Μπορεί να επιχειρείται να εμφανιστούν σήμερα οι δικαστικοί υπάλληλοι ως περίπου υπεύθυνοι για το γεγονός ότι το παλιό Δικαστικό Μέγαρο δεν συντηρήθηκε όπως έπρεπε, επειδή στο παρελθόν φέρονται να είχαν αντιδράσει σε ένα σχέδιο επισκευής του. Όμως η ουσία βρίσκεται αλλού.
Οι δικαστικοί υπάλληλοι έχουν κάθε λόγο να είναι καχύποπτοι και να αντιδρούν, γιατί η υπόθεση «επισκευή και συντήρηση του παλιού Δικαστικού Μεγάρου» έχει εξελιχθεί εδώ και δεκαετίες σε μία μεγάλη κοροϊδία, με αλλεπάλληλες συζητήσεις, εξαγγελίες και σχέδια χωρίς οριστική λύση.
Και υπάρχει κάτι ακόμη πιο ουσιαστικό: το πρόβλημα του σημερινού κτιρίου δεν είναι μόνο ότι χρειάζεται σοβάδες, επισκευές ή τεχνική συντήρηση. Είναι ότι εκ των πραγμάτων δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις σημερινές ανάγκες των δικαστικών υπηρεσιών.
Οι εργαζόμενοι είναι στοιβαγμένοι σε χώρους που δεν επαρκούν, υπηρεσίες λειτουργούν σε συνθήκες που απέχουν πολύ από εκείνες ενός σύγχρονου Δικαστικού Μεγάρου και η διαθέσιμη χωρητικότητα απλώς δεν φτάνει για το προσωπικό, τους δικαστικούς λειτουργούς, τους δικηγόρους και τους πολίτες που καθημερινά εξυπηρετούνται εκεί.
Άρα το πραγματικό δίλημμα δεν μπορεί να είναι «ή συντηρούμε το παλιό ή φτιάχνουμε καινούργιο».
Το παλιό κτίριο ασφαλώς οφείλει να είναι ασφαλές όσο χρησιμοποιείται. Αυτό είναι αυτονόητη υποχρέωση της Πολιτείας και όχι χάρη προς τους εργαζόμενους. Από την άλλη, καμία επισκευή δεν μπορεί να λύσει το βασικό πρόβλημα: ότι το κτίριο έχει πλέον ξεπεραστεί λειτουργικά και χωροταξικά.
Και οι δικαστικοί υπάλληλοι δικαιολογημένα φοβούνται κάτι πολύ συγκεκριμένο: μήπως μία ακόμη «προσωρινή» ανακατασκευή γίνει η δικαιολογία για να ξεχαστεί για άλλα είκοσι χρόνια το νέο Δικαστικό Μέγαρο.
Αν θέλουμε λοιπόν να συζητήσουμε σοβαρά, η λύση είναι απλή στη διατύπωσή της: άμεσες παρεμβάσεις για να είναι ασφαλές το σημερινό κτίριο όσο λειτουργεί και, ταυτόχρονα, πραγματικό και δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα για μία νέα, σύγχρονη δικαστική υποδομή.
Γιατί μετά από τόσα χρόνια, οι εργαζόμενοι έχουν ακούσει αρκετές υποσχέσεις. Αυτό που χρειάζονται πλέον είναι χώρους στους οποίους να μπορούν να δουλεύουν.
