Στο ίδιο έργο θεατές είναι για ακόμη ένα καλοκαίρι οι πολίτες του Λεκανοπεδίου, που βλέπουν ότι η πλειοψηφία των παραλιών σε μια μεγάλη έκταση του παραλιακού μετώπου της Αττικής λειτουργεί με ιδιωτική εκμετάλλευση. Όσοι επιλέγουν να αποφύγουν το δυσβάσταχτο κόστος των οργανωμένων πλαζ, τότε θα καταφύγουν στις εναπομείνασες ελεύθερες παραλίες, οι οποίες όμως, συνήθως, δεν έχουν τις απαραίτητες υποδομές, όπως η ναυαγοσωστική κάλυψη. Εδώ και χρόνια, ο δημόσιος χαρακτήρας των παραλιών της Αττικής παραμερίζεται.
«Μοναδικός στόχος η είσπραξη»
Σύμφωνα με όσα σχολίασε στο iEidiseis ο δήμαρχος Αλίμου, Ανδρέας Κονδύλης, «στο δήμο μας έχουμε δύο ελεύθερες και μια οργανωμένη παραλία. Στη μια ελεύθερη παραλία δεν υπάρχουν ξαπλώστρες επί πληρωμή, ενώ στην άλλη έχουν εξαντληθεί τα ανώτατα όρια που μπορούν να μπουν ξαπλώστρες».
Δεδομένου ότι η πλειοψηφία των σημαντικότερων παραλιών της Αττικής ανήκουν στο χαρτοφυλάκιο της Εταιρείας Ακινήτων Δημοσίου (ΕΤΑΔ), ο κ. Κονδύλης ανέφερε πως «τα χρήματα που παίρνει η ΕΤΑΔ, μπαίνουν στο ταμείο της και τα κέρδη κατευθύνονται στην αποπληρωμή του δημόσιου χρέους της χώρας».
Ως αποτέλεσμα, «η ΕΤΑΔ κάνει ότι θέλει. Δεν τίθενται κριτήρια ποιότητας ή ανταποδοτικότητας στις επιχειρήσεις. Συνήθως, οι παραλίες αξιοποιούνται με μοναδικό στόχο την είσπραξη και νοικιάζονται από την ΕΤΑΔ σαν να είναι ένα οποιοδήποτε ακίνητο. Επομένως, είναι λογικό να την πάρει ο πλειοδότης που θα δώσει το μεγαλύτερο ποσό. Συνεπώς, είναι λογικό ο ιδιώτης να βάλει υψηλό εισιτήριο, προκειμένου να αποσβέσει τα κόστη και να βγάλει κέρδος».
«Η πλειοψηφία των παραλιών είναι οργανωμένες»
ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ/EUROKINISSI
Ακόμη όμως και στις παραλίες που είναι ελεύθερες, ο χώρος που καταλαμβάνουν οι επιχειρήσεις, συχνά, περιορίζει σημαντικά το ελεύθερο κομμάτι. Σύμφωνα με τον κ. Κονδύλη, «υπάρχουν αρκετές περιπτώσεις που η ΕΤΑΔ δείχνει μεγάλη ανοχή σε αυτό το ζήτημα. Υπάρχει μια διαρκής τάση επέκτασης. Φαντάζομαι ότι δεν μπορεί και η ΕΤΑΔ να ελέγξει όλες τις περιπτώσεις, λόγω του μεγάλου χαρτοφυλακίου της. Και στη δική μας ελεύθερη παραλία πάντως, η ΕΤΑΔ κάνει μια διαχείριση που φαίνεται να ευνοεί συγκεκριμένα ιδιωτικά συμφέροντα».
Το σίγουρο σύμφωνα με τον ίδιο, είναι ότι «οι ελεύθερες παραλίες δεν επαρκούν για τον αριθμό των κατοίκων του Λεκανοπεδίου. Οι μεγαλύτερες και πιο κεντρικές παραλίες είναι οργανωμένες. Ειδικά από το Π. Φάληρο μέχρι τη Βουλιαγμένη, η πλειοψηφία των παραλιών είναι οργανωμένες και πρέπει να πληρώσεις για να μπεις. Είναι περιορισμένα τα ελεύθερα κομμάτια που έχουν απομείνει».
«Αναπτύσσονται ολοένα και περισσότερα κομμάτια»
Από την πλευρά του, ο δήμαρχος Γλυφάδας, Γιώργος Παπανικολάου, ανέφερε στο iEidiseis πως «εδώ και μια δεκαετία, μετά από πολλή προσπάθεια, συμβάσεις και μελέτες με την ΕΤΑΔ, πήραμε τη διοίκηση και διαχείριση του παραλιακού μετώπου του δήμου. Η δική μας υποχρέωση είναι να αναπτύξουμε και να αναπλάσουμε το σύνολο του παραλιακού μετώπου και γι΄ αυτό το σκοπό βρήκαμε χρηματοδοτήσεις. Και οι πέντε παραλίες του δήμου είναι ελεύθερες και ανοιχτά προσβάσιμες σε όλους, χωρίς να υπάρχουν δεσμευμένα κομμάτια για την ανάπτυξη ξαπλωστρών».
Σύμφωνα με τον ίδιο, «η επιλογή μας είναι ξεχωριστή, επειδή οι πολίτες μπορούν να χαρούν το παραλιακό μέτωπο χωρίς να επιβαρυνθούν. Αυτό συνδυάζεται με την ανάπλαση που έχουμε κάνει, με ποδηλατόδρομο, πεζόδρομο και γήπεδα, με αποτέλεσμα οι παραλίες να είναι ασφυκτικά γεμάτες».
Παρόλα αυτά, «μας έχουν γίνει πολλές προτάσεις αυτό το διάστημα να παραχωρήσουμε τις παραλίες. Βλέποντας όμως πως εξελίσσονται τα πράγματα στο παραλιακό μέτωπο της Αττικής, όπου αναπτύσσονται ολοένα και περισσότερα κομμάτια, κάναμε αυτή την επιλογή».
«Ελάχιστες οι ελεύθερες παραλίες με υποδομή»
Shutterstock
Και οι πέντε παραλίες της Γλυφάδας βραβεύτηκαν με «Γαλάζια Σημαία». Ενδεικτικό της κατάστασης που επικρατεί στις ελεύθερες παραλίες, είναι σύμφωνα με τον κ. Παπανικολάου ότι «ελάχιστοι δήμοι έλαβαν τέτοια βράβευση, κυρίως δίνεται σε ιδιώτες, επειδή απαιτούνται πολλές υποδομές. Ειδικά στην Αττική, νομίζω μόλις 3-4 δήμοι έλαβαν τέτοια βράβευση».
Άλλωστε, στην Αττική «κατά κύριο λόγο, ο κόσμος για να κάνει μπάνιο, πρέπει είτε να καταβάλλει ένα δυσβάσταχτο κόστος, είτε να πάει σε μια ανοργάνωτη παραλία, χωρίς ναυαγοσωστική κάλυψη, ασφάλεια και κάποιον που θα την φροντίζει και θα την αξιολογεί. Είναι ελάχιστες οι ελεύθερες παραλίες στην Αττική με τέτοια υποστήριξη και υποδομή».
Άλλωστε, «για τη ναυαγοσωστική κάλυψη το κράτος μας δίνει 50.000 ευρώ ετησίως, ενώ εμείς δαπανούμε περισσότερα από 200.000 ευρώ. Συνολικά, πληρώνουμε ετησίως 600.000-800.000 ευρώ για τις ανάγκες του παραλιακού κομματιού. Αυτά τα χρήματα όμως επιστρέφουν στην πόλη, επειδή ο κόσμος που έρχεται πηγαίνει στα μαγαζιά και τις επιχειρήσεις του δήμου».
Η ανάπλαση του Ελληνικού
Σχετικά με το αν η κατάσταση επιβαρύνεται περαιτέρω λόγω της ανάπλασης στο Ελληνικό, ο κ. Παπανικολάου σχολίασε πως «ακόμη δεν έχουν ανακοινώσει ποια κομμάτια θα είναι ανοιχτά. Ακόμη όμως και για τις αθλητικές υποδομές για τις οποίες καμαρώνουν, δεν υπάρχει μια που να μην είναι επί πληρωμή. Δεν θα μπορεί κάποιος να πάρει το παιδί του να παίξουν μπάλα ή ρακέτες. Όσο δημιουργούνται περίκλειστα κομμάτια, τόσο συμπιέζεται ο ελεύθερος χώρος στο παραλιακό μέτωπο».
«Να ενισχύσουμε τον χαρακτήρα της ελεύθερης πρόσβασης»
Από την πλευρά του, ο Γρηγόρης Κωνσταντέλλος, δήμαρχος Βάρης-Βούλας-Βουλιαγμένης, ανέφερε στο iEidiseis πως «στο δήμο μας, 12 παραλίες έχουν ελεύθερη πρόσβαση και υπάρχουν 4 κλειστές τουριστικές εγκαταστάσεις, που έχουν μισθωθεί σε ιδιώτες από την ΕΤΑΔ. Για τις ελεύθερες παραλίες έχουμε υπογράψει σύμβαση με την ΕΤΑΔ για παραχώρηση 35 ετών. Σε περίπτωση που υπάρξει εμπορική χρήση, έχουμε συμφωνία με την ΕΤΑΔ να μοιραζόμαστε τα κέρδη».
ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ/EUROKINISSI
Όπως εξήγησε ο ίδιος, «από μισθώσεις που έχουμε κάνει σε πέντε σημεία με ομπρελοξαπλώστρες, εισπράττουμε ετησίως περίπου 200.000 ευρώ. Αυτά τα χρήματα κατευθύνονται εξ ολοκλήρου σε έξοδα για τη συντήρηση και τις υποδομές των παραλιών, ώστε να ενισχύσουμε τον χαρακτήρα της ελεύθερης πρόσβασης».
Η συντακτική πράξη της Χούντας
Σε ότι αφορά τις ιδιωτικές παραλίες της Αττικής, ο ίδιος ανέφερε πως «δεν είναι αμιγώς τουριστικές, καθώς πρόκειται για δημόσια τουριστικά κτήματα που φτιάχτηκαν με την Κ’ Συντακτική Πράξη το 1968. Τότε το τουριστικό μοντέλο ήταν να πάρουμε κάποιες ελεύθερες παραλίες, και να τις διαμορφώσουμε με άμμο και κάποιες βασικές υποδομές».
Αυτές οι παραλίες, «διαχειρίζονταν ως εθνικές εγκαταστάσεις. Από το 1999 κι έπειτα, έγιναν προβληματικές και ζημιογόνες εταιρείες και ο ΕΟΤ -στη συνέχεια το Αττικό Παράκτιο Μέτωπο και πλέον η ΕΤΑΔ-, άρχισε να τις υπομισθώνει σε ιδιώτες».
Με αυτόν τον τρόπο, «κατόρθωσαν να ξεπεράσουν τη θεωρητική απαγόρευση του Συντάγματος -ξεκίνησε από το 1955-, σύμφωνα με την οποία ο αιγιαλός είναι υποχρεωτικά ελεύθερος για όλους. Το οξύμωρο είναι ότι αυτή η συντακτική πράξη, που αποτελεί τροποποίηση του Συντάγματος, είναι από τις λίγες που παραμένουν σε ισχύ, σε όλα τα Συντάγματα που έχουν ψηφιστεί από τότε, μέχρι σήμερα».
Στο ερώτημα γιατί παραμένει σε ισχύ αυτή η συντακτική πράξη, ο κ. Κωνσταντέλλος ανέφερε πως «αυτές οι παραλίες αποτελούν μεγάλη περιουσία για το κράτος. Από κάθε παραλία το κράτος μπορεί να λαμβάνει 1.5 – 4.5 εκατομμύρια ευρώ, χωρίς να συνυπολογισθεί ένα ποσοστό επί του τζίρου. Το βλέπουν οικονομίστικα, ότι αν δηλαδή καταργηθεί αυτή η πράξη, τότε θα χαθεί ένα εν δυνάμει έσοδο που είχαν προϋπολογίσει».
Πηγή: ieidiseis.gr
