«Οι αποχωρήσεις βουλευτών εντάσσονται ηθελημένα σε ένα σχέδιο», ο Νίκος Παππάς φωτογραφίζει τον Αλέξη Τσίπρα. Ωστόσο, δεν χρειάζεται να καταφύγει κανείς στις σχετικές καταγγελίες για να δει ως αρχιτέκτονα της διάλυσης του ΣΥΡΙΖΑ τον Αλέξη Τσίπρα.
Το ομολογούν όσοι από το πρώην κόμμα τον «ακολουθούν», με τρόπο που θυμίζει τις αποχωρήσεις από τη ΝΔ του πατρός Μητσοτάκη, που οργάνωσε το 1993 ο Αντώνης Σαμαράς. Με τη μέθοδο της σταγόνας, που κατέληξε στον Συμπιλίδη.
Από αυτή την άποψη, το rebranding του πρώην πρωθυπουργού, σε ό,τι αφορά τον ίδιο, είχε επαρκή εφαρμογή. Αλλά η συνέχεια δεν δείχνει ανάλογη, αν μιλάμε για το νέο κόμμα που έβαλε στον δημόσιο βίο, συνοδευόμενο με κάποιες δημοσκοπικές δάφνες.
To «ξεσκαρτάρισμα»
Η αυτοαναιρούμενη απήχηση της «Ιθάκης», η απαξίωση του πρώην κόμματός του και των υπουργών του, σηματοδοτήθηκαν με τον εξευτελισμό των σημερινών στελεχών του στο πατάρι του «Παλλάς» και ολοκληρώνονται με τις εμφανώς καθοδηγούμενες αποχωρήσεις βουλευτών από τις Κοινοβουλευτικές Ομάδες του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Αριστεράς.
► Καταιγίδα στον ΣΥΡΙΖΑ: Μαζικές παραιτήσεις 63 μελών της Κεντρικής Επιτροπής με «καρφιά» κατά της «μειοψηφίας»
Αλλά η διαδικασία —προκειμένου να διεκδικήσουν εκ νέου έδρα με τα ψηφοδέλτια της ΕΛΑΣ— είναι μάλλον απαξιωτική. Πρέπει να περάσουν από «ξεσκαρτάρισμα», που σε ορισμένους θυμίζει —έστω καθ’ υπερβολή— τη νήσο Έλις, ως πύλη εισόδου μεταναστών στην Αμερική τον προηγούμενο αιώνα.
Το «σενάριο» προβλέπει ότι το κάνουν με δική του ευθύνη. Προκειμένου να γίνουν δεκτοί σε ένα κόμμα, στη θεμελίωση του οποίου δεν μετέχουν, ενώ δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα εγκριθεί η είσοδος για όλους.
Ο Τσίπρας τούς παρακολουθεί να αυτοταπεινώνονται, αλλά θέλουν και το κάνουν, σύμφωνα με τη Θεανώ Κουφονικολάκου:«Τι πράττει το κάθε στέλεχος είναι αποκλειστικά θέμα πολιτικής συνείδησης… Ο κ. Τσίπρας είπε απλώς πως αυτός ο πολιτικός χώρος δεν μπορεί να συνεχιστεί με εν ενεργεία βουλευτές».
Διευκρινίζει, επίσης, ότι το αφεντικό της «δεν κάλεσε κανέναν χώρο να αναστείλει τη λειτουργία του, πόσο δε μάλλον να διαλυθεί…». Απλώς «λέμε ότι είναι ευπρόσδεκτοι όσοι επιθυμούν να συνεισφέρουν στην ΕΛΑΣ, χωρίς προκρατημένες θέσεις και συνεννοήσεις κάτω από το τραπέζι». Συμβαίνει ακόμη και σε καλά εστιατόρια…
Οι κανόνες συμπεριφοράς
Για ορισμένους αναλυτές, αυτό που διαφεύγει από τους ιθύνοντες του κόμματος υποδοχής είναι ότι τους κανόνες συμπεριφοράς των βουλευτών, ως εκπροσώπων του Έθνους, ορίζουν το Σύνταγμα και ο Κανονισμός της Βουλής και όχι ο Τσίπρας.
Δεν το διεκδικεί, αλλά το φαινόμενο που εξελίσσεται αυτή την περίοδο προσθέτει θλιβερές σελίδες στον κοινοβουλευτικό βίο της χώρας, αφού καταπατώνται κάποιες αρχές.
Είναι χαρακτηριστική η περίπτωση βουλευτή από την Αργολίδα, που ανέβηκε στο βήμα ως αγορητής του ΣΥΡΙΖΑ και, μόλις κατέβηκε, ανήγγειλε την… ανεξαρτητοποίησή του.
Είναι λιγότεροι από τα δάχτυλα του ενός χεριού όσοι, διατηρώντας ψήγματα αξιοπρέπειας, αποσυρόμενοι από τον ΣΥΡΙΖΑ αφήνουν πίσω την έδρα που πήραν με τη σημαία του.
Το πλάνο για αργό θάνατο του κόμματός τους και η είσπραξη της αποζημίωσης ως «ανεξάρτητοι» υποδηλώνουν παραβιάσεις κανόνων —αν υπήρχαν.
Το θέμα είναι αποκαρδιωτικό, αλλά κρύβει και μια παγίδα για όσους το οργανώνουν —και, όπως λέγεται, το επεκτείνουν σε μέλη της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ.
Όταν το τρένο στο οποίο επιβιβάζονται βουλευτές και στελέχη εισέλθει στον σταθμό της ΕΛΑΣ, θα συμβεί κάτι που μάλλον δεν έχει υπολογιστεί: οι Συριζαίοι θα επιχρωματίσουν το νέο κόμμα.
Τα παλαιά μέλη που αναβαθμίζονται
Ήδη, σταδιακά αποκαλύπτεται ότι η μεγάλη πλειονότητα όσων στελεχοποιούνται διά του διορισμού τους στα όργανα δεν είναι νεοεισερχόμενοι στην πολιτική, αλλά παλαιά μέλη του ΣΥΡΙΖΑ, που… αναβαθμίζονται.
Μέρα με τη μέρα, οι τελείες ενώνονται και το σκίτσο της ΕΛΑΣ δείχνει ίδιο με την προσωπογραφία του παλιού ΣΥΡΙΖΑ: ίδιο ποσοστό —στις δημοσκοπήσεις—, ίδιος αρχηγός, περιστοιχιζόμενος από τους ίδιους συνεργάτες και ίδιους υποψήφιους βουλευτές. Από τους 47 που άφησε πίσω του στη Βουλή ο Τσίπρας το 2023, τα τρία τέταρτα θα μετέχουν εκ νέου στα ψηφοδέλτιά του. Ή, τουλάχιστον, αυτό ελπίζουν.
► Αποχωρήσεων συνέχεια στον ΣΥΡΙΖΑ: Ανεξαρτητοποιούνται και οι Κώστας Μπάρκας και Καλλιόπη Βέττα
Η αλήθεια είναι ότι, μετά από 28 μήνες αγρανάπαυσης στη Βουλή, ο πρώην πρωθυπουργός έδειξε ότι κάτι καινούργιο προσπαθεί να διαμορφώσει. Αλλά, όσο περνάει ο καιρός, προκύπτει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ αναδύεται από τις στάχτες του και απλώς στη μαρκίζα γράφει: ΕΛΑΣ.
Απελπιστικά γνώριμα ακροατήρια
Με την αναγγελία ίδρυσης νέου κόμματος επιχείρησε να αφήσει πίσω του τα βαρίδια του ΣΥΡΙΖΑ που του κόστισαν ήττες το 2019 και το 2023. Το πέτυχε, αλλά αυτό που προκύπτει είναι πάλι ΣΥΡΙΖΑ. Η στροφή δεν σταματάει στις 180 μοίρες, αλλά τείνει στις 360 μοίρες και τελικά θα βρεθεί εκεί από όπου ξεκίνησε.
Φάνηκε από την αρχή, αλλά μάλλον το υποτίμησε. Στις συγκεντρώσεις που οργάνωσε ανά την επικράτεια —με το πρόσχημα της παρουσίασης της αυτοβιογραφίας του— και συνεχίζει με θεματικές περιοδείες, ο ίδιος αναπτύσσει με τη χαρισματική του ευχέρεια τους άξονες της πρωτοβουλίας του για νέα εποχή.
Αλλά τα ακροατήριά του ήταν απελπιστικά… γνώριμα: οι παλιοί Συριζαίοι, μείον όσους κόβει ο ίδιος ή όσους δεν συμφωνούν με τη μετάλλαξή του.
Δείχνει να το αντιλαμβάνεται, αν ισχύει ότι ο συντάκτης της «Διακήρυξης» και ο υπ’ αριθμόν ένα σύμβουλός του έχουν περιπέσει σε δυσμένεια. Και ο επί χρόνια διευθυντής του γραφείου του και υπουργός του για μία περίοδο αντικαταστάθηκε.
Η στελεχοποίηση των αφανών και η αποβουλευτοποίηση των βουλευτών θολώνουν την εικόνα της ΕΛΑΣ ως αυτογενούς πολιτικού φορέα. Και επειδή έξω από τα γραφεία τους κανόνες διαμορφώνουν οι κοινοβουλευτικοί θεσμοί, η περιφρόνησή τους λειτουργεί επιβαρυντικά.
Ακόμη και στη Διαμαντοπούλου έδωσαν λαβή να τους πιάσει στο στόμα της: «Στο κόμμα Τσίπρα μεταφέρονται σταδιακά, με απαράδεκτο κι ανήθικο τρόπο, μια σειρά από πολιτικούς, οι οποίοι παραδίδουν την έδρα τους όχι γιατί διαφωνούν με την πολιτική του κόμματός τους ή γενικά με την πολιτική και την εγκαταλείπουν, αλλά γιατί τους κάλεσε ο κ. Τσίπρας να παραδώσουν τις έδρες τους και να πάνε να πάρουν την έδρα από ένα άλλο κόμμα».
Η Κουφονικολάκου δεν διαφώνησε, αλλά απλώς χαρακτήρισε αυτές τις δηλώσεις ως «επιθέσεις που αποτελούν ουσιαστικά έκφραση άγχους» —του ΠΑΣΟΚ. Οι ψυχολόγοι θα χαρακτήριζαν τη δήλωσή της «προβολή».
Χτυπούν την πόρτα του Ανδρουλάκη
Η ΕΛΑΣ μεταφέρει στο ΠΑΣΟΚ το άγχος που καταλαμβάνει όλο και περισσότερο την ίδια, διαπιστώνοντας ότι ο διεμβολισμός στον οποίο στήριξε την εδραίωσή της αποτυγχάνει. Μόνο 3-4 μεσαία στελέχη —που η Χαριλάου Τρικούπη δεν είχε σε μεγάλη υπόληψη— μετακινήθηκαν στον Τσίπρα.
Αντίθετα, βουλευτές που ο ίδιος είχε υποδεχθεί ασμένως και πρόσωπα που ανακάλυψε το προσωπικό του σκάουτινγκ και έβαλε στη Βουλή —ακόμη και με το ψηφοδέλτιο Επικρατείας— χτυπούν την πόρτα του Ανδρουλάκη.
Αυτό δείχνει ότι η θερινή δημοσκοπική υπεροχή της ΕΛΑΣ δεν είναι απαραιτήτως βιώσιμη. Παρ’ ότι η δημόσια παρουσία του επικεφαλής της —με το επιπλέον στοιχείο της εμπειρίας του ως πρώην πρωθυπουργού, έστω μνημονιακού— υπερτερεί συντριπτικά του προέδρου του ΠΑΣΟΚ.
Ωστόσο, στην πράξη, το ΠΑΣΟΚ ως κόμμα —παρά τις ήττες, τα χρέη και τα μνημονιακά βάρη— είναι περισσότερο ανθεκτικό από τον «χόρτο Τσίπρα», κατά τη διατύπωση του Κοτζιά. Και, πάντως, περιφρουρείται επαρκώς από την αποτύπωση της ιστορίας του στη συλλογική συνείδηση. Και δεν μπορεί να παραβιάσει τα όριά του κάποιος, αν ντυθεί… Παπανδρέου.
Το συμπέρασμα είναι προφανές. Η ΕΛΑΣ δεν πείθει επαρκώς ότι είναι τυπική περίπτωση νέας πολιτικής δύναμης. Αν αυτή η αίσθηση παραμείνει και το φθινόπωρο, στις επόμενες εκλογές ο Αλέξης Τσίπρας θα πρέπει να μοιραστεί αυτό που υπάρχει στη ζώνη ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ και το ΚΚΕ με άλλους… πέντε. Από τους οποίους ο ένας θα είναι ο νέος επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ!
Πηγή: ieidiseis.gr
