Αν πιστέψουμε την κυβέρνηση το πράγμα πάει κάπως έτσι: « Ξεσπάει πόλεμος, το κόστος στην ενέργεια ανεβαίνει, φέρνει την ακρίβεια και όλοι χάνουν…»
Έτσι είναι αν έτσι νομίζετε… Αλλά δεν είναι. Γιατί απλούστατα δεν χάνουν όλοι: Κάποιες αλυσίδες επιχειρήσεων αυξάνουν την κερδοφορία τους και το κράτος τα έσοδά του.
Το μυστικό είναι ότι η αύξηση των τιμών, επί των ημερών αυτής της κυβέρνησης -που άρχισε με αιτία αλλά και πρόσχημα την πανδημία και κλιμακώθηκε με τις πολεμικές συγκρούσεις- υποβοηθείται από δυο παράγοντες που η ίδια διαμορφώνει:
Την αδράνεια ελέγχου της αγοράς που ευνοεί τον εκφυλισμό της επιχειρηματικότητας σε κερδοσκοπία και την απουσία δραστικών παρεμβάσεων στους συντελεστές της ακρίβειας,
Τα υπερκέρδη δεν φορολογούνται – εκτός από κάποιους θεατρινισμούς- και οι φόροι στα είδη πρώτης ανάγκης δεν περιορίζονται. Όπως κάνουν άλλες κυβερνήσεις την Ευρώπη.
Το αποτέλεσμα είναι μετρήσιμο: Η Ελλάδα μένει τελευταία στην αγοραστική ικανότητα του καταναλωτή και πρώτη στους δείκτες επιβάρυνσής του.
Ο Κυριάκος Μητσοτακης επέμενε και από τις Βρυξέλες αποφάνθηκε ότι η ακρίβειά οφείλεται «αποκλειστικά στις παγκόσμιες εξελίξεις και στον πόλεμο στο Ιράν». Οπότε η πτώση στο κόστος της ενέργειας «θα φέρει αποκλιμάκωση στον πληθωρισμό».
Περισσότερο ειλικρινής ο υπουργός Οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης, έλεγε λίγες μέρες νωρίτερα από την Ουάσιγκτον: «Οι προβλέψεις αναθεωρούνται προς χαμηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης και υψηλότερο πληθωρισμό»
Όταν είσαι πρόεδρος του Eurogroup δεν μπορείς να παραβλέπεις τις προβλέψεις των πιο εγκύρων διεθνών οργανισμών.
Τα περί «πλεονάσματος μεγαλύτερο από τον στόχο» και «υπεραπόδοσης της οικονομίας» ευνοούν μόνο το κρατικό ταμείο και συγκεκριμένους κλάδους.
Η κυβέρνηση εξασφαλίζει πρόσθετα φορολογικά έσοδα και οι ισολογισμοί συγκεκριμένων εταιριών θριαμβεύουν, ενώ οι τσέπες των καταναλωτών αδειάζουν.
Τα υπόλοιπα υπάγονται στη θεωρία του μηδενικού αθροίσματος: ότι χάνει ο ένας το κερδίζει ο άλλος. Σε ελληνική εκδοχή: για να κερδίζει ο ένας, χάνει ο άλλος.
Ο κερδισμένος κάνει πάρτι στο χρηματιστήριο, χαμένος περιμένει χάντρες και καθρεφτάκια που μοιράζει η κυβέρνηση με pass και επιδόματα.
Υπάρχουν μειώσεις έμμεσων φόρων και αυξήσεων της φορολογίας στα υπερκέρδη, που δεν παραβιάζουν κοινοτικούς κανόνες, ούτε τη δημοσιονομική τάξη.
Η κυβέρνηση το παραβλέπει. Προέχει ο ταξικός χαρακτήρας της πολιτικής της. Η απληστία των επιχειρήσεων δε θεωρείται αμάρτημα.
Η υποχρέωση της «ανερχόμενης» οικονομίας, στους μισθωτούς εξαντλείται σε αυξήσεις κατωτέρων αποδοχών, που εξανεμίζονται από τον πληθωρισμό, για στοιχειώσεις δαπάνες όπως η στέγη και η διατροφή.
Κάποια στιγμή ο Πρωθυπουργός είχε αποδώσει στις… Πολυεθνικές ότι, στην Ελλάδα οι ανατιμήσεις είναι μεγαλύτερες από άλλες χώρες, για τα ίδια προϊόντα και περίμενε την «ευρωπαϊκή απάντηση». Γνωρίζοντας ότι δε θα υπάρξει, με τις σημερινές πολιτικές ηγεσίες.
Στη θεωρία η διαμόρφωση των τιμών, προκύπτει από πολλούς παράγοντες, που στην Ελλάδα έχουν βάρβαρη μοναδικότητα. Αλλά αυτά είναι για τα σεμινάρια. Για τους καταναλωτές η ουσία είναι ότι με τα ίδια λεφτά αγοράζουν όλο και λιγότερα αγαθά. Και η νέα απάντηση Μητσοτάκη είναι απίστευτη:
«Κατεβάζεις την εφαρμογή PosoKanei στο κινητό σου, όπως έχω κάνει εγώ, βρίσκεις το προϊόν που σε ενδιαφέρει, στο Super Market σκανάρεις το barcode του προϊόντος, βλέπεις πού πωλείται φθηνότερα, μπορείς να συγκρίνεις και τιμές, σε προϊόντα της ίδιας κατηγορίας».
Σοφό και απλό. Περιοδεύοντας σε καμία δεκαριά σούπερ μάρκετ, ο καταναλωτής, γεμίζει το καλάθι του φτηνότερα… Σαν κυνήγι του θησαυρού.
Θα μπορούσε άραγε ο Πρωθυπουργός, που ξέρει καλύτερα από αυτά, να συνοδεύσει, έστω έναν καταναλωτή, σ’ αυτό το σαφάρι;
Πηγή: ieidiseis.gr
