

Ο Γ. είναι μάνατζερ σε μία πολυεθνική εταιρεία. Παραπονιέται συνεχώς για ένα μέλος της ομάδας του. «Είναι πολύ καλός, ευγενικός και χαμηλών τόνων άνθρωπος. Άλλωστε αυτά του τα χαρακτηριστικά, είναι ο λόγος που τον επέλεξα για αυτή την θέση πωλητή στην ομάδα μου. Όμως, δεν παίρνει πρωτοβουλίες, δεν βγαίνει μπροστά. Δεν διαθέτει το θράσος που χρειάζεται η θέση.» «Τότε γιατί τον επέλεξες;», τον ρώτησα. «Επειδή σκέφτηκα ότι θα μπορούσα να τον αλλάξω. Κυρίως με ενδιαφέρει να έχω καλούς χαρακτήρες στο τμήμα μου. Πίστεψα λοιπόν ότι θα τον κάνω να αποκτήσει αυτά τα επιπλέον χαρακτηριστικά που θέλω, όμως μάταια. Δεν μπορεί να προσαρμοστεί και συχνά αναγκάζομαι να του εκφράζω την δυσαρέσκεια μου».

Οι δύο περιπτώσεις, όπως και πάρα πολλές άλλες, παρόμοιες, έχουν ένα βασικό κοινό, το οποίο είναι και η απάντηση στην ερώτηση με την οποία ξεκινά αυτό το άρθρο. Πολλές φορές στην ζωή μας, κάνουμε επιλογές σε πρόσωπα για την προσωπική ή την επαγγελματική μας ζωή, οι οποίες δεν στηρίζονται στο ποια χαρακτηριστικά διαθέτουν αυτά τα πρόσωπα, αλλά στην προσδοκία μας σχετικά με το ποια χαρακτηριστικά θα τους κάνουμε εμείς να αποκτήσουν. Δεν θέλουμε επομένους αυτούς καθ’ αυτούς, αλλά θέλουμε κάποιο «μέσο» για να υλοποιήσουμε εμείς την προσδοκία μας. Μας κάνουν, ως ένα σημείο, αλλά συμβιβαζόμαστε από εκεί και πέρα σε αυτά που δεν έχουν, επειδή πιστεύουμε ότι περνάει από το χέρι μας, να τους αλλάξουμε και να τους κάνουμε εμείς, όπως ακριβώς θα ταιριάζουν σε αυτό που έχουμε στο μυαλό μας. Και όταν αυτό δεν συμβαίνει, επειδή οι άνθρωποι, δεν αλλάζουν σύμφωνα με την δική μας επιθυμία, τότε ρίχνουμε το φταίξιμο σε αυτούς και αρχίζουμε να νιώθουμε τουλάχιστον δυσαρέσκεια. Συνηθίζω αυτό το φαινόμενο να το παρομοιάζω με το παρακάτω παράδειγμα. Είναι σαν να μπαίνω σε ένα κατάστημα με την επιθυμία να αγοράσω ένα μπλε μπλουζάκι. Δεν καταφέρνω να βρω αυτό που θέλω και αγοράζω ένα κόκκινο, με την προσδοκία να το βάψω και να γίνει το μπλε ακριβώς που θέλω. Φυσικά καταλαβαίνετε πως αυτό δεν θα συμβεί ποτέ, οπότε μην ρίξετε το φταίξιμο στο μπλουζάκι. 

Αν και εσείς λοιπόν συνηθίζετε στην ζωή σας να απογοητεύστε με ανθρώπους, τους οποίοι δεν καταφέρατε να αλλάξετε σύμφωνα με τις προσδοκίες σας, αλλάξτε το, σκεπτόμενοι τα παρακάτω: 

  • Κάθε φορά που θέλετε να επιλέξετε έναν σύντροφο, συνεργάτη, υπάλληλο, κτλ. εμείνετε σε έναν άνθρωπο που διαθέτει τα χαρακτηριστικά που θέλετε για να λάβει αυτόν τον ρόλο στην ζωή σας, την προσωπική ή την επαγγελματική. Μην βλέπετε τους άλλους ως απλώς ένα μέσο που θα σας φτάσει στο να ικανοποιήσετε το δικό σας όνειρο, όπως και να είναι, επειδή και να μην ταιριάζει με αυτόν θα τον προσαρμόσετε. Εσείς θα θέλατε να σας επιλέξουν με το σκεπτικό ότι δεν τους αρέσει αυτό που είστε, αλλά η επιλογή βασίζεται στο πώς θα γίνετε μετά την αλλαγή που θέλουν να κάνουν σε εσάς; Δεν νομίζω… 
  • Αν ένα άτομο διαθέτει κάποια χαρακτηριστικά τα οποία είναι βασικά για εσάς και δεν διαθέτει κάποια άλλα που θα θέλατε επίσης να έχει, ρωτήστε ειλικρινά τον εαυτό σας, αν αυτά είναι αρκετά για εσάς ή στην πορεία η έλλειψη αυτών που δεν έχει θα σταθεί για εσάς σοβαρός λόγος να έρθετε σε σύγκρουση μαζί του ή να τον θεωρήσετε λάθος επιλογή. Αν σας είναι αρκετά, τότε αποφασίστε και συμφωνήστε με τον εαυτό σας ότι θα πάψετε να έχετε την προσδοκία να τον αλλάξετε και θα τον αποδεχθείτε και θα τον εκτιμήσετε όπως ακριβώς είναι. Αν πάλι δεν είναι αρκετό, τότε δεν είναι ο κατάλληλος άνθρωπος για την σχέση ή την συνεργασία μαζί του και εσείς δεν είστε για εκείνον. 

Οι συγκρούσεις και οι διαφωνίες λοιπόν στις ανθρώπινες σχέσεις, προκύπτουν όταν τυφλωνόμαστε από την ανάγκη να ζήσουμε τις προσδοκίες μας με τους ακατάλληλους ανθρώπους. Ποιος έχει όμως το θάρρος να το παραδεχθεί; Όποιος το βρίσκει, ωστόσο, αλλάζει τελικά τον τρόπο που επιλέγει άτομα και δεν συνεχίζει μάταια να προσπαθεί να αλλάξει τους άλλους… 

error: Content is protected !!