Ένα τραγούδι που ο Γιώργος Μαζωνάκης είχε ξεχωρίσει και σχεδίαζε να παρουσιάσει με τη δική του ερμηνεία έμελλε να μείνει στα σχέδια, μετά τον αιφνίδιο θάνατό του.
Ο δημοφιλής τραγουδιστής προετοίμαζε το επόμενο δισκογραφικό του βήμα και, σύμφωνα με δημοσίευμα της Espresso, είχε ήδη καταλήξει σε ένα κομμάτι που ήθελε να επανεκτελέσει.
Πρόκειται για το «Εμένα», το τραγούδι που είχε ερμηνεύσει ο Βλάσης Μπονάτσος, σε στίχους και μουσική του Στέλιου Ρόκκου.
Το κομμάτι είχε κυκλοφορήσει τον Μάιο του 1996, μέσα από τον δίσκο «Χαίρετε» του Βλάση Μπονάτσου και, τρεις δεκαετίες αργότερα, ο Μαζωνάκης φέρεται να ήθελε να του δώσει τη δική του ερμηνευτική ταυτότητα.
Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, είχε μάλιστα εκμυστηρευτεί την επιλογή του σε άνθρωπο του στενού του περιβάλλοντος λίγο πριν από τον θάνατό του.
Η σύμπτωση με τον Βλάση Μπονάτσο
Η ιστορία αποκτά ακόμη μεγαλύτερη συναισθηματική φόρτιση εξαιτίας μιας σύμπτωσης που συνδέει τους δύο καλλιτέχνες.
Βλάσης Μπονάτσος και Γιώργος Μαζωνάκης υπήρξαν δύο εντελώς διαφορετικές καλλιτεχνικές προσωπικότητες, με ένα κοινό χαρακτηριστικό: δημιούργησαν ένα απολύτως αναγνωρίσιμο προσωπικό ύφος και δύσκολα μπορούσαν να ενταχθούν σε συμβατικά καλούπια.
Ο Μπονάτσος κινήθηκε ανάμεσα στη μουσική, την υποκριτική και την τηλεόραση, αφήνοντας το δικό του αποτύπωμα στην ελληνική showbiz. Αντίστοιχα, ο Μαζωνάκης οικοδόμησε επί δεκαετίες μια ιδιαίτερη σκηνική ταυτότητα, τόσο μέσα από τις ερμηνείες όσο και μέσα από τις εμφανίσεις του.
Η πιο παράξενη σύμπτωση, ωστόσο, αφορά την ηλικία τους: και οι δύο έφυγαν από τη ζωή στα 54 τους χρόνια.
Ο Βλάσης Μπονάτσος πέθανε αιφνιδίως τον Οκτώβριο του 2004, ενώ 22 χρόνια αργότερα ο Γιώργος Μαζωνάκης έφυγε επίσης ξαφνικά από τη ζωή.
Γιατί είχε ξεχωρίσει το «Εμένα»
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και το περιεχόμενο του τραγουδιού που είχε επιλέξει ο Μαζωνάκης.
Το «Εμένα» περιστρέφεται γύρω από την προσωπική ταυτότητα, την άρνηση της αλλαγής του εαυτού για χάρη των άλλων και μια σχέση από την οποία κάποιος μπορεί να επιχειρήσει να απομακρυνθεί, χωρίς όμως να μπορεί εύκολα να διαγράψει τον άνθρωπο που άφησε το αποτύπωμά του.
Κεντρική ιδέα του τραγουδιού είναι ότι ο συγκεκριμένος άνθρωπος δεν μπορεί να αντικατασταθεί από κάποιον άλλον.
Μετά τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη, η επιλογή ενός τέτοιου κομματιού αποκτά αναπόφευκτα διαφορετικό συναισθηματικό βάρος. Δεν είναι γνωστό πώς ακριβώς σχεδίαζε να το προσεγγίσει μουσικά ή πότε θα το κυκλοφορούσε.
Εκείνο που, σύμφωνα με το δημοσίευμα, είχε ήδη αποφασίσει ήταν ότι ήθελε να το τραγουδήσει ξανά και να του δώσει τη δική του ερμηνεία.
Μια επανεκτέλεση που δεν πρόλαβε τελικά να φτάσει στο κοινό και ένα τραγούδι που έμεινε ως ένα από τα τελευταία σχέδια της δισκογραφικής του επιστροφής.
