Στη δημοσιότητα δόθηκε, την Παρασκευή (1/5), το «Μανιφέστο για τη Συμπαράταξη» από την ομάδα εργασίας του Ινστιτούτου που ίδρυσε ο Αλέξης Τσίπρας, καταθέτοντας μια ολοκληρωμένη πρόταση για τη στρατηγική σύγκλιση της Σοσιαλδημοκρατίας, της Ριζοσπαστικής Αριστεράς και της Πολιτικής Οικολογίας.
Ειδικότερα, το κείμενο, το οποίο υπογράφεται από διακεκριμένους ακαδημαϊκούς και επιστήμονες, αποτελεί την πολιτική και ιδεολογική βάση για τη συγκρότηση ενός σύγχρονου προοδευτικού πόλου στην Ελλάδα, με στόχο να απαντήσει στις προκλήσεις της κλιματικής κρίσης, των διευρυνόμενων ανισοτήτων και της ψηφιακής εποχής. Μέσα από μια διεξοδική ανάλυση, η ομάδα εργασίας προτείνει ένα νέο μοντέλο διακυβέρνησης που φιλοδοξεί να αποτελέσει την εναλλακτική λύση απέναντι στην επταετή διακυβέρνηση της Ν.Δ. και την κυριαρχία των νεοφιλελεύθερων πολιτικών.
Διαβάστε το μανιφέστο εδώ.
Ο Αλέξης Τσίπρας και το μανιφέστο του
Το μανιφέστο εκκινεί με την εμβληματική ρήση του Ζαν Ζακ Ρουσσώ ότι «κανένας δεν θα πρέπει να είναι τόσο πλούσιος ώστε να μπορεί να εξαγοράσει κάποιον άλλο και κανένας τόσο φτωχός ώστε να αναγκάζεται να πουλήσει τον εαυτό του», ενώ πλαισιώνεται από τη διαπίστωση του Μπέρνι Σάντερς ότι η αλλαγή είναι εφικτή και σήμερα. Οι συντάκτες του κειμένου υπογραμμίζουν ότι η διάκριση Αριστεράς και Δεξιάς παραμένει πιο επίκαιρη από ποτέ, καθώς αποτυπώνει τις συγκρουόμενες απαντήσεις στα κρίσιμα προβλήματα της εποχής μας.
Η πρόταση του Ινστιτούτου επικεντρώνεται στη δημιουργία μιας «κυβερνώσας Αριστεράς» που δεν θα αποτελεί μια τεχνητή συγκόλληση δυνάμεων, αλλά μια οργανική σύνθεση εμπειριών. Η Σοσιαλδημοκρατία εισφέρει την εμπειρία της διακυβέρνησης και του κοινωνικού κράτους, η Ριζοσπαστική Αριστερά τη διεκδίκηση των κοινωνικών μετασχηματισμών και η Πολιτική Οικολογία την επίγνωση των πλανητικών ορίων. Ακόμα, σύμφωνα με το μανιφέστο, αυτή η συμπαράταξη είναι όρος επιβίωσης για την προοδευτική προοπτική στην Ευρώπη, ειδικά σε μια περίοδο που η διεθνής αστάθεια εντείνεται μετά την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ στις ΗΠΑ και την άνοδο της Ακροδεξιάς.
Στο επίκεντρο της πολιτικής αυτής πρότασης βρίσκεται ο κόσμος της εργασίας. Το κείμενο καταγγέλλει ότι η εργασία σήμερα δεν εγγυάται ένα αξιοπρεπές βιοτικό επίπεδο, με 1,5 εκατομμύριο μισθωτούς στην Ελλάδα να ζουν σε συνθήκες φτώχειας.
Για την αντιμετώπιση αυτής της κατάστασης, προτείνονται συγκεκριμένες ριζοσπαστικές τομές, όπως:
Η καθιέρωση του 35ώρου χωρίς μείωση των αποδοχών
Η πλήρης επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων εργασίας
Η θεσμική προστασία των εργαζομένων σε ψηφιακές πλατφόρμες
Η ενίσχυση των ελέγχων στην αγορά εργασίας για την πάταξη της αυθαιρεσίας
Πηγή: ieidiseis.gr
