Μια χαρακτηριστική εικόνα από τα Τρίκαλα μιας άλλης εποχής ήταν οι γυναίκες με σηκωμένα τα μανίκια, μέσα στα νερά του Ληθαίου, να πλένουν τις βαριές μάλλινες φλοκάτες των σπιτιών τους.
Πριν εμφανιστούν τα πλυντήρια και τα ταπητοκαθαριστήρια, ο ποταμός δεν αποτελούσε μόνο το φυσικό στολίδι της πόλης. Ήταν μέρος της καθημερινής ζωής των Τρικαλινών. Στη γέφυρα των Κουτσομυλίων, κοντά στον Άγιο Κωνσταντίνο και σε άλλα προσβάσιμα σημεία της κοίτης, οι γυναίκες κατέβαιναν για τη μεγάλη εποχική μπουγάδα.
Οι φλοκάτες βυθίζονταν στα νερά του ποταμού, σαπουνίζονταν με πράσινο σαπούνι και τρίβονταν με δύναμη. Ακολουθούσε το χτύπημά τους πάνω στις επίπεδες πέτρες της όχθης, ώστε να φύγουν η σκόνη και η βρωμιά που είχαν συγκεντρωθεί κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Το τρεχούμενο νερό αναλάμβανε το καλό ξέπλυμα.
Η διαδικασία απαιτούσε δύναμη και πολλά χέρια. Μια βρεγμένη μάλλινη φλοκάτη γινόταν εξαιρετικά βαριά και οι γυναίκες βοηθούσαν η μία την άλλη για να τη σηκώσουν, να τη στραγγίξουν και να την απλώσουν στις πέτρες ή στις όχθες για να στεγνώσει στον ήλιο.
Ήταν σκληρή δουλειά, αλλά ταυτόχρονα και μια μικρή κοινωνική συνάντηση. Οι όχθες γέμιζαν φωνές, συζητήσεις και γέλια, ενώ ο Ληθαίος μετατρεπόταν σε μια μεγάλη, υπαίθρια γειτονιά.
Όπως καταγράφει το trikalavoice.gr, πρόκειται για μια εικόνα των παλιών Τρικάλων που χάθηκε μαζί με τις αλλαγές της καθημερινότητας, αλλά παραμένει ζωντανή στις μνήμες και στις διηγήσεις των παλαιότερων.
Θες να μαθαίνεις πρώτος τα νέα από το TrikalaVoice.gr;
Κάνε λήψη από το App Store
Διαθέσιμο στο Google Play
Κάνε like στη σελίδα μας στο Facebook
Ακολούθησε μας στο Instagram
Ακολούθησε μας στο Twitter
Πηγή: trikalavoice.gr
