(Αναγκαίος όρος το προοδευτικό, πατριωτικό μέτωπο)- Του Γεωργίου Παπασίμου, Δικηγόρου
Η Ελλάδα δεκαέξι χρόνια μετά την είσοδό της στον μνημονιακό οδοστρωτήρα, που διέλυσε το βιοτικό επίπεδο της πλειοψηφίας του λαού, διαρρηγνύοντας και τις μέχρι τότε κοινωνικές ισορροπίες και επτά χρόνια μετά την έξοδό της από τον μνημονιακό ζουρλομανδύα, παρά τα ψευδεπίγραφα φληναφήματα του κυβερνητικού μπλοκ της ΝΔ, αντί να οδεύει προς την έξοδο που οδηγεί στο ξέφωτο, πορεύεται προς το βάθος του τούνελ, αναμένοντας την επόμενη σύγκρουση με την «αμαξοστοιχία της νέας χρεωκοπίας», που κινείται συνεχώς προς το μέρος της.
Αν ο δικομματισμός κατά την περίοδο της μεταπολίτευσης μετατράπηκε, ιδιαίτερα στην ύστερη φάση αυτής σε εθνικό βαρίδι που συνέβαλε λόγω των αβελτηρίων στην χρεωκοπία του 2010, ο ιδιότυπος μονοπολισμός της κυβέρνησης της ΝΔ, ιδίως της τελευταίας κυβερνητικής τριετίας, αποτέλεσε την βάση για την δημιουργία ενός ιδιαιτέρως απεχθούς και επικίνδυνου καθεστωτικού πολιτικού συστήματος, που βυθίζει συνεχώς την χώρα. Τα κύρια χαρακτηριστικά αυτού είναι η διάχυση της κλεπτοκρατίας από τους αφανείς κύκλους, που τέμνεται η διαπλοκή της πολιτικής εξουσίας με την οικονομική παρασιτική ολιγαρχία σε μαζική κοινωνική μηχανική μέσω του άκρατου πελατειασμού και της κομματικής λογικής, με απαύγασμα του φαινομένου αυτού την ληστεία στον ΟΠΕΚΕΠΕ, αλλά και την μη διερευνηθείσα ακόμη καταλήστευση των χρημάτων του Ταμείου Ανάκαμψης, που θα έπρεπε να τοποθετηθούν με «ιερό» τρόπο για την ανασυγκρότηση και αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της χώρας με ανταγωνιστικά υποστυλώματα.
Οδυνηρότερη μάλιστα συνέπεια, πέραν αυτής της τρομακτικής διάχυσης της κλεπτοκρατίας, είναι ο κυνικός δημόσιος λόγος για τη νομιμοποίηση αυτής ως δήθεν μίας κανονικότητας, που εκτείνεται ως αντίληψη τοξικού και επιθετικού λόγου έως τις ρίζες του μαυραγοριτισμού της κατοχής.
Πρόκειται για μία βαθύτατη υπονόμευση της λειτουργίας των θεσμών και του αισθήματος εμπιστοσύνης των πολιτών προς αυτούς, που αποτελεί τον μεγαλύτερο κίνδυνο για το κοινοβουλευτικό πολίτευμα. Ιδιαίτερα προβληματική και σοκαριστική είναι η κατάσταση της λειτουργίας του θεσμού της δικαιοσύνης, όπου για πρώτη φορά στην μεταπολίτευση το 80% των ερωτηθέντων δηλώνει ότι δεν εμπιστεύεται τον θεσμό αυτό, λόγω της χρησιμοποίησής του από την ιθύνουσα πολιτική και οικονομική εξουσία για τη συγκάλυψη εθνικών και τραυματικών σκανδάλων (Τέμπη, ΟΠΕΚΕΠΕ κλπ.) που ενισχύουν το αίσθημα της ατιμωρησίας στους κατέχοντες εξουσία και οικονομική δύναμη. Η εξέλιξη αυτή είναι άκρως ανησυχητική για την χώρα, γιατί ο θεσμός της δικαιοσύνης σε ένα κοινοβουλευτικό πολίτευμα, παρά το γεγονός ότι αποτελεί έναν από τους κυρίαρχους ιδεολογικούς, αλλά και κατασταλτικούς μηχανισμούς του Κράτους με όλες τις εκπτώσεις, που προέρχονται από αυτή τη σύνδεση, εξακολουθεί να αποτελεί τον κρίσιμο πυλώνα στοιχειωδούς ελέγχου της εκτελεστικής εξουσίας και της οικονομικής ασυδοσίας, έναντι της κοινωνίας.
Στην Ελλάδα σήμερα κυριαρχεί η γενικευμένη αμφισβήτηση των θεσμών, η έλλειψη στοιχειώδους αξιοκρατίας στην λειτουργία του κράτους και των ενδιάμεσων θεσμών, ο έλεγχος και η λογοδοσία που αποτελούν το οξυγόνο για τη σωστή λειτουργία αυτών, αλλά και συνολικά του δημοκρατικού πολιτεύματος.
Έναντι αυτής της κατάστασης απαιτείται άμεσα η διαμόρφωση ενός νέου συλλογικού ορίζοντα μέσα στον οποίο το σύνολο του Ελληνισμού θα πρέπει να ενεργοποιηθεί, προκειμένου να τεθούν οι βάσεις για τον ρόλο και τη θέση της Ελλάδος στον υπό διαμόρφωση πολυπολικό παγκόσμιο χώρο. Αφετηριακά σημεία ενός τέτοιου μεγάλου στόχου αποτελούν, αφενός η αποφασιστική αντίσταση για την υπεράσπιση της γεωπολιτικής αξίας της στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο έναντι του τουρκικού αναθεωρητισμού και αφετέρου η αλλαγή του παραγωγικού υποδείγματος με σημείο αναφοράς τον ενδογενή χαρακτήρα, το χτύπημα του παρασιτισμού και τη δόμηση σταθερών θεσμών κοινωνικής αλληλεγγύης για την υποστήριξη των ασθενέστερων οικονομικά κοινωνικών τάξεων.
Για την πραγματοποίηση ενός τέτοιου ισχυρού, ριζοσπαστικού προγράμματος εθνικής πνοής, απαιτείται η αλλαγή του σημερινού μυωπικού προσανατολισμού της χώρας, μέσα από την δράση των προοδευτικών δυνάμεων της χώρας για την κάλυψη του μεγάλου πολιτικού κενού, που συνεχίζει να διευρύνεται, με τη δημιουργία ενός νέου δημοκρατικού πατριωτικού προοδευτικού πολιτικού μετώπου από τις υγιείς διάσπαρτες κοινωνικές δυνάμεις, που δεν είναι εγκλωβισμένες στην κυριαρχούσα νοσηρή κομματοκρατία και όσων εξ αυτών είναι καθηλωμένες από αυτήν, αλλά όχι διαβρωμένες και το οποίο θα θέσει προς επίλυση αυτά τα μεγάλα υπαρξιακά ζητήματα της χώρας. Θετικό βήμα προς αυτή την κατεύθυνση αποτελεί η ίδρυση του κόμματος του Α. Τσίπρα «Ε.Λ.Α.Σ.», που βάσει της διακήρυξής του κινείται προς μια τέτοια κατεύθυνση. Δηλαδή για την εφαρμογή ενός νέου πατριωτισμού στην οικονομία, στην εθνική κυριαρχία, στον πολιτισμό και στην υπεράσπιση του δημοσίου χώρου, προκειμένου να τεθούν οι βάσεις για την ανακοπή του ολισθηρού δρόμου της παρακμής, της αναξιοκρατίας και της διαπλοκής.
Θες να μαθαίνεις πρώτος τα νέα από το TrikalaVoice.gr;
Κάνε λήψη από το App Store
Διαθέσιμο στο Google Play
Κάνε like στη σελίδα μας στο Facebook
Ακολούθησε μας στο Instagram
Ακολούθησε μας στο Twitter
Πηγή: trikalavoice.gr
