Επαρκούν οι συντάξεις του μέλλοντος στην διασφάλιση μιας αξιοπρεπούς διαβίωσης; Το «καμπανάκι» του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος (ΤτΕ) Γιάννη Στουρνάρα είναι πραγματικό: Ο νόμος Κατρούγκαλου, όπως διατηρείται μέχρι σήμερα, δεν προσφέρει καμία απαισιοδοξία για το μέλλον.
Ή, καλύτερα, δεν αποτρέπει τη φτωχοποίηση…
Με τα σημερινά δεδομένα οι ελεύθεροι επαγγελματίες θα λαμβάνουν 850 ευρώ καθαρά το μήνα για 40 χρόνια ασφάλισης…
Ωστόσο, πίσω από την… διαπίστωση Στουρνάρα υπάρχουν και συμφέροντα: τα ιδιωτικά/επαγγελματικά συμβόλαια (Υγείας και Συνταξιοδότησης).
Αλλά, αναλόγως των συμφερόντων αρχίζουν και οι αντιφάσεις…
Α/Οι όροι εργασίας στην Ελλάδα ορίζονται από τις ατομικές συμβάσεις.
Ο διευθυντής προσωπικού καλεί τους μισθωτούς με ατομική σύμβαση να εργαστούν 6ήμερο, 13 ώρες την ημέρα, «σπαστό» ωράριο, πρωί απόγευμα, ακόμη και όταν πρόκειται για μερική απασχόληση (4ωρο!). Η οποία υπερισχύει της Συλλογικής Σύμβασης (όποτε υπάρχει). Δεν ισχύει, δηλαδή, ο κανόνας για την καλύτερη Σύμβαση.
Β/ Από την άλλη, τα επαγγελματικά ταμεία απαιτούν συλλογικές αποφάσεις. Οι προτεραιότητες τώρα διαφέρουν. Αναλόγως κάθε φορά τι προωθεί η κυβέρνηση: Τις ευέλικτες σχέσεις εργασίας, ατομική σύμβαση, τα Επαγγελματικά Ταμεία, Συλλογική Σύμβαση….
Το ερώτημα είναι εάν χρειάζονται τα Ταμεία Επαγγελματικής Ασφάλισης (ΤΕΑ); Φυσικά και χρειάζονται! Αρκεί κάποιος να τα προστατέψει από την… κυβέρνηση. Για να συγκροτηθεί ένα τέτοιο Επαγγελματικό Ταμείο απαιτείται η συλλογική απόφαση (ΣΣΕ). Κατά μόνας, όποιος απασχολούμενος δύναται οικονομικά, μπορεί να κάνει ασφαλιστήριο (ιδιωτικό) συμβόλαιο.
1.Συλλογική απόφαση
Για τη συγκρότηση ενός Ταμείου Επαγγελματικής Ασφάλισης χρειάζεται Συλλογική Σύμβαση Εργασίας (ΣΣΕ) και όχι τις ατομικές συμβάσεις που εισήγαγε, χωρίς όριο, η ΝΔ προωθώντας την πλήρη ευελιξία της απασχόλησης. Με αποτέλεσμα, οι όροι της ατομικής σύμβασης να υπερισχύουν των Συλλογικών Συμβάσεων, αντί να κατισχύουν οι όροι της καλύτερης σύμβασης.
Έτσι με ατομική σύμβαση μπορεί μια επιχείρηση να ζητήσει την μετατροπή του 8ωρου σε 4ωρο (παρτ τάιμ), το σπαστό ωράριο ακόμη και στη μερική απασχόληση (πρωί απόγευμα), την 6ήμερη εργασία.
Επίσης ο μισθωτός δεν μπορεί να αρνηθεί την…13ωρη εργασία παρά μόνο εάν επικαλεστεί… σπουδαίο λόγο.
Πρώτο βήμα λοιπόν για την αποτελεσματική συγκρότηση των ΤΕΑ και την εξισορρόπηση του ασφαλιστικού/συνταξιοδοτικού κινδύνου είναι η εμπέδωση της συλλογικής απόφασης (δράσης).
2.Ασφαλιστική Πίστη
Το ιδιωτικά συμβόλαια πρέπει να αποκτήσουν θεσμικότητα. Όταν η κυβέρνηση, με νόμο του 2020, έδωσε τη δυνατότητα στις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες να τροποποιήσουν μονομερώς τους όρους ενός ιδιωτικού συμβολικού (π.χ. από σταθερή δόση και σταθερή απόδοση σε κυμαινόμενη/μεγαλύτερη δόση/καταβολή, τότε έχει χαθεί η «Πίστη».
Επίσης, όταν μια ασφαλιστική εταιρεία (Aspis) καταρρέει και αφήνει ακάλυπτους τους ασφαλισμένους/μετόχους, τότε ακυρώνεται η «ασφαλιστική πίστη».
Πού ήταν η πολιτεία να πάρει προβλέψεις, να ασκήσει ελέγχους, να οδηγήσει σε συμμόρφωση τους επικεφαλής, να εγγυηθεί τις καταθέσεις των πολιτών πριν καταρρεύσει η Aspis;
3.Το υπόδειγμα
Εδώ και τέσσερα χρόνια λειτουργεί το Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης (ΤΕΚΑ) για τους νέους και νεοεισερχόμενους στην αγορά εργασίας. Για τις αποφάσεις και τους στόχους του δεν γνωρίζουμε (επίσημα) το παραμικρό. Το σχεδόν 1 δισ. των εσόδων του είναι κατατιθέμενα στην Τράπεζα της Ελλάδας (ΤτΕ) με ένα τεχνητό επιτόκιο 2,5%, χωρίς επενδύσεις στην κατεύθυνση της ανάπτυξης/μεγέθυνσης της οικονομίας, χωρίς την προσπάθεια βελτίωσης των αποδόσεων.
Απλώς είναι ένα ακόμη «Ταμείο» το οποίο στοχεύει στη δημιουργία του υπερ-πλεονάσματος.
Τα εν λόγω κονδύλια υπολογίζονται στο πλεόνασμα της γενικής κυβέρνησης και δεν θα είναι μακριά ο χρόνος που θα χρησιμοποιηθούν για την πρόωρη αποπληρωμή του δημοσίου χρέους.
Και όταν γίνουν απαιτητά τα εν λόγω κεφάλαια, μετά 35-40 χρόνια, για την καταβολή των (τότε) επικουρικών συντάξεων (όταν επέλθει δηλαδή ο συνταξιοδοτικός κίνδυνος των σημερινών νέων), ποιος ξέρει; Μπορεί να πληρωθούν με ομόλογα του ελληνικού δημοσίου (σ.σ. αυτά που κουρεύτηκαν το 2012) ή με τα περίφημα MoU (κρατικές ομολογίες) του απίθανου κ.Βαρουφάκη της «πρώτης φοράς αριστερά»…
Πηγή: ieidiseis.gr
