Δήλωση του Βασίλη Μεταξά, βουλευτή Μαγνησίας του ΚΚΕ, με αφορμή τις παρεμβάσεις για τα Ζερβόχια του Νοτίου Πηλίου
«Τις προηγούμενες ημέρες αντιπροσωπεία της Τ.Ε. Μαγνησίας του ΚΚΕ βρεθήκαμε στα Ζερβόχια του Δήμου Νοτίου Πηλίου για να δούμε από κοντά τις συνθήκες εγκατάλειψης του οικισμού, τις σοβαρές ελλείψεις σε στοιχειώδεις υποδομές που καθιστούν τη διαβίωση των κατοίκων έναν καθημερινό Γολγοθά. Εκ μέρους της Επιτροπής Αγώνα των κατοίκων ο κ. Τσόγκας Κώστας μάς ανέδειξε παραστατικά με επί τόπου επισκέψεις σε διάφορα σημεία το μέγεθος των καταστροφών και τις τεράστιες δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι της περιοχής.
Είχε προηγηθεί η κινητοποίηση των κατοίκων σε συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου του Δήμου Νοτίου Πηλίου, όπου έθεσαν τα δίκαια αιτήματά τους. Για ζητήματα που τον 21ο αιώνα θα έπρεπε να είναι αυτονόητα, όπως το να έχουν οδική πρόσβαση στα σπίτια τους, νερό, ασφαλείς διαδρόμους διαφυγής και προσέγγισης οχημάτων έκτακτης ανάγκης. Η παράταξη του ΚΚΕ στον Δήμο, η Λαϊκή Συσπείρωση, στήριξε την κινητοποίησή τους αυτή, ενώ εκ μέρους της κοινοβουλευτικής ομάδας προχωρήσαμε σε μια σειρά από ερωτήσεις προς τα αρμόδια υπουργεία για το οδικό δίκτυο και το φωτοβολταϊκό πάρκο τις οποίες έχουμε δώσει στη δημοσιότητα. Σήμερα επισυνάπτουμε και την πιο πρόσφατη ερώτηση που αφορά το ιστορικό κτίριο του Χειμερινού Δημοτικού και τα μέτρα για τη συντήρηση και ανάδειξή του.
Το ΚΚΕ θα συνεχίσει να στηρίζει τους αγώνες αυτούς με όλους τους τρόπους.
Τα Ζερβόχια δεν είναι το μοναδικό παράδειγμα χωριού στη Μαγνησία που τρία χρόνια μετά τις καταστροφικές πλημμύρες δεν έχουν προχωρήσει τα έργα αποκατάστασης, τα απαραίτητα μέτρα αντιπλημμυρικής θωράκισης. Που κάτοικοι και επισκέπτες, ακόμα αναγκάζονται να μετακινούνται σε δρόμους «προσωρινής λύσης» με μπαζώματα και επιχωματώσεις, που όμως έχουν αρχίσει να γίνονται επικίνδυνα μόνιμοι.
Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις μόνο ο λαϊκός παράγοντας μπορεί να διεκδικήσει και να πιέσει για λύσεις, με τον οργανωμένο αγώνα του. Βάζοντας μπροστά τις ανάγκες του, χωρίς να μπαίνει στη λογική ότι κάποια από αυτές, όπως η προστασία του περιβάλλοντος, του πολιτισμού, των ιστορικών μνημείων είναι δήθεν πολυτέλεια μπροστά στη λεγόμενη δημοσιονομική πειθαρχία και τη λογική που αντιμετωπίζει αυτές τις ανάγκες ως κόστος, την στιγμή που οι εφοπλιστές, οι βιομήχανοι, οι τραπεζίτες επιδοτούνται προκλητικά από την τεράστια φοροληστεία του λαού και που για τους επιχειρηματικούς ομίλους και για την πολεμική εμπλοκή γίνεται χορός δισεκατομμυρίων.
Μαζί να καταδικάσει την πολιτική των άλλων κομμάτων, που έχουν διαμορφώσει το νομικό πλαίσιο ως κυβερνήσεις και υλοποιούν ως δημοτικές και περιφερειακές αρχές την πολιτική των «επιλέξιμων έργων» που θα γίνονται αν στηρίζουν την κερδοφορία των μεγαλοεπιχειρηματιών αλλά όχι αν π.χ. είναι απαραίτητα για τους κατοίκους ενός οικισμού. Αλλά και το όψιμο ενδιαφέρον τους, για τα καταστροφικά αποτελέσματα των αντιλαϊκών και αντιπεριβαλλοντικών νόμων και ρυθμίσεων που ψηφίζουν και στηρίζουν.»
