Μιχάλης Σάλλας: Αυτογνωσία

Η ακαδημαϊκή επιστημοσύνη του, συνδυασμένη με την πολιτική αντίληψη που απέκτησε νωρίς -ως στέλεχος προοδευτικού κόμματος- και η υλοποίηση μεγαλόπνοων σχεδιασμών «στο πεδίο», τον κατέστησαν « πατριάρχη» του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Λείπει 10 χρόνια από τον τραπεζικό κολοσσό που δημιούργησε, αλλά παραμένει πρόσωπο επιρροής.
Η αρθρογραφία του Μιχάλη Σάλλα στο «Βήμα» και οι πυκνές δημόσιες παρεμβάσεις του, αποτελούν πηγές κατανόησης των οικονομικών της συγκυρίας. Και, ταυτόχρονα, σημεία αναφοράς των αναλυτών.
Η εκλαΐκευση συνυπάρχει με την εγκυρότητα και τη διεισδυτική ματιά στα πράγματα: στέρεος λόγος, πλήρης γνώστης των θεμάτων του, σαφείς απαντήσεις στο πρόβλημα που θέτει.
Είναι η επικαιροποιημένη μεταφορά -για κοινή χρήση- της εμπειρίας του πιο επιτυχημένου πρωταγωνιστή του χρηματοπιστωτικού συστήματος από τη Μεταπολίτευση.
Όσα κατέκτησε στο πολύπλοκο παιχνίδι της τραπεζικής τέχνης, συνδυάζοντας την εμπιστοσύνη με το ρίσκο, «διατίθενται» με τα κείμενά του στο δημόσιο χώρο. Εργαλεία εξοικείωσης με τις μεταβαλλόμενες παραμέτρους της οικονομίας -ως κεντρικού πυλώνα της εθνικής πορείας.
Λέγεται ότι ο Σάλλας- πρόεδρος Lyktos Group και επίτιμος πρόεδρος της Τράπεζας Πειραιώς σήμερα- κέρδισε όλες τις μάχες, αλλά ήταν αρκετό να χάσει μια, για να επιλέξει την εθελουσία αποχώρηση από το δημιούργημά του.
Αλλά αυτό είναι μια άλλη συζήτηση. Πολύ δύσκολο να ανοίξει όσο οι δυνάμεις που βρέθηκαν, εκδικητικά, απέναντι του εξακολουθούν να είναι κυρίαρχες -παρότι δεν κατάφεραν να τον βλάψουν.
Με το φορτίο της διαδρομής του, ο δημιουργός της καλύτερης ίσως τράπεζας στη νεοελληνική ιστορία – τοποθετείται «εφ όλης της ύλης» με έναν εξόχως διδακτικό τρόπο: την έκδοση ενός βιβλίου.
Το «Τι πήγε λάθος στην Ελλάδα και τι θα μπορούσε να διορθωθεί», έχει τα στοιχεία του έργου που προορίζεται να λειτουργήσει ως κλειδί στην κατανόηση των διαδοχικών σταδίων της ελληνικής οικονομίας για έξι δεκαετίες.
Κατ’ επέκταση και της πορείας που ακολουθεί η χώρα, σ’ αυτό το, κατά τα λοιπά συναρπαστικό διάστημα.
Οι γνωρίζοντες προεξοφλούν ότι ως εκδοτικό γεγονός με ισχυρή πολιτική και οικονομική απήχηση, θα ανοίξει συζητήσεις που αποφεύγονται ως τώρα. Ή δεν έχουν την τόλμη και ύφος που μπορεί να τις κάνει ελκυστικές στο ευρύτερο κοινό.
Από τη γραφή, προκύπτει ότι στόχος του συγγραφέα είναι να μετακινήσει τη θεματολογία του από τον κλειστό κόσμο των «ειδικών» στους πολίτες που ενδιαφέρονται να γνωρίζουν.
Διαβάζεται και ως οδηγός κατανόησης της οικονομίας, ως μηχανισμού επηρεασμού της πολιτικής και αντιστρόφως.
Στις 550 σελίδες του, περιγράφει και ταυτόχρονα εξηγεί, γιατί σε κάθε περίοδο δεν έγινε -από τις κυβερνήσεις και τα λοιπά κέντρα αποφάσεων- η καλύτερη διαθέσιμη επιλογή. Αλλά και ποιο αποτέλεσμα προέκυψε οσάκις έγινε.
Χωρίς να επηρεάζει από μύθους: «Η Ελλάδα της μεταπολίτευσης δεν τα κατάφερε», σημειώνει.
Τα θέματα που αναδεικνύει το βιβλίο, κινούνται σε ένα ευρύ φάσμα οικονομικών γεγονότων και πολιτικών καταστάσεων, από τη χούντα μέχρι σήμερα. Με ορόσημα, από τους σταθμούς της ευρωπαϊκής ένταξης, μέχρι τον διεθνή οικονομικό έλεγχο και τα Μνημόνια.
Πάλι χωρίς προκαταλήψεις, για τις συνέπειες στην κοινωνία, αλλά και τις αναγκαστικές, αλλά υγιείς προσαρμογές.
Διακυμάνσεις ανάμεσα στις επιτυχίες και τις ήττες, ψευδαισθήσεις και καθαροί στόχοι, εμπροσθοβαρείς αποφάσεις και οπισθοχωρήσεις, προσαρμογές και τυφλές αρνήσεις, κίνδυνοι και χαμένες ευκαιρίες παρουσιάζουν σχεδόν κινηματογραφικώς το ανάγλυφο των «Ελλάδων» που πέρασαν:
– «Του βιοπορισμού, της κρατικής προστασίας, της ανταγωνιστικότητας, της εξωστρέφειας και της δημιουργίας και τέλος η Ελλάδα της διαπλοκής, των παρεμβάσεων στους θεσμούς και του τρόπου διανομής του πλούτου».
Σχεδόν από επαγγελματική συνήθεια κωδικοποιεί συμπερασματικά την αφήγηση, σε 10 «μαθήματα» και σε προτάσεις στρατηγικής, τοποθετώντας στο 2040 τον ορίζοντα της οριστικής αποσυγκόλληση από το παρελθόν.
Με βιωματικό τρόπο και πολιτικό κριτήριο, μεταφέρει την ευθύνη εκεί που ανήκει: «Η χώρα δεν είναι το άθροισμα των κυβερνήσεων και των οικονομικών κύκλων της. Είναι ο τρόπος με τον οποίο οι άνθρωποί της μαθαίνουν να σκέφτονται».
Από αυτή την άποψη, είναι εγχειρίδιο εθνικής αυτογνωσίας.
ΥΓ: Το βιβλίο -από την Athens Bookstore Publications- παρουσιάζεται, με συντονίστρια τη Δώρα Αναγνωστοπούλου, στις 24 Ιουνίου στην Εθνική Πινακοθήκη. Από τον πολύπειρο Τάκη Ρουμελιώτη και τον καθηγητή Ηλία Παπαϊωάννου – από τους πιο ανερχόμενους οικονομολόγους της νέας γενιάς -γιο του πρώην υπουργού του ΠΑΣΟΚ Μιλτιάδη Παπαϊωάννου.
The post Μιχάλης Σάλλας: Αυτογνωσία appeared first on iEidiseis.

Πηγή: ieidiseis.gr