Υπάρχουν φορές που η πολιτική αντιπαράθεση κρίνεται στις κάλπες. Και υπάρχουν φορές που κρίνεται… στην αριθμητική. Στην Αλόννησο, η δεύτερη περίπτωση φαίνεται πως υπερίσχυσε.
Οι συνεχείς ανεξαρτητοποιήσεις, οι παραιτήσεις και οι διαγραφές είχαν ως αποτέλεσμα η δημοτική αρχή να βρεθεί σε μια κατάσταση που δύσκολα συναντά κανείς στην αυτοδιοίκηση: να αδυνατεί να συγκροτήσει ακόμη και το προεδρείο του Δημοτικού Συμβουλίου. Όχι επειδή κάποιος αρνήθηκε να συμμετάσχει, αλλά επειδή οι αριθμοί πλέον δεν… βγαίνουν.
Το παράδοξο είναι ότι η αντιπολίτευση δεν χρειάστηκε να κερδίσει κάποια πολιτική μάχη. Η ίδια η πλειοψηφία αποδυνάμωσε τον εαυτό της. Και όταν μια δημοτική παράταξη, πριν καν συμπληρώσει τη μισή θητεία της, χάνει τόσα στελέχη ώστε να τίθεται ζήτημα λειτουργίας των θεσμικών οργάνων, τότε το πρόβλημα παύει να είναι επικοινωνιακό. Γίνεται βαθιά πολιτικό.
Το Υπουργείο Εσωτερικών καλείται πλέον να δώσει απαντήσεις για το πώς μπορεί να ξεπεραστεί το αδιέξοδο. Μέχρι τότε, στην Αλόννησο θα συζητούν όλοι για ένα πρωτοφανές φαινόμενο: μια δημοτική αρχή που δεν απειλείται από την αντιπολίτευση, αλλά από τη… διάλυση της ίδιας της δύναμης της. Και αυτό είναι ίσως το πιο ηχηρό πολιτικό μήνυμα των τελευταίων μηνών στο νησί.
