ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Τα βιβλία της καραντίνας για 9 γνωστούς Βολιώτες

cover books 2 1
stergiou
fotou
728x110 3

Εννέα επίλεκτα μέλη του Boλιώτικου επιστημονικού και πολιτικού χώρου, σημείωσαν το βιβλίο ή τα βιβλία που τους κράτησαν ή τους κρατούν συντροφιά την περίοδο της καραντίνας.

728X100 3 1

Σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση θα μπορούσε να πει κανείς «ουδέν κακόν αμιγές καλού», όμως όσον αφορά στην αύξηση της πωλήσεως των βιβλίων και συνεπακόλουθα την αύξηση της αναγνωσιμότητας, λόγω της πανδημίας, θα είχε ευχηθεί κανείς να μην είχαν υπάρξει και ο κορωνοϊός να είχε παραμείνει κάτι άγνωστο για όλους. Το ίδιο βέβαια θα είχε ευχηθεί κανείς σε σχέση με την αύξηση της πωλήσεως των βιβλίων και της αναγνωσιμότητας αν αντικαθιστούσε την πανδημία με τις εμπόλεμες συνθήκες καθώς κατά τη διάρκεια της Κατοχής, κατά γενική ομολογία, ο κόσμος καταβρόχθιζε εφημερίδες, περιοδικά και βιβλία.

Μοιάζει να μην έχουν σχέση μεταξύ τους, αλλά λέμε το ίδιο ακριβώς πράγμα με μια αποστροφή που ακούγεται στη θαυμάσια ταινία του Κλοντ Λελούς «Ενας άντρας, μια γυναίκα», όταν διατυπώνεται το ερώτημα «Αν σε μια πυρκαγιά ήσασταν υποχρεωμένος να διαλέξετε ανάμεσα σε έναν πίνακα του Ρέμπραντ και σε μια γάτα, τι θα σώζατε, τον πίνακα ή τη γάτα;», έρχεται ως απάντηση «Τη γάτα βέβαια, γιατί η γάτα είναι η ζωή».

Οσο και αν το βιβλίο είναι κάτι ζωντανό, πρόκειται για μια ζωή που χρειάζεται τον άνθρωπο για να υπάρξει, επομένως μικρό θα ήταν το κακό αν η αναγνωσιμότητα παρέμενε ακόμα και στα πιο απελπιστικώς χαμηλά επίπεδα αλλά η ανθρωπότητα δεν είχε στερηθεί λόγω πανδημίας ούτε έναν άνθρωπο. Με συνείδηση της αλήθειας αυτής απευθυνθήκαμε σε δέκα επίλεκτα μέλη της τοπικής κοινωνίας, ζητώντας τους να μας σημειώσουν το βιβλίο ή τα βιβλία που τους κράτησαν ή τους κρατούν συντροφιά την περίοδο της καραντίνας.

Ζέττα Μακρή, βουλευτής Μαγνησίας ΝΔ

«Διάβασα πολύ και στην πρώτη και στην δεύτερη καραντίνα. Διάβασα το βιβλίο της Michelle Obama: Becoming,η δική μου ιστορία. Ήθελα να διαπιστώσω την ειλικρίνεια της καταγραφής, τη δυσκολία των καταστάσεων, το πείσμα της επιτυχίας αλλά και την «εξ αντανακλάσεως» δύναμη της εξουσίας. Το συνιστώ μόνο στους αναγνώστες, που έχουν ενδιαφέρον για την λιγότερο ευχάριστη πλευρά της πολιτικής,την λιγότερο φωτισμένη, τη λιγότερο ελκυστική.


Συνιστώ, όμως, ανεπιφύλακτα,την ανάγνωση των βιβλίων της Πατρινιάς, βραβευμένης Αθηνάς Κακούρη. Τα βιβλία της, τα έχω διαβάσει πολλές φορές. Τα προσεγγίζω,κάθε φορά,σαν να είναι η πρώτη. Με ακριβείς ιστορικές τοποθετήσεις,με καταγραφή της ελληνικής κοινωνίας,- με παρατηρήσεις, επισημάνσεις και σχόλια, που ισχύουν και σήμερα-με γυναίκες πρωταγωνίστριες, με ευκολοδιάβαστη αλλά καθόλου επιπόλαιη γραφή,με στέρεη γλώσσα,με προσεκτική διατύπωση,που μοιάζει φυσική και αβίαστη,-καθόλου επιτηδευμένη ή επεξεργασμένη-,η 92χρονη συγγραφέας με συναρπάζει. Κρατώ την δήλωσή της: Για να εμπνευστείς,πρέπει να ξέρεις. Από το άγνωστο δε μπορείς να εμπνευστείς απολύτως τίποτα» και συνιστώ,ανεπιφύλακτα: την Πριμαρόλια,την Θέκλη,το Ξαφίρ Φαλέρ,το 1821: η αρχή που δεν ολοκληρώθηκε. Τα υπόλοιπα βιβλία της, δεν αμφιβάλλω καθόλου ότι θα τα αναζητήσετε μόνοι σας.
Θα πρότεινα,δε, να ανταλλάσουμε απόψεις,διαδραστικά,για ανάλογα θέματα. Η συντακτική ομάδα του ΤheΝewspaper θα βρει τον τρόπο»!

Κωνσταντίνος Μαραβέγιας, βουλευτής Μαγνησίας ΝΔ

«Ζούμε την εποχή που τα tablet έχουν υποκαταστήσει τα βιβλία. Όχι μόνο γιατί κανείς μπορεί να βρει βιβλία και να τα διαβάσει μέσα από αυτά αλλά και γιατί η γρήγορη εναλλαγή της εικόνας υποκαθιστά το τρίψιμο στο οποίο χρειάζεται να υποβάλλουμε το μυαλό μας προκειμένου να φτιάξουμε εμείς τις εικόνες του βιβλίου.

Οι δύο καραντίνες στις οποίες βρεθήκαμε μέσα στο 2020, που μας αποχαιρετά, μας έδωσαν την ευκαιρία να ξεκουραστούμε αλλά και με σύμμαχο το χρόνο που σε αυτή τη συγκυρία δεν πίεζε, να πιέσουμε εμείς τον εαυτό μας, να αρνηθούμε τη μασημένη τροφή και να δούμε τον κόσμο, όπως κάναμε παλιότερα, στα χρόνια τα φοιτητικά. Να δούμε τον κόσμο μέσα από τη ματιά της λογοτεχνίας, να ονειρευτούμε, να ξαναπλάσουμε, να ακουμπήσουμε πάλι στα ιδανικά μας, που ενίοτε η καθημερινότητα μάς κάνει να τα παραμερίζουμε.

Σας καταθέτω λοιπόν δύο προτάσεις. Την πρώτη έλληνα συγγραφέα του Γιάννη Ξανθούλη, το μυθιστόρημα «Ο Χάρτινος Σεπτέμβρης της καρδιάς μας». Πραγματεύεται το Σεπτέμβριο του 1974 της μεταπολίτευσης. Εκείνη τη γενιά που γρήγορα ενηλικιώθηκε, πειραματίστηκε, κυνήγησε φαντάσματα αλλά τελικά (προσθέτω εγώ) γρήγορα διεφθάρη και για χρόνια οι επόμενοι θα πληρώνουμε το λογαριασμό.

Η δεύτερη πρότασή μου είναι το βιβλίο του οδοντιάτρου Αλαά Αλ-Ασουανί «Ανεκπλήρωτη δημοκρατία», αφιερωμένο στην Αραβική Άνοιξη, την επανάσταση της πατρίδας του. Ένα μεγάλο μυθιστόρημα από τον χαρακτηρισμένο ως Ουγκώ του Νείλου.»

Αλέξανδρος Μεϊκόπουλος, βουλευτής Μαγνησίας ΣΥΡΙΖΑ

«Το βιβλίο που διάβασα εν μέσω καραντίνας και θα πρότεινα στους αναγνώστες σας εχει τίτλο «Δύο φορές Έλληνας» του Μένη Κουμανταρέα. Μια εκπληκτική προσπάθεια απόδοσης της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας μέσα από τα μάτια, τις επιλογές και τις διαδρομές δύο οικογενειών. Από το 1949 μέχρι το 1990, στην Αθήνα. Από τον ποδοσφαιρικό αγώνα της Τουρκίας με την Ελλάδα στην Λεωφόρο, μια θεατρική παράσταση στην Μακρόνησο μέχρι ένα πάρτυ με τριπάκια όπου βρίσκεται μια Μπερέτα της κατοχής. Το ποδόσφαιρο, η πολιτική, ο μετεμφυλιακός διχασμός, η μεταπολίτευση μέσα από τις ζωές απλών ανθρώπων της Αθήνας.

Επίσης, με κέρδισε το βιβλίο του Jordan B Peterson «12 Κανόνες για τη Ζωή: Ένα αντίδοτο στο χάος». Ήθελα από καιρό να διαβάσω τον διάσημο και αμφιλεγόμενο Καναδό κλινικό ψυχολόγο Jordan Peterson. Το βιβλίο εξηγεί ένα σύστημα 12 κανόνων μέσα από προσωπικά ανέκδοτα και παραδείγματα ,κλινικούς συσχετισμούς και μια δόση μαύρου χιούμορ για την προσωπική βελτίωση. Αναπτύσσοντας μια διαλεκτική σχέση με το συγγραφέα άλλοτε διαφωνώντας και άλλοτε συμφωνώντας, το βιβλίο πετυχαίνει να συζητήσει με φιλοσοφικό προβληματισμό θέματα που απασχολούν την κοινωνία για αιώνες.»

Αργύρης Κοπάνας, αντιδήμαρχος Βόλου

«Στους λάτρεις των βιβλίων ιστορίας και βιογραφιών, όπως είμαι κι εγώ, προτείνω δύο βιβλία, που με «καθήλωσαν», ως αναγνώστη:

Αρχικά, το δίτομο έργο του Ουίνστον Τσώρτσιλ: «Ουίνστον Τσώρτσιλ-Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος» (εκδόσεις ΓΚΟΒΟΣΤΗ).

Πρόκειται για ένα διαχρονικό έργο, μια σπουδαία αφήγηση των γεγονότων με το χαρισματικό ύφος του Τσώρτσιλ.

Ο αναγνώστης αισθάνεται ότι ζει από κοντά τα τεκταινόμενα του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου.

Ο συγγραφέας αφηγείται και σχολιάζει τα μεγάλα στρατιωτικά και πολιτικά γεγονότα κάτω από το πρίσμα των προσωπικών του εμπειριών, αφού ανέλαβε την πρωθυπουργία και ηγήθηκε της Βρετανίας τα χρόνια του Πολέμου.

Ο Τσώρτσιλ, «ο πατέρας της νίκης», με έναν ζωντανό και παραστατικό τρόπο εκθέτει την προσωπική του μαρτυρία.

Όπως εύστοχα έγραψε ο Evening Standard “είναι ιστορία, που γράφεται, ενώ ο αφηγητής βρίσκεται ακόμη υπό την επίδραση της αγωνίας και του σοκ της φονικής σύρραξης».

Επίσης, η μυθιστορηματική βιογραφία «Μαρία Κάλλας, το κορίτσι με τα χίλια ονόματα» της συγγραφέως Κατερίνας Λαγού (εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ).

Πρόκειται για ένα ευρηματικό, επινοητικό και ευχάριστο κείμενο, με το οποίο η συγγραφέας ξεκινά το ταξίδι μας στο βιβλίο από τη Νέα Υόρκη της δεκαετίας του ’30, εκεί που η Άννα Μαρία Σοφία Καικίλια Καλογεροπούλου, η γνωστή σε όλους μας και αγαπημένη Μαρία Κάλλας, κάνει κάτω από δύσκολες συνθήκες τα πρώτα βήματα της καριέρας της.

«Περισσότερο από το ταλέντο της, περισσότερο και από την επιτυχία της, αυτό που με εντυπωσίαζε πάντα στην Μαρία Κάλλας, ήταν η ιστορία των πρώτων προσωπικών της αγώνων όταν φτωχή έφηβη, προσπαθούσε να επιπλεύσει σε ασυνήθιστα βαθιά νερά», υποστήριξε ο Αριστοτέλης Ωνάσης. 

Σε αυτούς ακριβώς τους «πρώτους προσωπικούς αγώνες» εστιάζει το βιβλίο.

Είναι ένα βιβλίο άνετο για όλη την οικογένεια, αφού είναι προσαρμοσμένο να διαβαστεί ακόμη και από παιδιά (11 ετών) και εφήβους. Έτσι, οι νέοι μαθαίνουν και οι πιο παλιοί θυμούνται και αναπολούν την πορεία της θρυλικής φωνής του λυρικού θεάτρου, της κορυφαίας υψιφώνου, της μεγάλης μας «ντίβας», της μοναδικής Μαρίας Κάλλας.»

Χρήστος Στρατηγόπουλος πρόεδρος Δικηγορικού Συλλόγου Βόλου

«Οδυσσέας Ελύτης: «Εν Λευκώ». Επιστρέφω συχνά – πυκνά (ιδιαίτερα μάλιστα όταν νοιώθω ότι η καθημερινότητα προσπαθεί να με υποτάξει στην αμείλικτη συμβατικότητά της) στην ανάγνωση αυτού του βιβλίου, που συγκεντρώνει διάσπαρτα πεζά κείμενα του Ελύτη. 

Κείμενα που επανασυστήνουν τον ποιητή, μέσω μιας νέας αστραφτερής, λευκής και καθαρής ματιάς, που μετατρέπει σε ποίηση ακόμα και την πιο «πεζή» και «ασήμαντη» δήλωσή του.

Σε μία εποχή δυναστικής πεζότητας, όπως αυτή που διανύουμε, η γλώσσα και ο λόγος του Ελύτη στα κείμενα του Εν Λευκώ αποτελεί λυτρωτικό αντίδοτο, μέσω του αέναου ονειρικού ταξιδιού των λέξεων και του χρόνου, του μπλε της θάλασσας και του ουρανού, των αρωμάτων και του φωτός του Αιγαίου, όχι τόσο ως γεωγραφικού χώρου, αλλά κυρίως ως εννοιολογικού προσδιοριστικού στοιχείου της νέας ελληνικής ταυτότητας μας.

Ένα βιβλίο του αγαπημένου μου Περουβιανού συγγραφέα, ακατανόητα «ξεχασμένο» στην άκρη της βιβλιοθήκης μου ήταν «το όνειρο του Κέλτη» του Μάριο Βάργκας Λιόσα

Οι απίστευτες περιπέτειες και η τραγική προσωπικότητα  του Ρότζερ Κέισμεντ, υπαρκτού προσώπου, ενός από τους πρώτους Ευρωπαίους που αποκάλυψαν τις φρικαλεότητες των αποικιοκρατών στο Βελγικό Κονγκό και στις χώρες του Περουβιανού Αμαζονίου, ενώ περαιτέρω αναμείχτηκε ενεργά στον ιρλανδικό αγώνα εναντίον των Βρετανών, κάνοντας όμως το μοιραίο λάθος να πολεμήσει τον βρετανικό ιμπεριαλισμό στο πλευρό των Γερμανών, κατά τη λεγόμενη «Πασχαλινή εξέγερση» του 1916, επιδιώκοντας την ίδρυση ανεξάρτητου ιρλανδικού κράτους. Αυτό το γεγονός ήταν και η υπογραφή της καταδίκης του. 

Το Όνειρο του Κέλτη δεν είναι μια ακόμα ιστορία καταγραφής των θηριωδιών σε βάρος των ιθαγενών της Αφρικής και της Αμερικής, αλλά ένα πολιτικό βιβλίο με την ευρεία σημασία της λέξης, όπου τίθενται διαχρονικά οι έννοιες της εκμετάλλευσης, του ανθρωπισμού, της πατρίδας, του ανθρώπου ως πολιτικού όντος κλπ.»

Τιμολέων Διαμαντής, σεφ

«Σημειώσεις ενός ανήσυχου πνεύματος και δημιουργικού ανθρώπου που κλείνεται δύσκολα “μέσα”… Οκ, δύσκολη η καραντίνα, αλλά και τι δεν είναι δύσκολο; Πόσες φορές περάσαμε επώδυνα πράγματα αλλά τα καταφέραμε; Αν δεν διαβάζεις ταξίδεψε, κι αν δεν ταξιδεύεις διάβασε! Στην προκειμένη περίπτωση το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να διαβάσουμε και να κάνουμε δημιουργικά πράγματα για τον εαυτό μας από το σπίτι. Στην πρώτη καραντίνα διάβασα “Το κλάμπ των 5 π.μ. του Robin Sharma. Φοβερό βιβλίο που μιλάει για έναν επιτυχημένο άνθρωπο και τον τόπο που τα κατάφερε και σου εξηγεί πως μπορείς κι εσύ να το κάνεις. Ταυτίστηκα μαζί του μεταφράζοντας βέβαια τα δεδομένα στην δική μου πραγματικότητα και συνθήκες ζωής. Σου υπενθυμίζει το πόσο παραγωγικός μπορείς να γίνεις στην ζωή σου, ειδικά αν ξυπνάς νωρίς το πρωί (είχαν δίκιο οι παλιοί, άδραξε την μέρα). Να το αγοράσετε!

Σε αυτή την καραντίνα διάβασα το “Όσα μπορείς να κάνεις, μόνο όταν δεν βιάζεσαι” του Haemin Sunim. Αν και γραμμένο από βουδιστή, και πιστεύω πολύ στον Θεό, μου έκανε μεγάλη εντύπωση αν και ήμουν επιφυλακτικός στην αρχή. Ξεφεύγει από τις θρησκείες και σύνορα, και μας εξηγεί πόσα θαύματα και σημαντικά πράγματα δεν βλέπουμε, απλά επειδή οι ρυθμοί της ζωής είναι αρκετά φρενήρεις! Απευθύνεται σε όλους μας, ανεξαρτήτως ηλικίας, ζωής και επαγγέλματος! Μας ζητά μια παύση για να παρατηρήσουμε όσα συμβαίνουν γύρω μας! Τέλος, αυτό που μου δίνει περισσότερη δύναμη απ’όλα είναι τα βιβλία και τα βιντεάκια του Αγίου Παισίου του Αγιορείτη! Ξεπερνάω κάθε δυσκολία και με κάνει να γαληνεύω και να θυμάμαι τον λόγο που ήρθα στην ζωή!»

Κώστας Λούλης, επιχειρηματίας, δημοτικός σύμβουλος Βόλου

Αυτό το διάστημα του εγκλεισμού εκμεταλλεύθηκα την ευκαιρία να διαβάσω πάρα πολλά υπέροχα βιβλία, που υπήρχαν στη βιβλιοθήκη μου, αλλά γνώριζα μόνο τα εξώφυλλά τους. Τις τελευταίες εβδομάδες διάβασα πολύ Παπαδιαμάντη με τελευταίο «Τα Χριστούγεννα του τεμπέλη», το οποίο παραμένει εξαιρετικά επίκαιρο. Επίσης διάβασα το «ΣΥΡΙΖΑ: Απάτες και αυταπάτες» του Σάκη Μουμτζή. Εξαιρετικό στην τεχνική του πολιτικού μάρκετινγκ.

Επίσης το «Είπαμε πρώτα υπέρ πίστεως και πατρίδος» του Δημήτρης Νατσιού. Άριστο στην ανάλυση της τραγικής στρατηγικής απομακρύνσεως των αξιών της Ορθοδόξου Πίστεως από τα σχολεία.

Επίσης την «Κόκκινη και μαύρη βία στη Μαγνησία τα χρόνια της Κατοχής» του Βολιώτη Κώστα Παπαδόπουλου. Εξαιρετικό βιβλίο με αντικειμενικά ντοκουμέντα. Ξεχωρίζει από τα μονόπλευρα βιβλία που αναφέρονται στη δεκαετία 1940 – 1950 και δυστυχώς το 90% είναι γραμμένα από κομμουνιστές Σοβιετικού προσανατολισμού. Τέλος, διάβασα τέσσερα πολύ ενδιαφέροντα βιβλία: «Οι Έλληνες της Συρίας», «Οι Έλληνες της Αιγύπτου», οι «Έλληνες του Μαρόκου» και «Οι Γκαγκαούζοι – Έλληνες της Μολδαβίας».

Απόστολος Παπαδούλης, διευθυντής ΑΕΔΕΠ, δημοτικός σύμβουλος Βόλου

Μπορεί η πανδημία να μας ταλαιπωρεί αφόρητα. Όμως για κείνο που δεν μπορούμε να παραπονιέμαστε είναι για τις θεϊκές προσφορές των εκδοτικών οίκων. Αν είσαι και βιβλιοφάγος, όπως εγώ, οι εκδόσεις δημιουργούν όαση ευτυχίας μέσα στην δυστυχία. Λοιπόν, πρόσφατα διάβασα την “Βαλκανική τριλογία” της Olivia Manning. Πρόκειται για ένα πολυσύνθετο αριστούργημα. Οι πρωταγωνιστές βιώνουν, πριν την έκρηξη του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου, το κλίμα στο Βουκουρέστι και στην Αθήνα όχι στο πεδίο της μάχης αλλά στην καφετέρια, την κουζίνα, την κρεβατοκάμαρα τον δρόμος και την καθημερινότητα των απλών πολιτών που όσο και αν έχει διαταραχτεί από τον πόλεμο παραμένει απαράλλαχτη, την συνέχεια της μπεστ σέλερ σειράς της Grermania του Harald Gilbers, το αστυνομικό μυθιστόρημα «Μαύρη Λίστα», το οποίο προσφέρει μία εξαιρετικά ρεαλιστική απεικόνιση του Βερολίνου, το 1946. Ο συγγραφέας πετυχαίνει να σπάει τα στερεότυπα, και να δίνει ένα μυθιστόρημα ιστορικά ακριβές, ατμοσφαιρικό και συναρπαστικό.

Τέλος, διαβάζω αυτήν την περίοδο δύο σημαντικά βιβλία, ίσως επηρεασμένος και απ΄ το γεγονός ότι η Ελλάδα, το ΄21, έχει γενέθλια. Γίνεται διακοσίων ετών. Το πρώτο είναι το «1821: Ενάντια σε φρούρια και τείχη» του καθηγητή Γιώργ. Μαργαρίτη. Το βιβλίο ρίχνει φως στο παρασκήνιο του απελευθερωτικού αγώνα, αναδεικνύοντας άγνωστους ήρωες και κρυφούς πρωταγωνιστές. Το δεύτερο βιβλίο είναι το «Η φλόγα της ελευθερίας 1821-1833» του David Brewer. Ο συγγραφέας, που, έχει αφοσιωθεί στην μελέτη της ελληνικής ιστορίας, αφηγείται την τρομακτική και συγκλονιστική ιστορία της Επανάστασης, μέσα από πράξεις ηρωισμού, μηχανορραφιών αλλά και τραγικών επιλογών. Ειδικά τα δύο τελευταία βιβλία τα συνιστώ ανεπιφύλακτα σε νεαρούς αναγνώστες, οι οποίες έχουν γνωρίσει την Ιστορία μας ως μάθημα πανελλαδικών εξετάσεων, ενώ είναι το διαβατήριο της χώρας στον διαχρονικό παγκόσμιο χάρτη.

Χρήστος Τριαντόπουλος, Γ.Γ. Υπουργείου Οικονομικών

Οι απαιτήσεις όλη αυτή την περίοδο δεν άφησαν χώρο και χρόνο, για να «βυθιστώ» σε κάποιο από τα βιβλία που αποκτήθηκαν την τελευταία περίοδο. Η ανάγκη, όμως, να διαβάσω κάτι για λίγο, με οδήγησε σε γνώριμες επιλογές της βιβλιοθήκης μου. 

Ένα βιβλίο που «ξεσκόνισα» πρόσφατα είναι το μικρό, αλλά βαθύ, πόνημα του John Kenneth Galbraith με τίτλο «Οικονομική Ευφορία: Μία συνοπτική ιστορία», με την πρώτη του έκδοση πίσω στο 1990. Είναι ένα έργο ανάλυσης οικονομικών κρίσεων από το 17ο αιώνα μέχρι και τον 20ό αιώνα. Κρίσεις που μέσα στην ευφορία της προόδου και του κέρδους θεωρούνταν ότι δεν θα ξανασυμβούν. Δυστυχώς, όμως, προκύπτουν ξανά με κοινά στοιχεία. Είναι ένα βιβλίο που με γοήτευσε κατά την εκπόνηση του διδακτορικού μου και εμπλούτισε τη σκέψη μου για τη σημασία των θεσμών στη φιλελεύθερη οικονομία. Κάθε μεγάλη κρίση αναπόφευκτα οδηγεί σε επαναξιολόγηση -αν όχι επανασχεδιασμό- των θεσμών και των ρόλων σε μία φιλελεύθερη οικονομία. Κάτι τέτοιο θα γίνει την επομένη της κρίσης της πανδημίας του κορονοϊού. Εκτιμώ ότι θα αναπτυχθεί μία διεθνής συζήτηση για τα δημόσια αγαθά και το ρόλο του κράτους, την παγκόσμια συνεργασία και σύμπραξη απέναντι σε κοινούς εχθρούς, και την αδυναμία της παγκοσμιοποιημένης παραγωγικής και οικονομικής δραστηριότητας να ανταποκριθεί με επάρκεια μπροστά σε τέτοια φαινόμενα. Ο κορονοϊός είναι game changer. Ωστόσο, για να πάμε σε αυτή τη συζήτηση, πρέπει να αφήσουμε πίσω μας την πανδημία. Έχουμε δρόμο και προσπάθεια ακόμη.

Το δεύτερο βιβλίο που «ξεσκόνισα» από τη βιβλιοθήκη μου, μόλις σήμερα το μεσημέρι, είναι το τρίτομο έργο του Σέφη Αναστασάκου με τίτλο «Ο Πλαστήρας και η Εποχή του» του 2009. Πρόκειται για μία εκτενή ιστορική και πολιτική βιογραφία του Θεσσαλού Νικολάου Πλαστήρα.

Πρέπει να αναφέρω, βέβαια, ότι αφορμή για να ανατρέξω στο συγκεκριμένο έργο ήταν η απόφασή μου να ενεργοποιηθώ, για να ολοκληρώσω τη συνεισφορά μου για ένα συλλογικό τόμο που δουλεύουμε με άλλους συναδέλφους. Ένα βιβλίο για τον Βολιώτη Γεώργιο Καρτάλη κατά την περίοδο που διετέλεσε υπουργός Οικονομικών και Συντονισμού στις κυβερνήσεις του Νικολάου Πλαστήρα. Ήταν μία περίοδος κατά την οποία ο Γεώργιος Καρτάλης είχε μεγάλη συνεισφορά στην οικονομική πολιτική της χώρας, προετοιμάζοντας τη μεγάλη ανάκαμψη. Η αλήθεια, όμως, είναι ότι «χάθηκα» για ώρα μέσα στις σελίδες της βιογραφίας του σπουδαίου Θεσσαλού πολιτικού. Το έργο, ο βίος και η στάση τέτοιων ιστορικών πολιτικών αποτελεί φάρο για τους νεότερους, ειδικά μπροστά σε δύσκολες καταστάσεις και κρίσεις.

error: Content is protected !!