Για πολλούς αποτελεί ένα εύλογο ερώτημα: αφού το αεροδρόμιο βρίσκεται διοικητικά στην περιοχή του Αλμυρού, γιατί είναι γνωστό ως Αεροδρόμιο Νέας Αγχιάλου και όχι ως «Αεροδρόμιο Αλμυρού»;
Η απάντηση βρίσκεται αρκετές δεκαετίες πίσω και συνδέεται με τις συνθήκες που επικρατούσαν την περίοδο της κατασκευής του, τις τοπικές κοινωνίες, αλλά και αποφάσεις που καθόρισαν την εξέλιξη του έργου.
Η κατασκευή και οι απαλλοτριώσεις
Η έκταση στην οποία δημιουργήθηκε το αεροδρόμιο προήλθε από γαίες που ανήκαν τόσο στη Νέα Αγχίαλο όσο και στον Δήμο Αλμυρού, με το μεγαλύτερο μέρος των απαλλοτριώσεων να αφορά την περιοχή του Κροκίου.
Από την πρώτη στιγμή, η δημιουργία του έργου προκάλεσε έντονο δημόσιο διάλογο στις τοπικές κοινωνίες, καθώς όλοι αντιλαμβάνονταν ότι επρόκειτο για μια σημαντική αναπτυξιακή επένδυση.
Η διαφορετική στάση των δύο περιοχών
Σύμφωνα με μαρτυρίες της εποχής, οι κάτοικοι της Νέας Αγχιάλου αντιμετώπισαν το έργο ιδιαίτερα θετικά, θεωρώντας ότι θα αποτελούσε μοχλό ανάπτυξης για την περιοχή.
Η Νέα Αγχίαλος διέθετε ήδη παραθαλάσσιο χαρακτήρα, αρκετές ταβέρνες και εστιατόρια, εμπορικά καταστήματα, ακόμη και μικρές ξενοδοχειακές υποδομές. Οι εργαζόμενοι στην κατασκευή του αεροδρομίου, αλλά και αρκετοί αξιωματικοί και κρατικοί υπάλληλοι που επέβλεπαν το έργο, επέλεγαν να διαμένουν εκεί, καθώς έβρισκαν ευκολότερα κατοικία και καλύτερες συνθήκες φιλοξενίας.
Αντίθετα, στον Αλμυρό επικρατούσε τότε διαφορετικό κοινωνικό κλίμα. Όπως αναφέρεται σε ιστορικές μαρτυρίες, υπήρχε έντονη ανησυχία σε μέρος της τοπικής κοινωνίας για τις αλλαγές που θα έφερνε η λειτουργία του αεροδρομίου και η παρουσία στρατιωτικών και εργαζομένων στην περιοχή.
Η πύλη που δεν άνοιξε ποτέ
Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά περιστατικά της εποχής αφορά τον αρχικό σχεδιασμό, ο οποίος προέβλεπε τη δημιουργία βασικής εισόδου του αεροδρομίου προς την πλευρά του Αλμυρού.
Σύμφωνα με όσα είχε καταγράψει ο αείμνηστος ερευνητής Γιώργος Διονυσίου, ο πρώτος διοικητής του αεροδρομίου δέχθηκε έντονες παρεμβάσεις από τοπικούς παράγοντες του Αλμυρού, οι οποίοι εξέφραζαν την αντίθεση μεγάλου μέρους της κοινωνίας στη λειτουργία πύλης προς την πόλη.
Όπως του είχε μεταφέρει ο ίδιος ο Γιώργος Διονυσίου, επικαλούμενος έγγραφα από το προσωπικό του αρχείο, υπήρξαν ακόμη και προειδοποιήσεις ότι, αν άνοιγε είσοδος προς τον Αλμυρό, θα υπήρχαν δυναμικές αντιδράσεις από κατοίκους, οι οποίοι θεωρούσαν ότι η πόλη τους δεν έπρεπε να συνδεθεί άμεσα με τη στρατιωτική και αεροπορική δραστηριότητα.
Ως αποτέλεσμα, η πρόσβαση από την πλευρά της Νέας Αγχιάλου ενισχύθηκε, ο ήδη υπάρχων αγροτικός δρόμος διαμορφώθηκε και ασφαλτοστρώθηκε και σταδιακά επικράτησε η ονομασία «Αεροδρόμιο Αγχιάλου», η οποία στη συνέχεια καθιερώθηκε και επισήμως.
Η διοικητική υπαγωγή
Για αρκετά χρόνια μετά την έναρξη λειτουργίας του, το αεροδρόμιο υπαγόταν διοικητικά στη Νέα Αγχίαλο. Ακόμη και οι οικογένειες που διέμεναν εντός της περιοχής εξυπηρετούνταν από τη Νέα Αγχίαλο, με τα παιδιά να μεταφέρονται καθημερινά στα σχολεία της πόλης.
Η εικόνα αυτή άλλαξε αρκετά αργότερα, όταν, ύστερα από παρεμβάσεις δημάρχων του Αλμυρού και πιέσεις που ασκήθηκαν σε κυβερνητικό επίπεδο από τον τότε υφυπουργό Παυσανία Ζακόλικο, μεταφέρθηκαν στον Δήμο Αλμυρού οι διοικητικές αρμοδιότητες της περιοχής του αεροδρομίου.
Το όνομα που έμεινε
Παρά τις διοικητικές αλλαγές, η ονομασία «Αεροδρόμιο Νέας Αγχιάλου» είχε πλέον καθιερωθεί τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Παράλληλα, διεθνώς το αεροδρόμιο ταυτίστηκε με τον Βόλο μέσω του κωδικού VOL, γεγονός που ενίσχυσε ακόμη περισσότερο την αναγνωρισιμότητά του.
Έτσι, ένα όνομα που γεννήθηκε μέσα από τις ιδιαίτερες κοινωνικές, πολιτικές και ιστορικές συνθήκες της εποχής διατηρήθηκε μέχρι σήμερα, αποτελώντας ένα μικρό αλλά ενδιαφέρον κομμάτι της σύγχρονης ιστορίας της Μαγνησίας.
