Στη διεθνή πολιτική υπάρχουν οι υποχρεώσεις των διακρατικών σχέσεων, το βάρος του συσχετισμού δυνάμεων, η υποχρέωση των κυβερνήσεων να συνομιλούν με όλους, η συνομολόγηση ακόμη και λεόντειων συμβάσεων, οι αγορές όπλων και οι διπλωματικές ευθυγραμμίσεις με τους ισχυρούς από τους αδυνάμους, με επίκληση εθνικών συμφερόντων.
Αυτά όμως μπορούν να συμβούν τηρώντας έστω προσχηματικά κάποιους κανόνες αυτοσεβασμού και αξιοπρέπειας, από τη χώρα υποδοχής, ακόμη και κάποιου που εκπροσωπεί την ισχυρότερη χώρα του πλανήτη.
Η στάση της κυβέρνησης και η παραχώρηση της Πνύκας
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη τα παρέκαμψε και υποκλίθηκε με δουλικότητα στον Μάρκο Ρούμπιο. Ωθώντας και τη χώρα σε αντίστοιχη συμπεριφορά, με την παρουσία του αρχηγού του ελληνικού κράτους στο ακροατήριο υπουργού άλλης χώρας —στον οποίο παραχωρήθηκε το βήμα της Πνύκας, με φόντο την Ακρόπολη, ως προνόμιο που δεν του αξίζει.
Το αξιοποίησε για να παρουσιάσει το κίνημα MAGA και τον Τραμπ ως συνέχεια του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού. Με τον «Επιτάφιο» του Περικλή υπό μάλης, με αφιέρωση του προέδρου Τασούλα, που δεν έδειξε να ενοχλείται από την παραποίηση και την καπήλευση από τον Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών χάριν των πολιτικών επιδιώξεων.
Τη γλίτωσε η Ακρόπολη προ ετών από την επίδειξη του οίκου Ντιόρ, αλλά η Πνύκα αλώθηκε από την επίδειξη ασχετοσύνης για την αρχαία Ελλάδα από τους λογογράφους του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα.
Το θέαμα δεν ήταν και πολύ κολακευτικό για τη χώρα, αλλά δεν περιμέναμε και κάτι καλύτερο από μια πολιτική ηγεσία που κάνει ό,τι μπορεί για να ξεχαστούν οι σχέσεις της με τον προηγούμενο Αμερικανό πρόεδρο —τον οποίο ο σημερινός αποκαλεί «κοιμισμένο» και «ηλίθιο».
Που επιδιώκει να διαγραφεί από τη μνήμη του Τραμπ ότι προσωπικά ο Μητσοτάκης συντάχθηκε ποικιλοτρόπως με τον αντίπαλό του.
Η στάση των ελληνικών Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης
Αυτά ίσως είναι κατανοητά στη διεθνή πολιτική και τις σχέσεις μεταξύ άνισων δυνάμεων. Εδώ υποκλίνονται στον εγκληματία πολέμου Νετανιάχου και συναγελάζονται με τον Ζελένσκι. Το ακατανόητο είναι η στάση μερίδας των ελληνικών μέσων ενημέρωσης —που έφτασαν να αγιοποιούν τον Αμερικανό επισκέπτη και να του χαρίζουν τα λάφυρα που πήρε φεύγοντας.
Μίντια και δημοσιογράφοι ξέχασαν ποιας χώρας εκπρόσωπος είναι ο Ρούμπιο και ποιου πολιτικού ανδρός υπουργός. Ποιες αντιλήψεις έχουν ο πρόεδρος και ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ για την Ευρώπη, το διεθνές δίκαιο, τα ανθρώπινα δικαιώματα, τις διακρατικές σχέσεις.
Ότι θεωρούν τσιφλίκι τους τον πλανήτη, στηρίζουν πολέμους και γενοκτονίες, απαγάγουν ηγέτες χωρών, επιδιώκουν να λεηλατήσουν τον Καναδά, τον Παναμά, τη Γροιλανδία, την Κούβα και να γονατίσουν την Ευρώπη με δασμούς…
Συμπράττουν με τον Πούτιν και τα μεσαιωνικά αραβικά καθεστώτα, στηρίζουν τον σιωνισμό της ισραηλινής ακροδεξιάς, προτάσσουν τον ρατσισμό, τη μισαλλοδοξία, διώκουν την ενημέρωση και αρνούνται ατομικές ελευθερίες, καταλύουν δικαιώματα μειονοτήτων και τη δικαιοδοσία θεσμών. Με τον ίδιο τον πλανητάρχη να εκτοξεύει από αθλιότητες μέχρι γελοίες ιστορίες αυτοπροβολής του. Γι’ αυτόν τον υπουργό μιλάμε…
Ο Ρούμπιο, εντελώς άσχετος με τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό και την Αθήνα του Περικλή, παπαγάλισε ονόματα, σύμβολα και περιόδους, ως άλλοι για τις πιο αποκρουστικές επιδιώξεις της χώρας του.
Προφανώς έμεινε ικανοποιημένος από το αποτέλεσμα: σοβαρά ελληνικά ΜΜΕ ανακάλυψαν «ιστορικό κάλεσμα από την Πνύκα για επιστροφή της Δύσης στις αρχές που γέννησε η Ελλάδα». Ήτοι σε όσα καταπατάει η Αμερική του Τραμπ, του οποίου θέλει να είναι συνεχιστής…
Πώς μπορεί κάποιος να βρίσκει «βαθύ ιστορικό, φιλοσοφικό αποτύπωμα» στο κυνικό ιμπέριουμ κατά της Ευρώπης —επικαλούμενος την παρουσία του στη σκιά της Ακρόπολης, «όπου γεννήθηκε η δημοκρατία και διαμορφώθηκαν οι αρχές του δυτικού πνεύματος», που αναιρεί η σημερινή πολιτική ηγεσία των ΗΠΑ;
Τι είδους «μανιφέστο για το μέλλον του δυτικού πολιτισμού» συνδέει «την αρχαία ελληνική κληρονομιά και τις σύγχρονες προκλήσεις», με μπαρούφες για «σχεδόν μυστικιστική επιρροή στη μνήμη μας» από τους αρχαίους Έλληνες; Ή με τη χονδροειδή αμερικανιά για «νομιμοποίηση» της επίθεσης στο Ιράν με τις αναφορές στους Πέρσες και τον Ξέρξη του 480 π.Χ!
Κάποιοι περιέγραψαν τον εκπρόσωπο του Τραμπ ως «δισέγγονο μεταναστών από την Ισπανία που αναζήτησαν μια νέα ζωή στον Νέο Κόσμο», παραβλέποντας τις ελεεινές απόψεις της κυβέρνησής του για τους σημερινούς μετανάστες και τις άνομες βλέψεις της για τον πλούτο ανεξάρτητων χωρών.
Εκτοξεύοντας ανακρίβειες για «την ιστορία της χώρας του που είναι καλυμμένη με τα αποτυπώματα της αρχαιότητας» —ο Φάντης με το ρετσινόλαδο— πρόβαλε γελοιότητες για την «αρχιτεκτονική» των κυβερνητικών κτιρίων στην Ουάσιγκτον και τη Φιλαδέλφεια, που «φέρουν ελληνική σφραγίδα».
Μπερδεύοντας πολιτισμούς και παραδόσεις, μιλούσε για «την έντονη ατομικότητα, την αμείλικτη φιλοδοξία, την ακόρεστη περιέργεια για το άγνωστο και την άρνηση αποδοχής των ορίων», ως δήθεν «αρχαιοελληνική κληρονομιά», σε συνδυασμό «με τη χριστιανική θεολογία».
Με αποκορύφωμα τον στόχο του, για το μέλλον της ανθρωπότητας με δράσεις «αναγέννησης της Δύσης» υπό «την ηγεσία του Προέδρου Τραμπ». Ο Θεός να βάλει το χέρι του τον επόμενο μήνα…
Έκανε στην Ευρώπη μαθήματα Ιστορίας για λογαριασμό των ΗΠΑ με τα 200 και κάτι χρόνια «εθνικής» ύπαρξης —πάνω στην εξόντωση των γηγενών. Κόμπαζε ότι «οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν επιλέξει τον δρόμο της ενίσχυσης της εθνικής ισχύος», αλλά κάποιοι βρήκαν την ομιλία του «ορόσημο για τη σύγχρονη διπλωματία» και βάση για «κοινή πνευματική και πολιτισμική αποστολή».
Πιο ιμπεριαλιστικό δεν γίνεται από τη διακήρυξη: «Επιλέγουμε να ενισχύσουμε την ισχύ της χώρας μας, χωρίς να απολογούμαστε γι’ αυτό» —διά της κυριαρχίας και αφαίμαξης των άλλων. Με επικρίσεις κατά της Ευρώπης για τη μετανάστευση, την πολιτισμική ταυτότητα, τη διεθνή πολιτική της, την κλιματική αλλαγή, αλλά και το δίκαιο και εν τέλει τον πολιτισμό της. Προβάλλοντας ότι ο Τραμπισμός «θα αναζωπυρώσει τη φλόγα που άναψε εδώ πριν από χιλιετίες».
Οι αναλύσεις του διεθνούς Τύπου για τις επιδιώξεις του Ρούμπιο
Εύστοχα η Washington Post διέκρινε τις πολιτικές φιλοδοξίες του ανδρός, με διεκδίκηση της πολιτικής κληρονομιάς του κινήματος MAGA. Επικαλούμενος τους… αρχαίους Έλληνες που «γνώριζαν ότι δεν υπάρχει τίποτα εγωιστικό ή μεμπτό στην αφοσίωση στο έθνος σου, τίποτα εγωιστικό ή μεμπτό στο να αγωνίζεσαι για να υπερασπιστείς πάνω απ’ όλα τα συμφέροντά του».
Κατά το Bloomberg, «μέσα από την αρχαία Ελλάδα παρουσίασε το όραμα των ΗΠΑ, μιλώντας στο σύμβολο της γέννησης της άμεσης δημοκρατίας». Μόνο που ο ίδιος και το αφεντικό του δεν έχουν καμία σχέση. Αλλά στην πλειοψηφία της η ελληνική δημοσιογραφία δεν το πρόσεξε.
Όπως δεν είδε την αντίφαση με το κεντρικό σλόγκαν «Πρώτα η Αμερική» του Τραμπ. Και τον κυνισμό του Ρούμπιο ότι «οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να κυριαρχήσουν στον πόλεμο με drones, στα κρίσιμα ορυκτά, στην κυβερνοασφάλεια και στην υπερνοημοσύνη».
Με στόμφο κατέφυγε σε μορφές της αρχαίας Ελλάδας για να στηρίξει το «όραμα των Ηνωμένων Πολιτειών για κυριαρχία και αναγέννηση», καταγγέλλοντας τις δυτικές χώρες γιατί «άφησαν τις ένοπλες δυνάμεις τους να αποδυναμωθούν και εκχώρησαν κυριαρχία σε διεθνείς θεσμούς». Δηλαδή δεν αγοράζουν αμερικανικά όπλα και στηρίζουν το διεθνές δίκαιο.
Προκαλεί απελπισία η ευκολία με την οποία το ελληνικό σύστημα ενημέρωσης παρέκαμψε ότι από την Πνύκα ο Ρούμπιο πλάσαρε ακροδεξιές θεωρίες, με τις οποίες η κυβέρνησή του στηρίζει στην Ευρώπη πολιτικές δυνάμεις μίσους και βίας, καταρρακώνει τη διεθνή τάξη, επιστρέφοντας στα δόγματα της αποικιοκρατίας.
Πάλι καλά που βρέθηκε δημοσιογράφος —όχι από ελληνικό, αλλά από αμερικανικό μέσο— να τον εκνευρίσει, θέτοντας ερώτηση για το ρεπορτάζ της Wall Street Journal και την Γκιλφόιλ, για να πάρει την απάντηση ότι δεν είναι υποχρεωμένος να απαντά σε τέτοιες ερωτήσεις…
Πηγή: ieidiseis.gr
