Ένα σημαντικό κομμάτι της βιομηχανικής, αρχιτεκτονικής και αισθητικής ιστορίας του Βόλου αναδεικνύεται μέσα από το βιβλίο της Θάλειας Μακρή – Σκοτινιώτη «Η Τέχνη που Πατούσαμε / Μεφσούτ εν Βόλω», το οποίο παρουσιάζεται τη Δευτέρα 21 Σεπτεμβρίου, στις 7.30 το απόγευμα, στο ξενοδοχείο «Ξενία» Βόλου.
Το βιβλίο, με υπότιτλο «Εργοστάσιον Μωσαϊκών Πλακών και Τεχνητών Μωσαϊκών Μαρμάρων», κυκλοφόρησε τον περασμένο Ιούνιο από τις εκδόσεις «ΗΒΗ» και επιχειρεί να ανασυνθέσει τη συναρπαστική ιστορία του εργοστασίου Μεφσούτ, μιας επιχείρησης που άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά της στην εικόνα της πόλης.
Ο ιδιαίτερος συμβολισμός του «Ξενία»
Η επιλογή του χώρου για την παρουσίαση μόνο τυχαία δεν είναι. Το «Ξενία» ανεγέρθηκε σε έδαφος που δημιουργήθηκε με μπάζα κτιρίων τα οποία κατέρρευσαν στους καταστροφικούς σεισμούς του Βόλου.
Κάτω από την παραλιακή αυτή ζώνη, μαζί με τμήματα του οικιστικού και αρχιτεκτονικού πλούτου που χάθηκε, βρίσκονται θαμμένες και μεγάλες ποσότητες από τα περίτεχνα πλακίδια της βιομηχανίας Μεφσούτ, τα οποία για χρόνια κοσμούσαν κτίρια της πόλης.
Πρόκειται ουσιαστικά για έναν «θαμμένο» θησαυρό της βιομηχανικής κληρονομιάς του Βόλου, ο οποίος επανέρχεται στο προσκήνιο μέσα από την πολυετή έρευνα της συγγραφέως.
Η ιστορία του εργοστασίου και των ανθρώπων του
Στις σελίδες του βιβλίου η αρχιτέκτων και τοπογράφος μηχανικός Θάλεια Μακρή – Σκοτινιώτη καταγράφει τη διαδρομή του ιστορικού εργοστασίου Μεφσούτ, αναζητώντας όχι μόνο τα τεκμήρια μιας επιχειρηματικής δραστηριότητας, αλλά και τους ανθρώπους, την τεχνογνωσία και την ιδιαίτερη αισθητική που αναπτύχθηκε γύρω από αυτή.
Η έρευνα συγκεντρώνει έναν εντυπωσιακό όγκο πληροφοριών και σπάνιου φωτογραφικού υλικού για τα χαρακτηριστικά σχέδια των δαπέδων, πολλά από τα οποία εξακολουθούν μέχρι σήμερα να σώζονται σε ιδιωτικές κατοικίες, δημόσια κτίρια, εκκλησίες και μοναστήρια.
Η συγγραφέας προχώρησε, μάλιστα, στην ψηφιακή αναπαράσταση μεγάλου αριθμού σχεδίων, ενώ η αναζήτησή της για τις καλλιτεχνικές και αισθητικές επιρροές των μοτίβων έφθασε μέχρι το Βιετνάμ.
Η ίδια ανέλαβε επίσης τη σελιδοποίηση και τον σχεδιασμό του εξωφύλλου, δημιουργώντας μια έκδοση στην οποία το ιστορικό και ερευνητικό περιεχόμενο συνδυάζεται με την αισθητική του ίδιου του αντικειμένου που πραγματεύεται.
Ποιοι θα μιλήσουν στην παρουσίαση
Την εκδήλωση διοργανώνουν το Ελληνικό Τμήμα της Διεθνούς Επιτροπής για τη Διατήρηση της Βιομηχανικής Κληρονομιάς (TICCIH), τα Γενικά Αρχεία του Κράτους – Τμήμα Μαγνησίας, το ΤΕΕ – Τμήμα Μαγνησίας και το Εργαστήριο «Ταξίδια με [την] Τέχνη».
Τον συντονισμό θα έχει η δρ Ιστορίας και Προϊσταμένη των ΓΑΚ Μαγνησίας Αννίτα Πρασσά.
Για το βιβλίο θα μιλήσουν ο καθηγητής του Τμήματος Αρχιτεκτόνων του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας Κώστας Μανωλίδης, ο ομότιμος καθηγητής του ίδιου Τμήματος Κώστας Αδαμάκης και η συγγραφέας Θάλεια Μακρή – Σκοτινιώτη.
Χαιρετισμούς θα απευθύνουν η πρόεδρος του Ελληνικού Τμήματος TICCIH, δρ ιστορικός – βιομηχανική αρχαιολόγος Μαρία Μαυροειδή, η δρ Κοινωνιολογίας της Τέχνης, ιστορικός τέχνης και υπεύθυνη του Εργαστηρίου «Ταξίδια με [την] Τέχνη» Χρύσα Δραντάκη και η πρόεδρος του ΤΕΕ Μαγνησίας Νάνσυ Καπούλα.
Παράλληλα, η πρόεδρος του Περιφερειακού Συμβουλίου Θεσσαλίας και της ΕΚΠΟΛ Χρύσα Τσαγανού θα μεταφέρει μήνυμα της Ειρήνης Ξακουστή, εγγονής του Βικέντιου Μεφσούτ, η οποία βρίσκεται στην Αμερική.
Περισσότερο από την ιστορία ενός εργοστασίου
«Η Τέχνη που Πατούσαμε» δεν περιορίζεται στην καταγραφή της πορείας μιας βιομηχανικής μονάδας. Μέσα από τα περίφημα τσιμεντοπλακίδια και τα πολύχρωμα γεωμετρικά τους μοτίβα ανασυνθέτει μια ολόκληρη εποχή του Βόλου.
Δάπεδα πάνω στα οποία κινήθηκαν γενιές Βολιωτών μετατρέπονται σε ιστορικά τεκμήρια, συνδέοντας τη βιομηχανική παραγωγή με την αρχιτεκτονική, την καλαισθησία και την καθημερινή ζωή της πόλης.
Μια ιστορία που, όπως υποδηλώνει και ο τίτλος του βιβλίου, για δεκαετίες βρισκόταν κυριολεκτικά κάτω από τα πόδια των Βολιωτών.
