Σε νέο ρεκόρ συνταξιοδοτήσεων οδεύει φέτος η χώρα με περισσότερους από 210.000 απασχολούμενους να καταφεύγουν στην «ασφάλεια» του ΕΦΚΑ. Με δεδομένο ότι οι απόφοιτοι του Λυκείου είναι λιγότεροι από 70.000 (και οι γεννήσεις κάτω τω 66.000 το χρόνο) γίνονται αντιληπτοί οι κύριοι λόγοι υποχώρησης της ανεργίας και αυτοί δεν είναι η οικονομική ανάπτυξη. Είναι το Δημογραφικό και η εθνικά/οικονομικά/κοινωνικά επικίνδυνη γήρανση του πληθυσμού.
Η μαζική συνταξιοδότηση των εργαζομένων έχει διάφορες αιτιολογίες και σε αυτές δεν είναι ο φόβος αύξησης των ηλικιακών ορίων συνταξιοδότησης.
Η ασφάλεια της σύνταξης είναι μια πτυχή, ωστόσο οι χαμηλές καταβολές του ΕΦΚΑ απλώς αναπληρώνουν τις καθαρές αμοιβές, εάν εξαιρεθούν τα έξοδα καθημερινής μετακίνησης. Τούτων διαθλώντων και οι τιμές στα καύσιμα ενδέχεται να επηρεάζουν τις συνταξιοδοτικές αποφάσεις…
Λόγω των σεναρίων για αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις, αλλά και λόγω της σημαντικής αύξησης των σχετικών ορίων συνταξιοδότησης πριν 11 χρόνια με το γ’ μνημόνιο (Αύγουστος 2015), οι ασφαλισμένοι δεν έχουν την αίσθηση (και δικαιολογημένα!) ότι θα αυξηθούν και πάλι το όρια «εξόδου». Εξάλλου η χώρα μας έχει ήδη από τα υψηλότερα όρια ηλικίας διεθνώς (67ο έτος).
Ωστόσο, το φαινόμενο των μαζικών αιτήσεων εξόδου στον ΕΦΚΑ ισχύει και δεν είναι φετινό φαινόμενο. Υπάρχει όλα τα τελευταία χρόνια με περισσότερες από 200.000 αιτήσεις ετησίως και δεν είναι τάση των τελευταίων μηνών…
Η «μαζική έξοδος» αποδίδεται σε τέσσερις, βασικά, λόγους:
1.Η βύθιση των μισθών και η υποχώρηση των κλαδικών συμβάσεων τα τελευταία χρόνια μειώνει τον συντάξιμο μισθό (μέσος όρος αποδοχών από το 2002 μέχρι την ημερομηνία κατάθεσης της αίτησης συνταξιοδότησης). Με αποτέλεσμα, ενώ αυξάνεται το κλάσμα της ανταποδοτικής σύνταξης, να μειώνεται ο συντάξιμος μισθός. Άρα, η παραμονή στην εργασία να καθίσταται αντικίνητρο ως προς το ύψος της σύνταξης…
2.Μετά το 40ό έτος δεν αυξαίνεται αναλογικά το ποσοστό τα ανταποδοτικής σύνταξης. Ενώ με την συμπλήρωση της 40ετίας ο συντελεστής ανταποδοτικότητας ανέρχεται στο 50,01%, αυξανόμενος μάλιστα κατά 2,55% κατ έτος μετά το 35ο έτος (σ.σ. ισχυρό κίνητρο παραμονής στην εργασία ή αναγνώρισης πλασματικών ετών), μετά το 40ο έτος το ποσοστό ανταποδοτικής σύνταξης αυξαίνεται μόλις κατά 0,5 για κάθε χρόνο παραμονής στην απασχόληση.
3.Η συνταξιοδότηση συνήθως συνοδεύεται και από την λήψη του εφάπαξ (μισθωτοί). Από το Ταμείο Πρόνοιας στο δημόσιο και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα (πρώην ΔΕΚΟ), δηλαδή το ΕΤΕΑΕΠ και από τον εργοδότη στον ιδιωτικό τομία (40% της νόμιμης αποζημίωσης εφόσον υπάρχει και επικουρικό ταμείο). Κατά συνέπεια, το εφάπαξ και η κάλυψη υποχρεώσεων (σπουδές παιδιών, αποπληρωμή στεγαστικού δανείου κ.α.) αποτελεί σημαντικό κίνητρο «εξόδου» από την εργασία.
4.Κυρίως όμως το βασικό κίνητρο αποτελούν οι «περιστρεφόμενες πόρτες» μεταξύ σύνταξης και απασχόλησης. Όποιος βγαίνει, μπαίνει εκ νέου στην αγορά εργασίας καθώς καταργήθηκαν τα πέναλτι απασχόλησης των συνταξιούχων. Με μια μικρή επιβάρυνση (-10% επί των αμοιβών για τους μισθωτούς και συν 50% το μήνα στις εισφορές για κύρια σύνταξη –περί τα 90 ευρώ το μήνα- στους ελεύθερους επαγγελματίες), οι συνταξιούχοι συνεχίζον την ίδια απασχόλησή ή αναλαμβάνουν νέα…
Πηγή: ieidiseis.gr
