Το πρώτο εναλλακτικό υπόδειγμα γενικής περιφερειακής ισορροπίας της επιστημονικής βιβλιογραφίας παρουσίασε η Χριστίνα Μπαρμπαρούση, Περιφερειολόγος, υποψήφια διδάκτωρ του Τμήματος Μηχανικών Χωροταξίας, Πολεοδομίας και Περιφερειακής Ανάπτυξης της Πολυτεχνικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας στο 6ο ομώνυμο Πανελλήνιο Συνέδριο του Τμήματος στο Βόλο. Το Συνέδριο με κεντρικό θέμα «Χωρικός και Αναπτυξιακός Σχεδιασμός: Προκλήσεις και Ευκαιρίες» πραγματοποιήθηκε από τις 29/9 μέχρι τις 2/10 στις εγκαταστάσεις του Τμήματος στο Βόλο. Συμμετείχαν 325 εισηγητές και εισηγήτριες με 221 εισηγήσεις.
Ειδικότερα, το διαπραγματευτικό υπόδειγμα γενικής περιφερειακής ισορροπίας, το οποίο κατασκεύασε η Χριστίνα Μπαρμπαρούση στα πλαίσια της διδακτορικής της διατριβής, αφορά τη συστηματοποίηση μιας νέας αναπτυξιακής τεχνολογίας, αφενός, σε επίπεδο περιφέρειας και, αφετέρου, με εδαφικό προσδιορισμό. Η καινοτομία της μεθοδολογίας βρίσκεται στην ανάμειξη δύο βιβλιογραφιών, της περιφερειακής ανάπτυξης και της διαπραγμάτευσης. Από την ανάμειξη αναδύθηκε η πρώτη μεθοδολογία ολοκληρωμένης ενδογενούς περιφερειακής ανάπτυξης, η οποία έρχεται για να καλύψει το κενό της επιστημονικής βιβλιογραφίας, αναφορικά με την περιφερειακή διάσταση της ενδογενούς ανάπτυξης και της εδαφικής συνοχής. Συγκεκριμένα, από το υφιστάμενο πλαίσιο διαχείρισης της ανάπτυξης η περιφερειακή ιδέα απουσιάζει. Για την ακρίβεια, η περιφερειακή διάσταση τόσο της ενδογενούς ανάπτυξης όσο και της εδαφικής συνοχής ως πολιτικού ισοδύναμου της θεωρίας στην καλύτερη περίπτωση υποβαθμίζεται και στη χειρότερη δεν εξετάζεται καθόλου. Όσο ο ρόλος της παραμένει θολός και νεφελώδης, η περιφέρεια δεν μπορεί να συντονίσει την αναπτυξιακή διαδικασία στην κλίμακα του σχεδιασμού της και το περιφερειακό πρόβλημα ως πρόβλημα ανισοτήτων στο εισόδημα των ατόμων και των περιφερειών ως εδαφικών περιοχών παραμένει. Επομένως, η περιφερειακή ισορροπία ως στόχος πολιτικής στην ΕΕ και διεθνώς απειλείται, επιβραδύνεται ή διακόπτεται εξαιτίας του προβληματικού πλαισίου διαχείρισης. Οπότε, ελλείψει ενός μεθοδολογικού, θεσμικού και δημοσιονομικού πλαισίου ανάπτυξης καθαρά για περιφέρειες, δεν αποτελεί έκπληξη το γιατί η περιφερειακή διάσταση των εδαφικών προβλημάτων αγνοείται στον επιστημονικό και τον πολιτικό διάλογο και το γιατί είναι αναγκαίο να ανοίξει η συζήτηση. Κι αυτό, διότι, στα συμβατικά υποδείγματα περιφερειακής οικονομικής ανάπτυξης το περιφερειακό επίπεδο εξυπηρετείται αποσπασματικά πότε μέσα από τη λειτουργία της αγοράς και πότε μέσα από τη διασταύρωση του εθνικού επιπέδου πολιτικής με το τοπικό πεδίο δράσης.
Αντιθέτως, η εναλλακτική μεθοδολογία που παρουσίασε η Χριστίνα Μπαρμπαρούση δείχνει πώς οι περιφέρειες μπορούν να διαμορφώσουν τις δικές τους συνθήκες ανάπτυξης στο δύσκολο παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον μέσα από την αύξηση της διαπραγματευτικής τους δύναμης. Το υπόδειγμα είναι αυτοδύναμο και έχει σχεδιαστεί με τέτοιο τρόπο, ώστε να εφαρμόζεται ανεξαρτήτως κριτηρίων κατηγοριοποίησης των περιφερειών, δίνοντας μια γενικευμένη λύση στο προβληματικό κενό. Αποτελεί εργαλείο προγραμματισμού για ερευνητές, επαγγελματίες και διαμορφωτές πολιτικών της ανάπτυξης με αντικείμενο το σχεδιασμό, τη φροντίδα και διαχείριση των αναπτυξιακών υποθέσεων για την αναβάθμιση των εδαφικών περιοχών στην περιφερειακή κλίμακα. Η μεθοδολογία της «Περιφέρειας Διαπραγμάτευσης» στοχεύει στην τεκμηρίωση της αναγκαιότητας ενός μηχανισμού, που αναδεικνύει την περιφερειακή διάσταση της ενδογενούς ανάπτυξης και της εδαφικής συνοχής σε συνθήκες διεθνοποίησης. Ανοίγοντας αυτή τη συζήτηση στον επιστημονικό διάλογο, στοιχειοθετεί την πρώτη ύλη και δημιουργεί ζητήματα για περαιτέρω έρευνα εκεί που διασταυρώνονται τα προβλήματα ανισότητας παγκόσμιου χαρακτήρα με την εδαφική διάσταση των προβλημάτων αυτών.
