Ο Αντώνης Πολίτης δεν χρειάζεται σήμερα να αποδείξει την κομματική του συνέπεια. Ήταν εκεί όταν το ΠΑΣΟΚ μετρούσε τις πληγές του, όταν οι εύκολες επιλογές ήταν αλλού και όταν η παραμονή στην παράταξη απαιτούσε περισσότερο πείσμα παρά πολιτικό όφελος.

Γι’ αυτό και η ανάρτησή του για την ένταξη του Ευάγγελου Αποστολάκη στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ έχει ιδιαίτερη βαρύτητα. Δεν αντιμετωπίζει τη νέα προσθήκη με εσωστρέφεια ή καχυποψία, αλλά ως ένδειξη ότι το κόμμα μεγαλώνει, ανοίγεται και ξαναγίνεται σημείο αναφοράς για πρόσωπα με εμπειρία και δημόσια διαδρομή.

Το «Καλώς ήρθες Ναύαρχε!» είναι στην πραγματικότητα και ένα μήνυμα προς το εσωτερικό της παράταξης: όσοι άντεξαν στα δύσκολα δεν φοβούνται την ενίσχυση του ΠΑΣΟΚ. Αντίθετα, τη θεωρούν δικαίωση μιας πορείας που ξεκίνησε από πολύ χαμηλότερα και σήμερα καταγράφει σαφώς μεγαλύτερη κοινοβουλευτική παρουσία.

Ο Πολίτης υπενθυμίζει, χωρίς κραυγές, ότι άλλο είναι να δηλώνεις παρών όταν το καράβι πηγαίνει με ούριο άνεμο και άλλο να είσαι εκεί όταν ταξιδεύει σε φουρτούνα. Και ο ίδιος ανήκει στη δεύτερη κατηγορία.

Στη Μαγνησία, αυτή η σταθερότητα μόνο απαρατήρητη δεν περνά. Γιατί στην πολιτική, πέρα από τις συγκυρίες, μετράει και ποιος ήταν εκεί όταν τα πράγματα ήταν πραγματικά δύσκολα.