Η διεθνοποίηση των Ελληνικών Πανεπιστημίων

89550873 2572955412830249 87549253311791104 o
stergiou
fotou
728x110 3

Γράφει ο Κώστας Τσιαγκλιώτης, Κοινωνιολόγος, Γραμματέας ΔΑΠ-ΝΔΦΚ

728X100 3

Τα Ελληνικά Πανεπιστήμια και η τριτοβάθμια εκπαίδευση εν γένει, τον τελευταίο μήνα, αποτελούν ένα από τα πρώτα θέματα συζήτησης στο δημόσιο διάλογο. Στις 9/10/2020 μια ομάδα τραμπούκων, εισέβαλε στο γραφείο του Πρύτανη του ΟΠΑ και ήρθαμε αντιμέτωποι με μια εικόνα ντροπής για ολόκληρη την κοινωνία. Τέσσερις ημέρες μετά, ο Πρωθυπουργός της χώρας, στην συνάντησή του με τη Σύνοδο των Πρυτάνεων, ανακοίνωσε νέα μέτρα, προς ολοκλήρωση της γενναίας μεταρρύθμισης που ξεκίνησε η Κυβέρνηση με σκοπό την αποκατάσταση του ακαδημαϊκού ασύλου στην πραγματική του έννοια. 

Τις τελευταίες ημέρες και ενώ διανύουμε ένα δεύτερο γενικό lockdown, οι σκέψεις όλων μας βρίσκονται στην «υπεύθυνη ανυπακοή» όσων ετοιμάζονται να πραγματοποιήσουν πορείες για την αυριανή ημέρα μνήμης του Πολυτεχνείου με ό,τι αυτό συνεπάγεται, χωρίς να σέβονται τους νόμους και τα υγειονομικά πρωτόκολλα των ειδικών, θέτοντας σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία. Μόνο αυτή η εικόνα όμως χαρακτηρίζει τα Ελληνικά Δημόσια Πανεπιστήμια; Η απάντηση, προφανώς, είναι όχι.

Παρά την πολυετή οικονομική κρίση και την υποχρηματοδότηση τους, τα Ελληνικά Πανεπιστήμια συγκαταλέγονται στα κορυφαία του κόσμου, αποδεικνύοντας πως αποτελούν ένα δυναμικό και αυτόνομο πυλώνα της κοινωνίας μας. Τώρα μάλιστα, επί της Κυβερνήσεως του Κυριάκου Μητσοτάκη, ήρθε η ώρα τα Ελληνικά Πανεπιστήμια να αποτελέσουν πυλώνα ανάπτυξης και δημιουργίας. Προς την κατεύθυνση αυτή, μόλις το καλοκαίρι, 28 φοιτητές από διάφορες χώρες του εξωτερικού, άρχισαν να φοιτούν στο πρώτο αγγλόφωνο προπτυχιακό πρόγραμμα Ελληνικού ΑΕΙ με δίδακτρα, ανοίγοντας με αυτόν τον τρόπο το δρόμο προς την εξωστρέφεια και την διεθνοποίηση των Πανεπιστημίων μας.

Νέοι λοιπόν, από ολόκληρο τον κόσμο, φτάνουν στην Αθήνα για να σπουδάσουν Αρχαιολογία, Ιστορία και Λογοτεχνία της Αρχαίας Ελλάδας. Σαφώς και δε στεκόμαστε αποκλειστικά στο οικονομικό κομμάτι, όπου μέσω των διδάκτρων και των δωρεών ή των χορηγιών θα αυξηθούν τα έσοδα των δημόσιων Πανεπιστημίων, αλλά σε κάτι πιο ουσιαστικό όπως είναι η αμφίδρομη μεταφορά τεχνογνωσίας. Όταν ένα Πανεπιστήμιο εισέρχεται σε ένα διεθνοποιημένο περιβάλλον, αναπτύσσει συνεργασίες με ξένα Ιδρύματα, έρχεται πιο κοντά με πρακτικές άλλων Πανεπιστημίων, ανταλλάσσει ιδέες, ταυτίζεται με άλλες κουλτούρες, ανταγωνίζεται και συναγωνίζεται, κάνει δηλαδή σημαντικά βήματα προς τον εκσυγχρονισμό του.

Εν κατακλείδι, μπορούμε να πούμε, ότι έχουμε ό,τι χρειάζεται για να κάνουμε τα Ελληνικά Πανεπιστήμια ανταγωνιστικά σε διεθνές επίπεδο και ελκυστικά σε ξένους φοιτητές. Αν και η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών γνωρίζει ότι η χώρα μας έχει μείνει πίσω στη διεθνοποίηση των σπουδών της, εξαιτίας ιδεολογικοπολιτικών θέσεων και αντιδράσεων της Αριστεράς, η αρχή έγινε και η αρχή είναι το ήμισυ του παντός. Ας μην μένουμε μόνο στο ότι στον τελευταίο όροφο της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών κάνει εδώ και χρόνια την κατάληψη του ο Ρουβίκωνας. Ας σταθούμε στο ότι στους πρώτους ορόφους της, θα σπουδάζουν πλέον, 28 ξένοι φοιτητές, οι οποίοι θα πληρώνουν δίδακτρα, στο πρώτο αγγλόφωνο προπτυχιακό πρόγραμμα της χώρας.

error: Content is protected !!