Οι κουλοχέρηδες είναι αναμφίβολα το πιο δημοφιλές παιχνίδι στα διαδικτυακά καζίνο, τόσο μεταξύ των Ελλήνων, όσο και μεταξύ των ξένων παικτών. Δεν είναι τυχαίο το ότι οι τίτλοι του συγκεκριμένου παιχνιδιού, που περιλαμβάνονται στις βιβλιοθήκες των διαδικτυακών καζίνο, μετριούνται σε χιλιάδες, τη στιγμή που παραδοσιακά και δημοφιλή παιχνίδια, όπως παιχνίδια με τράπουλα, με ζάρια ή ρουλέτες, μετριούνται σε εκατοντάδες.
Γνωρίζατε, όμως, ότι η αρχική μορφή του κουλοχέρη δεν ήταν αυτή που έχει σήμερα; Στην πραγματικότητα, τα φρουτάκια μετεξελίχθηκαν αργότερα σε αυτό που γνωρίζουμε. Στη γέννησή τους ήταν μια μετεξέλιξη του πόκερ.
Πόκερ σε μηχάνημα
Καλά διαβάσατε. Οι πρώτοι κουλοχέρηδες μετέφεραν σε μηχανική μορφή τους κανόνες και το gameplay του πόκερ και δεν έμοιαζαν καθόλου με τους σημερινούς κουλοχέρηδες. Συγκεκριμένα, η πρώτη εμπορικά επιτυχημένη παιχνιδομηχανή δημιουργήθηκε από τους Sittman και Pitt το 1891 στη Νέα Υόρκη. Εκεί οι παίκτες έβρισκαν πέντε κυλίνδρους, οι οποίοι έφεραν πενήντα χαρτιά της τράπουλας.
Οι κύλινδροι ήταν περιστρεφόμενοι, όπως μπορούμε να τους φανταστούμε γνωρίζοντας τους σημερινούς κουλοχέρηδες. Η μηχανή διέθετε στο πλάι της έναν μοχλό, τον οποίο μπορούσε ο παίκτης να τραβήξει και να ξεκινήσει το παιχνίδι.
Μόλις αυτό γινόταν, οι κύλινδροι άρχιζαν να περιστρέφονται και σταματούσαν σε τυχαία σημεία, εμφανίζοντας με τον τρόπο αυτόν έναν συνδυασμό από πέντε χαρτιά. Με τον τρόπο αυτόν, στόχος ήταν ο κάθε παίκτης να σχηματίσει τους γνωστούς νικηφόρους συνδυασμούς του πόκερ: Βασιλικό Φλος, Φλος, Καρέ κλπ.
Κέρδος σε είδος
Μην φανταστείτε, όμως, ότι όταν κέρδιζαν χτυπούσαν κουδούνια και έπεφταν χρήματα, όπως συμβαίνει στα καζίνο. Στους πρώτους κουλοχέρηδες δεν δινόταν κέρδος από το μηχάνημα. Ας μην ξεχνάμε, εξάλλου, ότι η νομοθεσία τον καιρό εκείνο στην Αμερική ήταν πολύ αυστηρή σχετικά με τα παιχνίδια τύχης, που έδιναν χρήματα. Έτσι, όταν οι παίκτες κέρδιζαν, πληρώνονταν σε είδος από το κατάστημα, που φιλοξενούσε τον κουλοχέρη. Τα κέρδη ήταν συνήθως ποτά, πούρα, ή άλλα μικρά δώρα, ανάλογα με τη διαθεσιμότητα στο μαγαζί.
Αυτό, όμως, δεν το εμπόδισε από το να αποκτήσει τεράστια δημοφιλία. Πολύ σύντομα μπήκε σε πολλά μπαρ της Νέας Υόρκης και πολλών άλλων αμερικανικών πόλεων, κερδίζοντας πολλούς φίλους.
Μικρότερες πιθανότητες κέρδους
Οι τόσοι φίλοι του παιχνιδιού ίσως να «στράβωναν» σήμερα, αν μάθαιναν πως οι πιθανότητές τους να πετύχουν το καλύτερο χέρι ήταν ελάχιστες, ενώ μειωμένες ήταν και γενικά οι πιθανότητές τους να πετύχουν κέρδος. Αυτό, γιατί το παιχνίδι διέθετε τα 50 από τα 52 χαρτιά της τράπουλας.
Συνήθως αυτά που έμεναν εκτός ήταν ο Βαλές Κούπα και το 10 Μπαστούνι. Με τον τρόπο αυτόν, οι πιθανότητες να πετύχει κανείς Βασιλικό Φλος ήταν πολύ μικρότερες, αυξάνοντας το πλεονέκτημα της «μπάνκας» (ή του μπαρ, στις συγκεκριμένες περιπτώσεις).
Προπομποί του σήμερα
Η μορφή αυτή των κουλοχέρηδων άρχισε να αλλάζει μερικά χρόνια αργότερα, όταν ο εφευρέτης Charles Fey παρουσίασε τον πρώτο κουλοχέρη με τρεις κυλίνδρους και αυτόματες πληρωμές. Η αλλαγή αυτή έγινε σταδιακά, στα τέλη της δεκαετίας του 1890. Η μορφή που είχε η μηχανή αυτή ήταν πολύ πιο κοντά σε εκείνη, που έχουν αποκτήσει σήμερα και θεωρείται η απαρχή των κουλοχέρηδων.
Ο Fey εμπλούτισε τη μορφή του μηχανήματος, αντικαθιστώντας τα τραπουλόχαρτα με απλά σύμβολα, όπως καμπάνες, πέταλα, αστέρια κλπ. Πρόσθεσε, δε, και τον μηχανισμό, που απέδιδε τα κέρδη αυτόματα στους νικητές.
Φυσικά, τα μηχανήματα αυτά δεν ήταν δυνατόν να εγκατασταθούν σε όλες τις πόλεις της Αμερικής, λόγω της απαγόρευσης των τυχερών παιχνιδιών με κέρδος. Έτσι, στις αρχές του 20ου αιώνα η καινοτομία ήταν ότι στις πόλεις εκείνες, όπου απαγορεύονταν, τα σύμβολα αντικαταστάθηκαν με φρούτα και τα κέρδη με τσίχλες.
Ο συνδυασμός όλων των παραπάνω στοιχείων μας έδωσε αυτό που σήμερα γνωρίζουμε ως παραδοσιακά φρουτάκια.
Διαφορετικά αλλά και ίδια
Με το πέρασμα των χρόνων, φυσικά, τα παιχνίδια άλλαξαν σημαντικά σχεδόν σε όλους τους τομείς. Η πρόοδος της τεχνολογίας αλλά και η εμπειρία που αποκτήθηκε με τη χρήση τους οδήγησαν στις πολύ δημοφιλείς και εξελιγμένες μορφές, που έχουν λάβει σήμερα.
Από τα τέλη του 19ου αιώνα, όταν πρωτοεμφανίστηκαν, μέχρι και σήμερα, στις αρχές του 21ου αιώνα, οι κουλοχέρηδες έχουν αλλάξει, σε μεγάλο βαθμό, θεματολογία. Και παρότι και σήμερα θα βρούμε παιχνίδια με θέμα το πόκερ αλλά και τα φρουτάκια, σε αυτά έχουν προστεθεί δεκάδες άλλες κατηγορίες, όπως οι αρχαίοι πολιτισμοί, τα βιβλία και οι ταινίες, τα θέματα fantasy ή επιστημονικής φαντασίας, αλλά και η ίδια η χρονική περίοδος και ο τόπος γέννησής τους, δηλαδή η άγρια Δύση.
Το gameplay έχει ενισχυθεί σημαντικά, με μπόνους γύρους, λειτουργίες, που αλλάζουν ακόμα και την ίδια τη φύση του παιχνιδιού και δίνουν τεράστιες δυνατότητες κέρδους, χαρακτηριστικά, που ανεβάζουν την αδρεναλίνη και άλλες προσθήκες. Φυσικά, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε τον μηχανισμό RNG, που συμβάλλει στην απόλυτη τιμιότητα και τυχαιότητα των αποτελεσμάτων, κάνοντάς τα πραγματικά παιχνίδια τύχης, αλλά και το γεγονός, ότι πια οι παίκτες γνωρίζουν με ακρίβεια τις πιθανότητες, που έχουν για να πετύχουν θετικό αποτέλεσμα.
Ένα πράγμα, όμως, μένει ίδιο: η βασική αρχή, που τα κάνει να λειτουργούν είναι η δημιουργία συνδυασμών με τα σύμβολα, και η απόλυτη κυριαρχία της Θεάς Τύχης.
