«Η ιστορική Μνήμη της 8ης Ιανουαρίου»

136968542 2808355649379129 3924902870995124305 o
stergiou
fotou
ΜΥΛΩΝΑΣ ΝΕΟ

Στην επέτειο της δολοφονίας του Ν. Τεμπονέρα στην Πάτρα αναφέρθηκε σε δληλωσή της η βουλευτής Μαγνησίας του ΣΥΡΙΖΑ Κατερίνα Παπανάτσιου:

KENT728X100 1

Στις 23.30 το βράδυ της 8ης Ιανουαρίου του 1991, ο πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ Πάτρας, Γ. Καλαμπόκας, δολοφονεί με χτύπημα στο κεφάλι με σιδερολοστό τον καθηγητή Νίκο Τεμπονέρα κατά τη διάρκεια των μεγάλων κινητοποιήσεων ενάντια στην εκπαιδευτική μεταρρύθμιση που προωθούσε η κυβέρνηση Μητσοτάκη με Υπουργό παιδείας τον Βασίλη Κοντογιαννόπουλο. Το φθινόπωρο του 1990, χιλιάδες μαθητές και φοιτητές αρχίζουν να ξεσηκώνονται βγαίνοντας στους δρόμους ως αντίδραση στο πολυνομοσχέδιο του υπουργείου Παιδείας της τότε κυβέρνησης Μητσοτάκη.

Το πολυνομοσχέδιο προέβλεπε μεταξύ άλλων τη λειτουργία ιδιωτικών ΑΕΙ, την κατάργηση της δωρεάν παροχής συγγραμμάτων, την επιβολή χρονικού ορίου στις σπουδές, τον πιθανό περιορισμό του πανεπιστημιακού ασύλου, την επιβολή ομοιόμορφης ενδυμασίας κ.α. Οποιαδήποτε ομοιότητα με τις τωρινές επιλογές της πολιτικές ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας είναι απλά «σύμπτωση»!!!Οι ομάδες κρούσης της ΟΝΝΕΔ ”Κένταυροι και Ρέιντζερ” λοιπόν, βαφτίζονται, τότε, από την κυβέρνηση ‘ομάδες αγανακτισμένων πολιτών’ με στόχο την ανακατάληψη των σχολείων που τελούσαν υπό κατάληψη.

Ο Γ. Καλαμπόκας καταδικάστηκε πρωτόδικα από το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Βόλου σε ισόβια κάθειρξη για ανθρωποκτονία εκ προμελέτης – ποινή που σύντομα μειώθηκε και στις 2 Φεβρουαρίου 1998 αφέθηκε ελεύθερος λόγω “καλής συμπεριφοράς”. Λίγο αργότερα «βρέθηκε» στο Βόλο ως προϊστάμενος του παραρτήματος της Εθνικής Τράπεζας στην πόλη. Το παραπάνω γεγονός αντιπροσωπεύει την ατιμωρησίας της δολοφονικής βίας της Ακροδεξιάς. Αυτή η ατιμωρησία έλαβε ένα ισχύει πλήγμα με την καταδικαστική απόφαση των στελεχών της εγκληματικής νεοναζιστικής οργάνωσης της Χρυσής Αυγής.

Αυτό αποτελεί σημαντικότατη παρακαταθήκη για το αντιφασιστικό κίνημα και τους δημοκρατικούς πολίτες.Όσοι και όσες βλέπουν στα όσα έγιναν στην Αμερική γενικά και αόριστα «αγανακτισμένους» πολίτες και όχι Ακροδεξιά βία. Όσοι και όσες προσπαθούν ακόμα και σήμερα να συσχετίσουν τα κινήματα της τελευταίας δεκαετίας απέναντι στη λιτότητα και τον αυταρχισμό, με την Ακροδεξιά ρητορική και βαθιά αντιδημοκρατική πρακτική, απλά δείχνουν πως ακόμα φοβούνται ακόμα τον λαϊκό παράγοντα, που πάντα θα οδηγεί τις εξελίξεις, και πως ακόμα και σήμερα δεν έχουν ίχνος μεταμέλειας απέναντι στην καταστροφή που επέφεραν στη Χώρα και το Λαό οι καταστροφικές πολιτικές επιλογές τους.

Μοιάζουν να θέλουν να προλάβουν μια επανάληψη της λαϊκής αμφισβήτησης απέναντι σε ακραίες πολιτικές φτωχοποίησης του κόσμου της εργασίας, της νεολαίας, των πολιτών.Δυστυχώς γι αυτούς όμως, οι πολίτες δεν έχουμε μνήμη χρυσόψαρου.Η μνήμη είναι το σημαντικότερο όπλο απέναντι στον αναθεωρητισμό και την προσπάθεια να ξαναγραφτεί η ιστορία. Ο Τεμπονερας ζει και μας «διδάσκει» ακόμα…

error: Content is protected !!