Πονταρίσματα προς το «ναι» φαίνεται να συγκεντρώνει η πρόθεση του Αντώνη Σαμαρά να μιλήσει σήμερα στην Ολομέλεια, κατά τη συζήτηση της σύμβασης με τη Chevron και τη HelleniQ Upstream, σε μια συνεδρίαση που ήδη μυρίζει πολιτικό μπαρούτι.
Η αιτία της έντασης που καταγράφηκε στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής – και εκεί όπου τα κόμματα της αντιπολίτευσης ύψωσαν τους τόνους – φαίνεται να εντοπίζεται στο λεγόμενο «τεχνικό εύρος» που εισάγεται στα θαλάσσια οικόπεδα τα οποία τέμνουν το παράνομο τουρκο-λιβυκό μνημόνιο. Ένα στοιχείο που, όπως επισημαίνουν κοινοβουλευτικές πηγές, μπορεί να αποκτήσει ιδιαίτερη σημασία σε μια μελλοντική διευθέτηση ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Η αντιπολίτευση, αξιοποιώντας το σημείο αυτό, εγείρει μείζον πολιτικό ζήτημα, βλέποντας πίσω από την τεχνική διατύπωση μια δυνητική γκρίζα ζώνη.
Τα βέλη του Αντώνη Σαμαρά, εφόσον τελικά πάρει τον λόγο στην Ολομέλεια, αναμένεται να στραφούν πρωτίστως κατά της ίδιας της κυβέρνησης. Όχι τόσο για την ουσία της σύμβασης, όσο για το πολιτικό κλίμα που έχει διαμορφωθεί το τελευταίο διάστημα. Στο στόχαστρο αναμένεται να μπουν και οι αναφορές περί «πατριωτών της φακής» – και δη περί «επαγγελματιών πατριωτών της φακής» – που εκτόξευσε πρόσφατα ο πρωθυπουργός από το βήμα της Ολομέλειας. Σαμαρικές πηγές μιλούν για μια επικοινωνιακή τακτική από το Μέγαρο Μαξίμου που ανεβάζει σκόπιμα τους τόνους απέναντι στον πρώην πρωθυπουργό, ο οποίος, όπως φαίνεται, έχει πλέον αποφασίσει να κάψει όποια υγιής γέφυρα τον συνέδεε με το Μητσοτακέικο.
Ωστόσο, για την «ταμπακέρα» – δηλαδή για την ίδια τη σύμβαση – δεν φαίνεται, τουλάχιστον μέχρι στιγμής, να υπάρχει διάθεση για ακραία ή ισοπεδωτική κριτική. Και αυτό για δύο λόγους.
Πρώτον, επειδή ο Αντώνης Σαμαράς φέρεται να επιθυμεί να διατηρεί καλές σχέσεις με την πρεσβεία των Ηνωμένων Πολιτειών και ειδικότερα με την Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, σε μια ισορροπία που ο ίδιος θεωρεί αναγκαία για έναν πρώην πρωθυπουργό με διεθνές αποτύπωμα.
Και δεύτερον, επειδή στο πρόσωπο του υπουργού Ενέργειας ο πρώην πρωθυπουργός φαίνεται να βλέπει έναν άνθρωπο που προέρχεται από τον δικό του πολιτικό κύκλο. Κάτι που επαναφέρει στη μνήμη το αλήστου μνήμης σχόλιο: «δέκα Παπασταύρου να είχαμε».
Πηγή: ieidiseis.gr
