ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Η Λάρισα του Αχιλλέα Καλτσά – Ο άνθρωπος που συνέδεσε το όνομά του με το βιβλίο

129577397 3601252186625783 4201952427215742834 n kaltsas axilleas 900x712
stergiou 1
fotou
ΜΥΛΩΝΑΣ ΝΕΟ

Στη Λάρισα, έχουμε ταυτίσει το βιβλίο με το πρόσωπο του Αχιλλέα Καλτσα, όχι μόνο λόγω του βιβλιοπωλείου Καλτσάς, που βρίσκεται στην οδό Παπαναστασίου 57 και μετρά 35 χρόνια λειτουργίας· ο Αχιλλέας, βρίσκεται πίσω από τις περισσότερες παρουσιάσεις βιβλίων που διοργανώνονται στην πόλη εδώ και πολύ καιρό και αφορούν Λαρισαίους και μη, συγγραφείς.

Αυτό που μου έκανε πάντα εντύπωση είναι η στενή του σχέση με τους Λαρισαίους συγγραφείς και ποιητές και ότι στο χώρο του μπορείς να βρεις όλες τις εκδόσεις που αφορούν στη Λάρισα· από τα λευκώματα των μουσείων και τις εκδόσεις του Δήμου μέχρι περιοδικές εκδόσεις της Ιεράς Μητροπόλεως Λαρίσης και Τυρνάβου… και δεν είναι τυχαίο ότι είναι μέλος της Φωτοθήκης που εστιάζει στη συλλογή παλιών φωτογραφιών της Λάρισας· γιατί ο Αχιλλέας Καλτσάς είναι από τους Λαρισαίους που αγαπούν τη Λάρισα και την ιστορία της.

«Η Λάρισα είναι μια μεγάλη πόλη της χώρας, μακριά από τα δύο μεγάλα αστικά κέντρα την Αθήνα και την Θεσσαλονίκη, και αυτό βοήθησε τους κατοίκους της να φροντίσουν από μόνοι τους να αναπτύξουν και να φροντίσουν την πόλη τους και ότι έχει σχέση με τη ζωή τους».

Συνέντευξη στην Εύη Μποτσαροπούλου

Αχιλλέα, πως αποφάσισες να ασχοληθείς με το βιβλίο;   

Δεν αποφάσισα κάτι μόνος μου, μάλλον έτυχε και μου αρέσει.  Επαληθεύτηκε το βιβλίο Στα βήματα του Μεθυσμένου, πως η τυχαιότητα κυβερνά τη ζωή μας. Σ’ αυτό το ασεβές και διαφωτιστικό βιβλίο, ο Leonard Mlodinow μας δείχνει πώς η τύχη και οι πιθανότητες αποκαλύπτουν πολλά για την καθημερινή μας ζωή και για το πώς παρανοούμε τη σημασία όσων βιώνουμε, από μια χαλαρή συνομιλία μέχρι μια σοβαρή οικονομική αναποδιά.

Διαβάζουν οι Λαρισαίοι και τι;   

Διαβάζουν και διαβάζουν αρκετά. Διαβάζουν από όλα τα είδη λογοτεχνίας. Η περίοδος του Δεκεμβρίου είναι ίσως η καλύτερη από πλευράς κατανάλωσης για τα βιβλιοπωλεία, καθώς την ίδια περίοδο έχουμε τις περισσότερες νέες εκδόσεις. Τώρα τις γιορτές, αύξηση παρουσιάζουν τα παιδικά βιβλία, κυρίως τα χριστουγεννιάτικα, η ελληνική και ξένη λογοτεχνία, τα ιστορικά (έχουν κυκλοφορήσει πολλές νέες εκδόσεις για τα 200 χρόνια του 1821)  και τέλος, τα βιβλία αυτοβελτίωσης και ψυχολογίας. Δυστυχώς, λόγω πανδημίας, δεν έχουμε ακόμη αρκετές νέες εκδόσεις τοπικού ενδιαφέροντος… από όσο γνωρίζω πολλοί συντοπίτες μας γράφουν βιβλία και ας ελπίσουμε να περάσει γρήγορα το κακό και να τα δούμε στα ράφια.

Τι θα έλεγες ότι είναι αυτό που κάνει κάποιον Λαρισαίο;  

Η Λάρισα είναι μια μεγάλη πόλη της χώρας, μακριά από τα δύο μεγάλα αστικά κέντρα την Αθήνα και την Θεσσαλονίκη, και αυτό βοήθησε τους κατοίκους της να φροντίσουν από μόνοι τους να αναπτύξουν και να φροντίσουν την πόλη τους και ότι έχει σχέση με τη ζωή τους. Έτσι σε όλους τους τομείς και δραστηριότητες, εμπόριο, επιχειρήσεις, αγροτική παραγωγή, υγεία, παιδεία, πολιτισμός, αθλητισμός, επιστήμες κλπ, υπήρχε ανάπτυξη στηριζόμενη στις δικές τους δυνάμεις (Θεσσαλικό Θέατρο 1975 , ΔΕΥΑΛ 1980, Πινακοθήκη 1983, ΑΕΛ 1988 κλπ). Τα θετικά στοιχεία είναι που κάνουν κάποιο Λαρισαίο, αλλά δυστυχώς υπάρχουν και κάποια αρνητικά για τους κατοίκους αυτής της πόλης… Κάτοικοι αυτής της πόλης ήταν που σκέπασαν το Αρχαίο Θέατρο (τα παλιά χρόνια ήταν στην επιφάνεια), έφτιαξαν δρόμο από πάνω και οικοδομές, γκρέμισαν την Εθνική Τράπεζα, την Δημοτική Αγορά κλπ. Στο ερώτημα θα απαντήσω με ένα στίχο του ποιητή Κώστα Λάνταβου  ’μια πόλη σημαντική μόνο για τους κατοίκους της’’.

Τι είναι η Φωτοθήκη για σένα;

Η Φωτοθήκη αποτελείται από μια ομάδα ατόμων, μέλη του Ομίλου Φίλων της Θεσσαλικής Ιστορίας, της οποίας αποτελεί τμήμα της. Δημιουργήθηκε το 2016. Στόχοι της είναι η αναζήτηση, εντόπιση, απόκτηση, ταυτοποίηση, μελέτη, καταγραφή και αποθήκευση παλαιών φωτογραφιών, αλλά και χαρακτικών και ζωγραφικών πινάκων που απεικονίζουν περιοχές της παλιάς Λάρισας. Και όπως λέει η ψυχή της Φωτοθήκης, ο κ. Νίκος Παπαθεοδώρου «Τα ιστορικά τεκμήρια δεν πρέπει να «φυλακίζονται» σε απρόσιτες βιβλιοθήκες, συρτάρια, σεντούκια ή κουτιά, γιατί αποτελούν ιστορική γνώση και η γνώση αυτή πρέπει να διαδίδεται ευρύτερα, αλλιώς η αξία τους κάποια στιγμή θα χαθεί ή θα διασκορπισθεί».

Ποια είναι η αγαπημένη σου φωτογραφία της παλιάς Λάρισας; Η πιο αντιπροσωπευτική;

Είναι οι φωτογραφίες που δείχνουν την πέτρινη γέφυρα στον Πηνειό σε όλες απεικονίσεις της, είτε σαν χαρακτικό ή σκίτσο των Ευρωπαίων περιηγητών, είτε σαν φωτογραφία μέχρι την καταστροφή της το 1941 από Βρετανούς στρατιώτες και το 1944 από  τους Γερμανούς κατακτητές.

Η πιο χαρακτηριστική εικόνα της Λάρισας;

Νομίζω ότι είναι το Αρχαίο Θέατρο, και μάλιστα όταν το κοιτάς από την οδό Παπαναστασίου και πίσω βλέπεις τον χιονισμένο Όλυμπο.

Υπάρχουν πράγματα ή συνθήκες που αν έλειπαν θα έκαναν τη Λάρισα λίγο ομορφότερη; 

Εδώ θα διαφωνήσω μάλλον πρέπει να πούμε ποια πράγματα αν υπήρχαν, δυστυχώς καταστράφηκαν, θα έκαναν την Λάρισα πολύ ομορφότερη. Και για να μην είμαι αρνητικός, και τώρα, σε ότι υπάρχει, αν διορθωθεί, μπορεί να βελτιώσει την εικόνα της πόλης.

Ποια είναι πιστεύεις η πιο σημαντική στιγμή στην ιστορία της σύγχρονης Λάρισα; 

Αν δεχθούμε ότι η σύγχρονη ιστορία αρχίζει από το τέλος του τελευταίου παγκοσμίου πολέμου, η πιο σημαντική στιγμή της είναι ο απελευθέρωση της πόλης από τους αντάρτες στις 23ης Οκτωβρίου 1944.  Σηματοδότησε το τέλος μιας ολοκληρωτικής καταστροφής της πόλης από τον σεισμό και τον πόλεμο και κατάφερε η Λάρισα, στα 76 χρόνια που πέρασαν,  με όλες τις δυσκολίες να φτάσει στην σημερινή εικόνα της.

Ποια είναι η πιο σημαντική προσωπικότητα στην ιστορία της Λάρισας;

Έχω την εντύπωση πως η πόλη μας δεν έχει μια μόνο σημαντική προσωπικότητα που να ξεχωρίζει , και για αυτό θα αναφέρω κατά τη γνώμη μου μερικές που πιστεύω ότι ξεχωρίζουν…  Κωνσταντίνος Κούμας, Θεόκλητος Φαρμακίδης, Ιωάννης Βηλαράς, Ιωάννης Οικονόμου Λαρισαίος, Κωνσταντίνος Οικονόμος εξ Οικονόμων, από τους πιο παλιούς. Μ. Καραγάτσης, Γεώργιος Κατσίγρας, Τάκης Τλούπας, από τους πιο νέους.

Ο μεγαλύτερος λαρισαϊκός σου φόβος;

Νομίζω ότι ο φόβος μου είναι να μην δούμε πάλι φαινόμενα εκσυγχρονισμού της πόλης καταστρέφοντας ότι παλιό υπάρχει, χωρίς σεβασμό στην ιστορία και στη μνήμη, στο βωμό της ανάπτυξης.

Λαρισαϊκές λέξεις που δεν υπάρχουν πια;

Είναι γεγονός πως η πόλη είχε και έχει γύρω της χωριά που κατοικούσαν Βλάχοι, Σαρακατσάνοι, Καραγκούνηδες και λοιποί, οι οποίοι μαζί  με τους ντόπιους χρησιμοποιούσαν μια γλωσσική ντοπιολαλιά, που μας έκανε γνωστούς σε όλη την Ελλάδα. Όταν φεύγαμε από την πόλη μας και πηγαίναμε αλλού, γελούσαν με τον τρόπο που μιλούσαμε. Τώρα έχει μειωθεί αρκετά, τόσο που μου κάνει εντύπωση όταν την ακούω.  Στα δε social media γίνεται πάρτι με το λαρισαϊκό λεξικό.  Προσπαθώ να θυμηθώ λέξεις και έχω δυσκολία…  Ανεβήκαμε τρείς στο ποδήλατο και ζακάτσι, που σημαίνει κάθισε κάτω.

Ο πιο χαρακτηριστικός λαρισαϊκός ήχος; 

Αν ξυπνήσεις το πρωί την ώρα που χαράζει ή το απόγευμα που έχει πέσει ο ήλιος λίγο πριν  νυχτώσει και έχει ησυχία θα ακούσεις το κράξιμο των πουλιών· είναι οι κάργιες, τα κορακοειδή που έρχονται το βράδυ στην πόλη να ζεσταθούν και φεύγουν το πρωί για τα χωράφια και θυμίζει ταινία του Χίτσκοκ. Ένα διαχρονικό πρόβλημα της πόλης.

Τι θα έδειχνες στην πόλη σε έναν ξένο καλεσμένο σου;

Θα ξεκινούσα από το Αρχαίο Θέατρο, το λόφο της Ακρόπολης (Φρούριο), και το ποτάμι· μια βόλτα στην κεντρική αγορά της πόλης, καλεσμένοι μου εντυπωσιάστηκαν από το μέγεθος της. Αν ο καλεσμένος μου έχει πολιτιστικό ενδιαφέρον, στο Διαχρονικό Μουσείο, την Πινακοθήκη, το Λαογραφικό, το Μύλο του Παπά, το Νικόδημο και φυσικά θα φάμε παϊδάκια στα Δέοντα. Όταν φύγουν, θα πάρουν μαζί τους πάντα τσίπουρο Τυρνάβου και χαλβά Φαρσάλων.

Τι σου λείπει από τη Λάρισα της παιδικής σου ηλικίας;

Η γειτονιά μου με τις μονοκατοικίες και τα ατέλειωτα παιχνίδια στο δρόμο και στα χωράφια.

Μια συναυλία στη Λάρισα που δεν θα ξεχάσεις ποτέ;

Δεν έχω ξεχάσει δύο, την πρώτη το 1976 μετά την πτώση της Χούντας, στο στάδιο Αλκαζάρ με το Μίκη Θεοδωράκη έφηβος μαζί με την αδερφή μου, και την δεύτερη, 1978, στο κλειστό του Αλκαζάρ στην συναυλία του Δ. Σαββόπουλου για τον δίσκο  Αχαρνής με Ν. Παπάζογλου , Σ. Μπουλά, Μ. Ρασούλη…

Θεατρικό έργο που είδες;

Και εδώ δύο έργα. Πρώτο το Η αυλή των θαυμάτων, το 1975  με το Θεσσαλικό Θέατρο και  το ΝΤΑ με τον Μάνο Κατράκη, μάλλον το 1977, στα Διονύσια που σήμερα έχει γίνει πολυκατάστημα.

Τα μπαρ που πήγαινες μικρός; Ποιο ήταν το πρώτο;

Στο ROXY στον πάνω όροφο στην γωνία Νικηταρά και 23ης  Οκτωβρίου.

Ποιες ταινίες στον κινηματογράφο θυμάσαι ακόμη;

Μένω σε μια γειτονιά που είχε πολλούς θερινούς κινηματογράφους, όπου βλέπαμε ταινίες της εποχής (Ξανθόπουλος κλπ). Μετά ήρθαν τα χρόνια της κινηματογραφικής λέσχης… Όμως αξέχαστες μου έμειναν οι ταινίες στο Πάλλας,  καουμπόικες,  Μπρους Λι, και φυσικά ο Λαρισαίος σταρ της εποχής…

Που πήγαινες όταν το έσκαγες από το σχολείο;

Στην Αγία Μαρίνα ομαδική κοπάνα από το 2ο  Γυμνάσιο για μπάνιο στην στροφή στο ποτάμι.

Ποια είναι λες, τα 3 μαγαζιά που άφησαν ιστορία;

Το τσιπουράδικο του Μπαρμπαγιάννη  στην πλατεία Ταχυδρομείου, το εστιατόριο Τράβελ Στοπ στην παλιά εθνική και φυσικά το Φάληρο… τα πιο διάσημα μπουζούκια στη οδό Βόλου.

Στέκι της Λάρισας που χάθηκε και σου λείπει;

Τα στέκια μας πηγαίνουν με την ηλικία μας άλλο στα 20, στα 30, στα 40, στα 50… δύσκολη απάντηση.

Ποιο είναι το αγαπημένο σου μουσείο στην πόλη;

Δεν ξεχωρίζω κάποιο, όλα.

Ποιο είναι το πιο ωραίο κτίριο στην Λάρισα σήμερα;

Υπάρχουν δύο διατηρητέα πολύ όμορφα· το Αρχοντικό  Φαληρέα στην Μανωλάκη του 1909 που τώρα στεγάζεται ο ΟΚΑΝΑ και το Μέγαρο Αλεξάνδρου απέναντι από το Αρχαίο Θέατρο που είναι του 1930.

Τρία κτίρια που θα έπρεπε να διασώζονται μέχρι σήμερα;

Η Εθνική Τράπεζα στην ίδια θέση που είναι και σήμερα το κεντρικό κατάστημα στην Κεντρική πλατεία, η Δημοτική Αγορά που ήταν στην πλατεία Λαού πάνω από το parking, και το Αρχοντικό Σκαλιώρα στην σημερινή Στρατολογία. Και ίσως αρκετά από τα δεκάδες αρχοντικά της Λάρισας…

Η καλύτερη θέα της πόλης;

Από τον λόφο Ακροπόλεως (Φρούριο), αγναντεύοντας τον Όλυμπο, τον Κίσσαβο και τον αργυροδίνη Πηνειό.

Αγαπημένος δρόμος στη Λάρισα;

Η Κούμα των νεανικών μου χρόνων, ένας ιστορικός δρόμος για τη γενιά μας…

Που πήγες το πρώτο σας ραντεβού;

Στο τελευταίο ρολόι της πόλης, στα σκαλάκια του, και από εκεί περπατώντας μέσα από το Αλκαζάρ μέχρι του Τζίμη.

Ποια ραδιοφωνική εκπομπή θυμάσαι;

Από το ραδιόφωνο της εποχής ακόμη ακούγετε στα αυτιά μου η εκπομπή με τις αναζητήσεις μέσω Ερυθρού Σταυρού.

Ποιος σκηνοθέτης θα ήθελες να γυρίσει μία ταινία για την Λάρισα;

Θα προτιμούσα αντί κάποιος διάσημος ξένος ή γνωστός Έλληνας σκηνοθέτης να δίναμε αυτό το ρόλο σε ένα νέο δημιουργό, πιθανόν Λαρισαίο, να δει με το δικό του μάτι την Λάρισα.

Αν η Λάρισα ήταν ένα πρόσωπο, ποιο θα ήταν αυτό;

Θα ήθελα να ήταν ένα κολλάζ από πρόσωπα καθημερινά, ανεξαρτήτως χρώματος, θρησκείας, επαγγέλματος, καταγωγής, ηλικίας, φύλου…

Ποιο θεωρείς ως έργο σταθμό στην πόλη;

Η Δημοτική Επιχείρηση Ύδρευσης Αποχέτευσης· νομίζω ότι με αφορμή τις πλημμύρες και καταστροφές στην Καρδίτσα, το καταλάβαμε αρκετά καλά…

Αχιλλέα, σε ευχαριστώ πολύ!

Και γω Εύη…

Πηγή: onlarissa.gr

KENT728X100 1
error: Content is protected !!