Σωτήριος Ἰ. Μπαλατσούκας, Καθηγητής Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, Ἄρχων Πρωτονοτάριος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου
Δύσκολο τὸ ἐγχείρημα, ἀνθρωπίνως, νὰ προσεγγίσει καὶ νὰ ἑρμηνεύσει κανεὶς τὴ ζωὴ καὶ τὸ πολυσχιδὲς ἔργο πνευματικῶν προσωπικοτήτων. Ὀφείλουμε, ἔστω καὶ ἐλαχίστως, ν’ ἀποτίσουμε φόρο τιμῆς ὄχι μόνον στοὺς ἴδιους, ἀλλὰ καί, εὐρύτερα, νὰ προβάλουμε τὸ παράδειγμά τους, ὥστε νὰ ἐμπνευστοῦμε κι ἐμεῖς ἀπὸ τέτοιες διακεκριμμένες προσωπικότητες.
Πρὸ ἡμερῶν, τὴν 21η Σεπτεμβρίου, στὸ Μέγαρο Μουσικῆς τῶν Ἀθηνῶν, τιμήθηκε μιὰ ἐξέχουσα πνευματικὴ μορφή, ὁ Γέροντας Ἀλέξιος, Ἡγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ξενοφῶντος Ἁγίου Ὅρους, ἐπὶ τῇ συμπληρώσει πεντήκοντα ἐτῶν ἡγουμενίας, παρουσίᾳ τοῦ Προέδρου τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας κ. Κωνσταντίνου Τασούλα, τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν & πάσης Ἑλλάδος κ. κ. Ἱερωνύμου, τοῦ Σεβασμιωτάτου ἐκπροσώπου τῆς Α. Θ. Παναγιότητος κ. κ. Βαρθολομαίου, Μητροπολίτου Γέροντος Χαλκηδόνος κ. Ἐμμανουήλ, καθὼς καὶ τοῦ Ὑφυπουργοῦ Παιδείας & Θρησκευμάτων κ. Νικ. Παπαϊωάννου, Ἐκπροσώπου τοῦ Πρωθυπουργοῦ κ. Κυριάκου Μητσοτάκη. Ἐπίσης, παρευρεύθησαν πλειάδα Ἀρχιερέων, Ὑπουργῶν καὶ Βουλευτῶν, ὁ Πολιτικὸς Διοικητὴς καὶ ὁ ἀναπληρωτὴς Διοικητὴς τοῦ Ἁγίου Ὅρους, Ἡγούμενοι, Μοναχοὶ καὶ Μοναχές, Πολιτικοί, Καθηγητὲς Πανεπιστημίου καὶ πλῆθος κόσμου.
Ἀρχικῶς, ὁ Γέρων Ἀλέξιος, ὡς γόνος τῆς Μακεδονικῆς γῆς, εὑρέθη μαζὶ μὲ ἄλλες ἐνάρετες μορφὲς στὴν ἁγιοτόκο Θεσσαλικὴ γῆ, στὴ γῆ τῶν Ἁγίων Μετεώρων, ὅπου ἐνεδύθη τὸ μοναχικὸ τριβώνιο, ὑπὸ τὴν πεπνυμένη πνευματικὴ καθοδήγηση μιᾶς μεγάλης ἁγιορείτικης ἀσκητικῆς μορφῆς, τοῦ «μάρτυρος-ὁμολογητοῦ» Μητροπολίτου Τρίκκης & Σταγῶν Διονυσίου (Χαραλάμπους). Μαζὶ μὲ ἄλλους χαρισματούχους κληρικοὺς καὶ λαϊκούς, ἐργάστηκε νυχθημερόν, ἐπὶ πολλὰ ἔτη, λειτουργώντας, κατηχώντας, καὶ ἐξομολογώντας τοὺς πιστούς, καὶ ἔδωσε τὴν καλὴ μαρτυρία «ὑπὲρ Χριστοῦ».
Μετέπειτα, ὅμως, ὁ δωρεοδότης Ἅγιος Θεὸς «οἰκονόμησε» ὥστε ὁ Γέροντας Ἀλέξιος, ὅπως προηγουμένως καὶ ὁ Γέροντας Αἰμιλιανός, μὲ τὴν τίμια συνοδεία του, κατόπιν προσκλήσεως τῶν παλαιῶν Ξενοφωντινῶν πατέρων, νὰ «μεταφυτευθεῖ» τὸ 1976, στὴν Ἱερὰ Μονὴ Ξενοφῶντος τοῦ Ἁγίου Ὄρους. Πρῶτο μέλημα, ἡ ἀνασυγκρότηση τῆς Ἱερᾶς Μονῆς ποὺ τοῦ ἐνεπιστεύθησαν οἱ παλαιοὶ πατέρες. Μὲ πολλοὺς ἄλλους Γέροντες, ἀνώνυμους καὶ ἐπώνυμους, συνέβαλε στὴν ἀνανέωση τοῦ ἁγιορείτικου μοναχισμοῦ, στὴν ὀργάνωση καὶ ὁλοκλήρωση τοῦ κοινοβιακοῦ συστήματος, στὴ διαφύλαξη τῆς μακραίωνης παράδοσης τῶν Ἁγίων καὶ Πατέρων τοῦ Ἄθω.
Συνεχιστὴς τοῦ ἔργου τῶν παλαιῶν Ἁγιορειτῶν Πατέρων, τήρησε μὲ ἀκρίβεια, καὶ διαφύλαξε τὶς ἀρχὲς καὶ τὶς ἀξίες τοῦ αὐθεντικοῦ ἁγιορείτικου μοναχισμοῦ, τόσο στὸ πνευματικὸ ὅσο καὶ στὸ διοικητικό, κοινωνικὸ καὶ ἐθνικὸ ἔργο του. Πάντοτε ἐργαζόμενος κατὰ τὶς πατροπαράδοτες Ἁγιορείτικες παραδόσεις καὶ τὰ τυπικὰ τῶν Ἁγίων Ἀθωνιτῶν πατέρων, τοὺς ἱεροὺς κανόνες, καθὼς καὶ μὲ τὸν δέοντα σεβασμὸ καὶ τὴν τιμὴ πρὸς τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο, τὴ Μητέρα Ἐκκλησία.
Ἡ τιμὴ τοῦ Γέροντος Ἀλεξίου μὲ ἀφορμὴ τὰ πενήντα χρόνια ἡγουμενίας του στὴν Ἱερὰ Μονὴ Ξενοφῶντος Ἁγίου Ὅρους, σαφῶς δὲν ἀναφέρεται μόνο στὸν ἴδιο, ἀλλὰ ἀντανακλᾶ στὴν Ἀδελφότητα καὶ σὲ ὁλόκληρο τὸν ἁγιορείτικο μοναχισμὸ καὶ στὸν Ὀρθόδοξο κόσμο. Ὁ Γέροντας μαζὶ μὲ τὴν Ἀδελφότητα ἐργάστηκε ὄχι μόνο γιὰ τὴν ἀναστήλωση τῶν κτηρίων, ἀλλὰ ἐπάνδρωσε καὶ μὲ ζῶσες ψυχές, τόσο τὴν Ἱερὰ Μονὴ Ξενοφῶντος καὶ τὴν Ἱερὰ Μονὴ Παντοκράτορος, ὅσο καὶ ἐκτὸς Ἁγίου Ὄρους, τὸ γυναικεῖο Ἱερὸ Ἡσυχαστήριο Τιμίου Προδρόμου Ἀκριτοχωρίου. Προσέφερε κληρικοὺς στὴν Ἐκκλησία, ἐπισκόπους, πρεσβυτέρους, μοναχούς, ἐνῶ ἑκατοντάδες εἶναι τὰ πνευματικὰ τέκνα του, κληρικοὶ καὶ λαϊκοί, ἀπὸ κάθε τομέα καὶ κοινωνικὴ τάξη.
Στοὺς χαιρετισμούς τους, ἅπαντες χαρακτήρισαν τὴν πεντηκονταετῆ ἡγουμενία τοῦ Γέροντος Ἀλεξίου, πορεία διακονίας καὶ ἀνεκτίμητης πνευματικῆς προσφορᾶς, ἐν γένει. Ἐπὶ πλέον, τονίστηκε ἡ διαχρονικὴ σημασία τοῦ Ἀγιωνύμου Ὅρους· τόπος τηλαυγής, ἱερός, μὲ μιὰ βαριὰ Ὀρθόδοξη παράδοση, πνευματικὴ καὶ πολιτιστική.
Κάθε Ἁγιορείτης μοναχός, καὶ δὴ Ἡγούμενος, ἐπιτελεῖ ἔργο οἰκουμενικό, διότι καθημερινῶς δέχεται στὸ πετραχήλι του, ἀδιακρίτως, ἀνθρώπους ἀπὸ κάθε γωνιὰ τῆς γῆς· τοὺς ἐξομολογεῖ, τοὺς νουθετεῖ, ἀλλὰ καὶ κατηχεῖ καὶ βαπτίζει ἀκόμα καὶ ἑτεροδόξους, μὲ τὴ θέλησή τους, καὶ ἀδιαλείπτως προσεύχεται γι’ αὐτοὺς καὶ γιὰ τὴν οἰκουμένη ὅλη.
Κατακλείοντας, τέτοιες ἐκδηλώσεις προβάλλουν τὴν πνευματικὴ ζωὴ ποὺ ὁδηγεῖ στὴν σωτηρία. Ἀναδεικνύουν τὸ πνεῦμα στὴν ζωή μας καὶ τὶς δωρεὲς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, καὶ παροτρύνουν τὴν κοινωνία μας, τὸν λαὸ τοῦ Θεοῦ, στὴν ἀναζήτηση τῶν ἀληθινῶν ἀξιῶν, τῆς ἀρετῆς, τῆς κοινωνίας τοῦ Θεοῦ, τῆς Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν, ποὺ εἶναι ἡ ἀληθινὴ πατρίδα μας.
Ὀφείλουμε νὰ τιμοῦμε ἰδιαιτέρως καὶ νὰ κρατοῦμε στὴν καρδιά μας τὶς πνευματικὲς ἀξίες, ὡς βάλσαμο παρηγορίας, ἐνισχύσεως καὶ ἀναστοχασμοῦ στοὺς δυσχείμερους τούτους καιρούς. Ἀποτελεῖ ἀδήριτη ἀνάγκη νὰ προβάλουμε πρόσωπα, τὰ ὁποῖα, καθημερινῶς καὶ ἀνιδιοτελῶς, ἀγωνίζονται γιὰ τὴ σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου, διότι στὴ σημερινὴ ἐποχή, εἴτε μοναχός, εἴτε κληρικός, εἴτε λαϊκός, βάλλεται πανταχόθεν ἀπὸ ποικίλα ἰδεολογικὰ ρεύματα.
Ἀνέφερε ὁ σεβαστὸς Γέροντας Ἀλέξιος στὴν καταληκτήριο ὁμιλία του: «Ἡ σημερινὴ ἐκδήλωσις δὲν εἶναι μία προσωπικὴ ἐπέτειος, ἀλλὰ εἶναι μία δοξολογία Θεοῦ καὶ ἕνας εὐχαριστιακὸς ἀπολογισμός». Ὁ Γέροντας διδάσκει μὲ τὴν σοφία, τὴν εὐγνωμοσύνη καὶ τὴν ἐμπειρία του ὅλους ἐμᾶς ποὺ ἐπιζητοῦμε μιὰ πίστη βιωματική, συμφώνως μὲ τὸν Εὐαγγελικὸ λόγο, καὶ ἐπικαλούμαστε τὴν θεϊκὴ ἀρωγὴ στὴν ζωή μας.
Ἂς κρατήσουμε τοῦτο τὸ ξεχωριστὸ γεγονὸς καὶ παράδειγμα ὡς πνευματικὴ παρακαταθήκη, γιὰ νὰ κληροδοτήσουμε στὶς ἑπόμενες γενεές.
Θες να μαθαίνεις πρώτος τα νέα από το TrikalaVoice.gr;
Κάνε λήψη από το App Store
Διαθέσιμο στο Google Play
Κάνε like στη σελίδα μας στο Facebook
Ακολούθησε μας στο Instagram
Ακολούθησε μας στο Twitter
Πηγή: trikalavoice.gr
