Μετωπική επίθεση στην κυβέρνηση, με αιχμή την αποπομπή της Κίμπερλι Γκιλφόιλ από την αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα, εξαπέλυσε από το βήμα της Βουλής η Ρένα Δούρου, καταλογίζοντας στο Μέγαρο Μαξίμου πολιτική υποτέλειας έναντι της Ουάσινγκτον και σοβαρές ευθύνες για τον τρόπο άσκησης της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής.
Η τοποθέτηση της προέδρου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ μόνο απαρατήρητη δεν πέρασε, καθώς επέλεξε να συνδέσει την απομάκρυνση της Αμερικανίδας διπλωμάτη με τις ενεργειακές συμφωνίες, τα εγχώρια επιχειρηματικά συμφέροντα και την απουσία κοινοβουλευτικής λογοδοσίας.
«Η χθεσινή αποπομπή της πρέσβειρας Γκιλφόιλ από τον Αμερικανό πρόεδρο Τραμπ εκθέτει πολλαπλά την κυβέρνηση της ΝΔ και επιβεβαιώνει ταυτόχρονα την κριτική που έχει ασκήσει ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Η Ρένα Δούρου στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι η απομάκρυνση της Γκιλφόιλ δεν προήλθε από ελληνική διπλωματική αντίδραση για τις δημόσιες παρεμβάσεις της, αλλά ακολούθησε τις καταγγελίες αμερικανικών μέσων ενημέρωσης περί χρηματισμού, τις οποίες η ίδια η πρώην πρέσβειρα αρνείται.
«Η ελληνική κυβέρνηση είναι βαρύτατα εκτεθειμένη γιατί δεν αντέδρασε ποτέ, ως όφειλε να είχε πράξει άμεσα, μόλις έγιναν γνωστές οι δηλώσεις της», υπογράμμισε, χρησιμοποιώντας μάλιστα μια ιδιαίτερα δηκτική ιστορική αναφορά.
«Εμετρήθη, εζυγίσθη και ευρέθη ελλιπής», είπε για την κυβέρνηση, κατηγορώντας την ότι απέτυχε στη θεμελιώδη υποχρέωσή της να υπερασπιστεί την εθνική κυριαρχία, τα κυριαρχικά δικαιώματα και τα συμφέροντα του ελληνικού λαού.
Η αιχμή για Ρούμπιο, Κάθετο Διάδρομο και η επιστροφή στην εποχή Πιουριφόι
Ιδιαίτερη πολιτική σημασία είχε η αναφορά της στον Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, ο οποίος είχε χαρακτηρίσει την Ελλάδα «υποδειγματική σύμμαχο».
Η Ρένα Δούρου αξιοποίησε τη συγκεκριμένη διατύπωση για να κατηγορήσει την κυβέρνηση ότι έσπευσε να ευθυγραμμιστεί με τις επιδιώξεις της Γκιλφόιλ, προωθώντας αμερικανικές ενεργειακές επιλογές, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τον Κάθετο Διάδρομο και το αμερικανικό υγροποιημένο φυσικό αέριο.
Μάλιστα, υπενθύμισε ότι σχετική κοινοβουλευτική ερώτηση του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ για τη συμμετοχή συγκεκριμένων ελληνικών επιχειρηματικών ομίλων παραμένει αναπάντητη.
Η πολιτική αντιπαράθεση απέκτησε ακόμη μεγαλύτερη ένταση όταν η Ρένα Δούρου επιστράτευσε τη βαριά ιστορική παρακαταθήκη της μετεμφυλιακής περιόδου, παραλληλίζοντας τη σημερινή εξωτερική πολιτική με την εποχή του Αμερικανού πρέσβη Τζον Πιουριφόι.
«Ασκείται υπό το ραντάρ της Ουάσινγκτον από εγχώρια οικονομικά συμφέροντα, παρακάμπτοντας τη λαϊκή βούληση, χωρίς λογοδοσία, σαν να μην πέρασε μια μέρα από τη δεκαετία του 1950, την εποχή του αλήστου μνήμης Πιουριφόι», ανέφερε.
Και συνέχισε, ανεβάζοντας ακόμη περισσότερο τους τόνους, κάνοντας λόγο για την εποχή «του μετεμφυλιακού καθεστώτος της Δεξιάς που αναζητούσε εσωτερικούς εχθρούς στο πρόσωπο αριστερών αγωνιστών και αντλούσε την ισχύ της, όχι από τον λαό, αλλά από την Ουάσινγκτον».
«Από τότε υποδειγματική σύμμαχος η Ελλάδα, σήμερα προκεχωρημένο φυλάκιο μιας Δύσης σε πλήρη παρακμή», ήταν η χαρακτηριστική αποστροφή της.
Το πολιτικό της συμπέρασμα δεν άφησε περιθώρια παρερμηνείας.
«Το κεφάλαιο “Γκιλφόιλ” κλείνει, ωστόσο εκείνο της αλλαγής ρότας στην εξωτερική πολιτική παραμένει ανοικτό».
«Colpo grosso παραπλάνησης» για τα 48 εκκλησιαστικά κειμήλια
Από τα ελληνοαμερικανικά, η Ρένα Δούρου πέρασε στην πολιτιστική διπλωματία, ανοίγοντας νέο μέτωπο με την κυβέρνηση για την επιστροφή των 48 εκκλησιαστικών κειμηλίων που είχαν αφαιρεθεί από τη Βουλγαρία κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο από μονές των Σερρών και της Δράμας.
Με αφορμή την κύρωση συμφωνίας Ελλάδας και Σερβίας για την πολιτιστική περιουσία, κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι ακολουθεί πολιτική δύο μέτρων και δύο σταθμών, καθώς, όπως υποστήριξε, αρνείται να καταθέσει στη Βουλή τα έγγραφα της ελληνοβουλγαρικής συμφωνίας.
Η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ αμφισβήτησε ευθέως την κυβερνητική παρουσίαση της υπόθεσης ως «ιστορικής αποκατάστασης και δικαίωσης».
«Μια υπόθεση με τόσες σκοτεινές πλευρές, ασάφειες και ανακρίβειες, που μοιάζει περισσότερο με colpo grosso παραπλάνησης παρά με εθνικό θρίαμβο», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Η ίδια επικαλέστηκε δηλώσεις της Πετράνκα Νεντέλτσεβα, επικεφαλής Τμήματος του Εθνικού Ιστορικού Μουσείου της Βουλγαρίας, σύμφωνα με τις οποίες τα κειμήλια παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα προς χρήση, χωρίς μεταβίβαση της κυριότητάς τους.
«Δεν δωρίστηκαν. Δεν μεταβιβάστηκε η ιδιοκτησία τους!», υπογράμμισε, ζητώντας να αποσαφηνιστεί εάν η παραχώρηση είναι προσωρινή ή οριστική και εάν υφίσταται δικαίωμα ανάκλησης.
Στο ίδιο πλαίσιο, έθεσε ζήτημα και για την παράδοση των οστών του τσάρου Σαμουήλ, διερωτώμενη γιατί η ελληνική πλευρά παραχώρησε ένα αντικείμενο τόσο μεγάλης συμβολικής σημασίας για τη Βουλγαρία χωρίς, κατά την εκτίμησή της, να έχει εξασφαλίσει την επιστροφή του συνόλου των λεηλατημένων κειμηλίων.
Συναγερμός για τη Μονή Σινά – «Είναι μετρημένες οι μέρες της;»
Η Ρένα Δούρου δεν περιορίστηκε στα παραπάνω, αλλά έβαλε το δάχτυλο επί τον τύπον των ήλων και για το ιδιοκτησιακό καθεστώς της Μονής Σινά, αφήνοντας σαφείς αιχμές για τους κυβερνητικούς χειρισμούς και τον ρόλο επιχειρηματικών συμφερόντων.
«Πληθαίνουν οι ενδείξεις αρνητικών εξελίξεων. Εξελίξεων πίσω από τις οποίες βρίσκονται η ελληνική κυβέρνηση και επιχειρηματικά συμφέροντα», κατήγγειλε.
Παράλληλα, αμφισβήτησε πληροφορίες περί έκδοσης δικαστικής απόφασης στην Αίγυπτο στις 24 Οκτωβρίου, επικαλούμενη έγγραφη βεβαίωση του αρμόδιου δικαστηρίου ότι δεν έχει οριστεί καν δικάσιμος.
Η πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ ζήτησε από την κυβέρνηση να δεσμευτεί ότι ενδεχόμενη συμφωνία για τη Μονή Σινά θα κατατεθεί στη Βουλή, ώστε να ελεγχθούν οι όροι της και, κυρίως, εάν διασφαλίζονται τα ιδιοκτησιακά δικαιώματα του ιστορικού μοναστηριού.
«Θέλω να πιστεύω ότι οι μέρες της Μονής Σινά, όπως τη γνωρίζουμε, ως του αρχαιότερου χριστιανικού μοναστηριού που λειτουργεί αδιάκοπα εδώ και 15 αιώνες, δεν είναι μετρημένες», τόνισε.
Η κατακλείδα της ήταν εξίσου αιχμηρή, με την ίδια να επιχειρεί να αναδείξει έναν κοινό παρονομαστή στις τρεις υποθέσεις.
«Από την υπόθεση Γκιλφόιλ μέχρι τα εκκλησιαστικά κειμήλια και τη Μονή Σινά, αυτή η κυβέρνηση αποτελεί απειλή διαρκείας. Από την εξωτερική πολιτική μέχρι τον πολιτισμό. Και ο τόπος πρέπει να απαλλαγεί το συντομότερο από αυτήν».
Πηγή: ieidiseis.gr
