Συγκλονιστικό είναι το περιεχόμενο με τις καταθέσεις νυν και πρώην εργαζομένων της Βιολάντα, καταθέσεις που έδωσαν τις τελευταίες ημέρες ενώπιον του ανακριτή Τρικάλων. Σύμφωνα με τις καταθέσεις -βρίσκονται σε γνώση του iEidiseis-, οι εργαζόμενοι προχώρησαν σε σοβαρές καταγγελίες για τις συνθήκες εργασίας, τις προειδοποιήσεις για την οσμή υγραερίου, αλλά και τις πιέσεις που ορισμένοι εξ αυτών κατέθεσαν πως δέχονται μετά το τραγικό συμβάν.
Δύο πρώην εργαζόμενοι κατέθεσαν πως απολύθηκαν το περασμένο καλοκαίρι υπό το πρόσχημα περικοπών μισθού, ενώ μια εξ αυτών κάνει λόγο για απόλυση που έγινε στο πλαίσιο εκφοβισμού και παραδειγματισμού. Παράλληλα, οι μαρτυρίες περιλαμβάνουν συγκλονιστικές περιγραφές από τις τραγικές στιγμές που βίωσαν οι εργαζόμενοι τα εφιαλτικά δευτερόλεπτα που ακολούθησαν τη φονική έκρηξη.
Καταθέσεις εργαζομένων Βιολάντα: «Απολύθηκα στο πλαίσιο εκφοβισμού και παραδειγματισμού»
Όπως αναφέρει στην κατάθεσή της μια πρώην εργαζόμενη της Βιολάντα, η ίδια απολύθηκε στα τέλη του περασμένου καλοκαιριού. Σύμφωνα με όσα κατέθεσε, «θεωρώ ότι η απόλυσή μου έγινε στο πλαίσιο του εκφοβισμού και του παραδειγματισμού προς τις άλλες εργαζόμενες. Ο λογιστής της επιχείρησης μου είπε ότι “αποφασίσαμε να σταματήσουμε κόσμο γιατί είμαστε πάρα πολλοί”».
Σύμφωνα με την ίδια, ένα στέλεχος της εταιρείας «μας είπε όταν ήμασταν στη βάρδια» πως «”όταν βγει το αφεντικό θα δείτε τι έχει να γίνει”. Είμαι σίγουρη ότι το έκανε για να μην αντιδράμε σε αυτά που γίνονται, για να προσέχουμε τι λέμε, γιατί όταν φωνάζαμε πριν το συμβάν της έκρηξης και λέγαμε ότι ανησυχούσαμε, δεν μας έδινε κανείς σημασία».
«Ακουγόταν ότι θα βρουν τρόπο να διώξουν όσους δώσαμε καταθέσεις»
Ακόμη ένα πρώην υπάλληλος της εταιρείας, κατέθεσε ότι απολύθηκε επίσης το περασμένο καλοκαίρι, καθώς όπως περιέγραψε, τον κάλεσαν από το τμήμα προσωπικού και του είπαν ότι «κάνουμε περικοπές προσωπικού και ξεκινάμε την νυχτερινή βάρδια, κάτι το οποίο δεν πίστεψα. Ζήτησα να μιλήσω με τον… και μου είπε ότι ο πραγματικός λόγος ήταν ότι δεν θέλουν άτομα που να κάνουν παράπονα στη δουλειά, διότι ενώ εγώ πληρωνόμουν πιο πολύ από τις εργάτριες, μετά την έκρηξη κατέληξα να παίρνω τα ίδια ή και λιγότερα».
Μάλιστα, ο ίδιος κατέθεσε πως «ακουγόταν μέσα στην επιχείρηση ότι όσοι δώσανε καταθέσεις, θα βρούνε τρόπο να μας διώξουν χωρίς να φαίνεται ο πραγματικός λόγος, αλλά θα έβρισκαν μια αφορμή. Δεν ξέρω από που βγαίνουν αυτές οι φήμες. Έχουν προβεί σε περικοπές προσωπικού από την ώρα που άνοιξε το καινούριο κτίριο, δεν γνωρίζω αν είναι άτομα που έχουν δώσει κατάθεση, ακόμη κι εμείς που είχαμε το δικαίωμα για αποζημίωση, έψαχναν έναν τρόπο να μας κάνουν να παραιτηθούμε οικειοθελώς…».
Αξίζει να σημειωθεί πως το ίδιο πρόσωπο κατέθεσε μεταξύ άλλων πως «ουσιαστικά τα επισκευάζαμε όλα εμείς μεταξύ μας εμπειρικά… Όποιος ήταν υπεύθυνος στη βάρδια έπρεπε εκείνος να επισκευάσει αν χαλούσε κάτι».
Καταθέσεις εργαζομένων Βιολάντα: «Τι είναι αυτά που λες, δεν μυρίζει τίποτα»
Μια ακόμη κατάθεση δόθηκε από υπάλληλο που εργάζεται στη Βιολάντα και είναι μητέρα ενός εκ των πέντε θυμάτων. Η ίδια κατέθεσε μεταξύ άλλων πως «στο μπροστινό κτίριο έρχονταν μόνο τα σχολεία, τα οποία από ένα σημείο και πέρα σταμάτησαν να έρχονται και οι έλεγχοι του ΕΦΕΤ έρχονταν μόνο στο μπροστινό κτίριο και μας ειδοποιούσαν ότι ήρθε έλεγχος… Σε εμάς στο πίσω κτίριο δεν είχαν έρθει ποτέ, γιατί είχαμε καλώδια, πολύμπριζα και δεν ήθελαν να τα βλέπουν. Και πολλές φορές και εγώ και άλλα κορίτσια χτυπηθήκαμε από το ρεύμα στο κτίριο που δουλεύαμε».
Επίσης, η ίδια κατέθεσε πως είχε ενημερώσει τον κ. Τζιωρτζιώτη πως «μόλις φτάνεις εκεί (δίπλα στους φούρνους) μυρίζει υγραέριο». Σύμφωνα με την κατάθεση, ο κ. Τζιωρτζιώτης είπε να καλέσουν τον υδραυλικό «να βάλει αφρό μήπως έχει κάποια διαρροή». Βάσει της κατάθεσης, στέλεχος της εταιρείας ήρθε εκείνη την ώρα και «μου φώναξε πολύ έντονα “τί είναι αυτά που λες, δεν μυρίζει τίποτα, τι πήγες και του είπες”».
Σημειώνεται πως πολλοί εργαζόμενοι έχουν καταθέσει πως μύριζαν αέριο για μεγάλο χρονικό διάστημα πριν από την έκρηξη.
«Αποχώρησαν οικειοθελώς γιατί δεν μπορούσαν το μπούλινγκ»
Μάλιστα, η ίδια ανέφερε πως «όσο ήταν στη φυλακή ο Τζιωρτζιώτης με έπαιρνε από απόκρυψη αλλά δεν το σήκωνα, γιατί νόμιζα ότι ήταν δημοσιογράφοι και στη συνέχεια με ενημέρωσε ο δικηγόρος τους ότι αυτός είναι που καλεί. Μας έκανε ο δικηγόρος του μια οικονομική προσφορά προκειμένου να μην πάω στο δικαστήριο με δικηγόρους. Απάντησα “να πεις στον κύριο Τζιωρτζιώτη με εκμεταλλευόταν τόσα χρόνια, δεν θα εκμεταλλευθεί και τον θάνατο της κόρης μου”».
Αξιοσημείωτο είναι επίσης ότι η ίδια αναφέρθηκε σε δύο υπαλλήλους οι οποίες «δούλευαν μαζί μου πρωινή βάρδια και επέστρεψαν μετά την έκρηξη στη δουλειά, στο νέο κτίριο, αποχώρησαν οικειοθελώς, γιατί όπως μου μετέφεραν όταν ήρθαν στο σπίτι μου, αρχές Σεπτεμβρίου και είπαν ότι δεν μπορούσαν άλλο με αυτές τις συνθήκες λόγω του μπούλινγκ που δέχονταν…».
«Ξέρουμε ποιοι έχουν καταθέσει»
Σύμφωνα με την ίδια ένα στέλεχος της εταιρείας έλεγε στις εργαζόμενες πως «εσείς φταίτε που μπήκε μέσα το αφεντικό, αυτά που είπατε ότι μύριζε, τα βγάλατε από το κεφάλι σας, σας πληρώνουμε και μας βάζετε φυλακή, κάτσε να βγει ο μεγάλος και θα δείτε τι θα πάθετε».
Ένα άλλο στέλεχος σύμφωνα με την ίδια κατάθεση φέρεται να έλεγε σε εργαζόμενες πως «ξέρουμε τι έχετε καταθέσει και ποιοι έχουν καταθέσει και κάτσε να βγει ο μεγάλος και θα δείτε τι θα πάθετε». Πολλά άτομα, βάσει της ίδια κατάθεσης «δεν έρχονται να καταθέσουν γιατί φοβούνται από τις απειλές που τις κάνει ο… κάθε μέρα ότι θα χάσουν τη δουλειά. Εμένα το παράπονό μου είναι ενώ του έλεγα συνέχεια ότι μύριζε, δεν με άκουγε».
«Με αντάλλαγμα καμία αξίωση της οικογένειάς μου»
Κατάθεση έδωσε και η κόρη ενός από τα πέντε θύματα. Όπως κατέθεσε μεταξύ άλλων, η μητέρα της «σίγουρα από τον Νοέμβριο του 2025 μου μετέφερε για την έντονη οσμή στη δουλειά…».
Μάλιστα, η ίδια κατέθεσε πως ο δικηγόρος της οικογένειας, συναντήθηκε με τον δικηγόρο του ιδιοκτήτη της Βιολάντα, ο οποίος πρότεινε «να μας καταβάλουν τα ποσά που καταβάλλονται στα τροχαία ατυχήματα και μας παρότρυνε να μας τα καταβάλλει τώρα που έχει χρήματα η εταιρεία και να πάρουμε τα υπόλοιπα σε μελλοντικό χρόνο, σε βάθος 20ετίας, με αντάλλαγμα καμία ποινική ή αστική αξίωση της οικογένειάς μου».
«Υπήρχε τρύπα στο σημείο που έγινε η έκρηξη»
Μια άλλη υπάλληλος που τραυματίστηκε λόγω της έκρηξης, κατέθεσε μεταξύ άλλων πως εδώ και περίπου δέκα χρόνια «το σημείο που στη συνέχεια έγινε η έκρηξη και δούλευαν τα κορίτσια που σκοτώθηκαν στη γραμμή παραγωγής, ήταν μια τρύπα, η οποία ήταν σκεπασμένη με μια μεταλλική κατασκευή. Εγώ ρώτησα τότε τι ήταν αυτό και μου είπαν ότι είναι υπόγειο, εκεί δεν πηγαίναμε ποτέ, δεν ανοίχτηκε ποτέ. Δεν ξέρω πότε καλύφθηκε, αλλά στη συνέχεια επέκτειναν τη γραμμή παραγωγής, το κάλυψαν με βιομηχανικό δάπεδο, εκεί πάνω δουλεύαμε και είναι το σημείο που έγινε…».
«Βλέπω τέσσερις γυναίκες μέσα στα αίματα να κλαίνε»
Κατάθεση έδωσε και ο υπάλληλος που πρώτος κάλεσε το 100 μετά την έκρηξη. Σύμφωνα με την κατάθεση, ακόμη δεν έχει επιστρέψει στη δουλειά για ψυχολογικούς λόγους. Βάσει όσων κατέθεσε, βγήκε από το ζυμωτήριο δευτερόλεπτα πριν σημειωθεί η έκρηξη: «Γίνεται η έκρηξη σκοτεινιάζουν τα πάντα, αρχίζουν να ακούγονται φωνές, πιθανώς από τις γυναίκες που επέζησαν…Βγαίνω κατευθείαν έξω και παίρνω τηλέφωνο την αστυνομία».
Στη συνέχεια μπήκε στο ζυμωτήριο, όπου είδε έναν συνάδελφό του: «… είχε γύρω του συντρίμμια, με παίρνει και προσπαθούμε να βγούμε έξω, θυμάμαι χαρακτηριστικά με τραβούσε από το χέρι για να βγούμε έξω, και μου έλεγες μην προχωράς άλλο προς τα μέσα, θα πεθάνουμε».
Έπειτα, κατόρθωσε να φτάσει στο σημείο που βρίσκονταν οι τραυματισμένες εργάτριες: «Πεταγόντουσαν παντού πράγματα, φωτιές, βλέπω τέσσερις γυναίκες αγκαλιασμένες μέσα στα αίματα, να κλαίνε. Τις βάζω μπροστά και τις έλεγα πάμε προς την πόρτα… Εγώ έβγαλα τα κορίτσια γιατί ήταν σε κατάσταση σοκ».
«Προσευχόμουν να ξαναδώ τα παιδιά μου»
Την εφιαλτική εμπειρία της από την στιγμή της έκρηξης παρείχε στην κατάθεσή της ακόμα μια εργαζόμενη: «Έγινε το μπαμ, έσβησαν όλα, έβαλα τα χέρια μου στα μάτια μου, γιατί ένιωθα ότι καίγομαι και προσευχόμουν να μπορέσω να ξαναδώ τα παιδιά μου, δεν μπορώ να το περιγράφω, όταν σε δευτερόλεπτα κατάλαβα ότι ζω, το μόνο πράγμα που θυμάμαι είναι ότι πήγαινα μπουσουλώντας…».
Έπειτα, «τράβηξα πρώτα την Χ. μετά την Γ., μποσουλούσαμε όλες και τις έλεγα ότι πρέπει να βγούμε από εδώ, γιατί έχουμε τα παιδιά μας. Ερχόταν κατά πάνω μας η φωτιά με πολύ γρήγορο ρυθμό, μας φώναζε ο Μ., αλλά επειδή ήταν σκοτάδι, είχε τον φακό από το κινητό και μας οδηγούσε να πηδήξουμε, να σκαρφαλώσουμε, γιατί παντού είχε πάνελ και πεσμένα αντικείμενα και δεν έβλεπες τίποτα…».
Πηγή: ieidiseis.gr
