Σημαντικές φορολογικές παγίδες κρύβουν οι μεταφορές χρημάτων μεταξύ κοινών και ατομικών τραπεζικών λογαριασμών, καθώς η Εφορία μπορεί να τις χαρακτηρίσει ως άτυπες δωρεές και να επιβάλει φόρους και πρόστιμα, ακόμη και όταν πρόκειται για συναλλαγές μεταξύ μελών της ίδιας οικογένειας.
Όπως μεταδίδει η ΕΡΤ, aφορμή για την επαναφορά του ζητήματος αποτελεί πρόσφατη απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ), η οποία επιβεβαίωσε καταλογισμό φόρου δωρεάς σε φορολογούμενο που μετέφερε ποσό 240.000 ευρώ από κοινό οικογενειακό λογαριασμό, στον οποίο συμμετείχαν οι γονείς του και τα αδέλφια του, σε νέο κοινό λογαριασμό με τη σύζυγό του.
Η ΔΕΔ έκρινε ότι η μεταφορά συνιστά δωρεά, καθώς ο φορολογούμενος δεν κατάφερε να αποδείξει ότι είχε συμβάλει στην τροφοδότηση του αρχικού λογαριασμού, ενώ μετά τη μεταφορά τα χρήματα τέθηκαν ουσιαστικά στη δική του αποκλειστική διάθεση και της συζύγου του.
Πότε μια μεταφορά θεωρείται δωρεά
Η απόφαση αναδεικνύει μια κρίσιμη παράμετρο που συχνά αγνοούν οι καταθέτες: η συμμετοχή σε έναν κοινό λογαριασμό δεν σημαίνει αυτόματα ότι όλα τα χρήματα θεωρούνται δικά τους. Εάν κάποιος συνδικαιούχος δεν μπορεί να αποδείξει ότι συνέβαλε στις καταθέσεις, η ανάληψη ή μεταφορά χρημάτων ενδέχεται να θεωρηθεί δωρεά από τους υπόλοιπους συνδικαιούχους.
Το θέμα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία καθώς η ΑΑΔΕ εντείνει τους ελέγχους στις χρηματικές γονικές παροχές και δωρεές, με περισσότερες από 1.000 υποθέσεις να βρίσκονται φέτος στο στόχαστρο των φορολογικών αρχών. Οι έλεγχοι επικεντρώνονται κυρίως σε περιπτώσεις όπου υπάρχουν ενδείξεις καταστρατήγησης του αφορολόγητου ορίου των 800.000 ευρώ ή αδυναμία τεκμηρίωσης της προέλευσης των χρημάτων.
Οι φορολογούμενοι θα πρέπει να γνωρίζουν ότι οι χρηματικές δωρεές και γονικές παροχές έως 800.000 ευρώ μεταξύ συγγενών πρώτου βαθμού παραμένουν αφορολόγητες μόνο εφόσον πραγματοποιούνται μέσω τραπεζικού συστήματος και δηλώνονται κανονικά. Αν όμως η μεταφορά γίνει με μετρητά, το αφορολόγητο χάνεται πλήρως και επιβάλλεται φόρος 10% από το πρώτο ευρώ.
Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται επίσης στις διαδοχικές μεταβιβάσεις χρημάτων μεταξύ συγγενών, καθώς η Εφορία εξετάζει εάν χρησιμοποιούνται ενδιάμεσα πρόσωπα για την αξιοποίηση φορολογικών απαλλαγών. Σε τέτοιες περιπτώσεις μπορεί να επιβληθεί φόρος έως 20%, χωρίς καμία έκπτωση ή αφορολόγητο όριο.
Αντίθετα, μικρές μεταφορές χρημάτων μέσω εφαρμογών άμεσων πληρωμών, όπως το IRIS, για την κάλυψη καθημερινών αναγκών ή ως χαρτζιλίκι προς προστατευόμενα μέλη της οικογένειας, δεν θεωρούνται δωρεές και δεν απαιτούν φορολογική δήλωση.
Οι μεγάλοι κίνδυνοι
Οι μεγαλύτεροι κίνδυνοι, σύμφωνα με τους φοροτεχνικούς, εντοπίζονται στους κοινούς λογαριασμούς. Όταν τα χρήματα μεταφέρονται σε λογαριασμό όπου συμμετέχει και τρίτο πρόσωπο, η φορολογική διοίκηση μπορεί να εξετάσει ποιος τελικά ωφελήθηκε από τα χρήματα και να προχωρήσει σε καταλογισμό φόρου δωρεάς.
Το ύψος της επιβάρυνσης διαφέρει ανάλογα με τον βαθμό συγγένειας. Για συγγενείς πρώτου βαθμού ο φόρος ανέρχεται στο 10% όταν χαθεί το αφορολόγητο, για συγγενείς δεύτερου βαθμού φτάνει το 20%, ενώ για πιο μακρινούς συγγενείς ή πρόσωπα χωρίς συγγένεια μπορεί να αγγίξει ακόμη και το 40% από το πρώτο ευρώ.
Οι φορολογικές αρχές διασταυρώνουν πλέον ηλεκτρονικά όλα τα στοιχεία μέσω της πλατφόρμας myProperty και των δεδομένων που αποστέλλουν οι τράπεζες. Εάν δεν επιβεβαιώνεται η συναλλαγή ή δεν υπάρχουν επαρκή δικαιολογητικά, η ΑΑΔΕ μπορεί να μην αναγνωρίσει το αφορολόγητο και να επιβάλει τον αντίστοιχο φόρο.
Το μήνυμα των φορολογικών αρχών είναι σαφές: κάθε μεταφορά χρημάτων, ακόμη και μεταξύ συγγενών ή συνδικαιούχων λογαριασμών, πρέπει να είναι πλήρως τεκμηριωμένη. Διαφορετικά, μια κίνηση που θεωρείται τυπική οικογενειακή διευκόλυνση μπορεί να μετατραπεί σε φορολογικό «πονοκέφαλο» με σημαντικό κόστος για τον φορολογούμενο.
Πηγή: ieidiseis.gr
