Συγκλονίζει η Γαρυφαλιά Σούτζιου, αδελφή του αδικοχαμένου μικρού Χρήστου που έχασε τη ζωή του από ναυτική φωτοβολίδα στη Χαλκίδα, περιγράφοντας σε μια εκ βαθέων εξομολόγηση το τραύμα της απώλειας, τη στιγμή που «πάγωσε» ο χρόνος για την οικογένειά της και τον πρόωρο θάνατο του ιερέα πατέρα της που λύγισε από τη θλίψη.
Το Μεγάλο Σάββατο του 2011, ο αδελφός της Γαρυφαλλιάς Σούτζιου, Χρήστος, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία μόλις επτά ετών, αφού ναυτική φωτοβολίδα τον χτύπησε στο μάτι.
Η Γαρυφαλιά Σούτζιου, που τότε ήταν 11 ετών περιέγραψε με έντονη φόρτιση τον δύσκολο δρόμο της διαχείρισης του πένθους και της αποδοχής της απώλειας, μιλώντας για τις στιγμές που ακολούθησαν την τραγωδία στο «Out Loud Podcast and VESTART» στο YouTube.
«Μπαίνω στο σπίτι, ξεκινάνε και καθαρίζουν, σκουπίζουν, σφουγγαρίζουν, κάλυπταν καθρέφτες… Και ρώταγα εγώ: ”Γιατί;” Και μου έλεγαν: ”Πήγαινε, Λιτσάκι, δίπλα, αγάπη μου, πήγαινε στο σπίτι πάνω, μην έρχεσαι”. Μέχρι που κάποια στιγμή με κοίταξαν στα μάτια, έβαλαν τα κλάματα και γύρισε και μου είπε η θεία Αθηνούλα: Τελείωσαν όλα, αγάπη μου, έρχεται ο μπαμπάς πίσω. Φυσικά, εκεί τα αντιλήφθηκα όλα».
«Δεν μπορώ να ξεχάσω την εικόνα του πατέρα μου, πραγματικά. Τα ράσα πάνω του ήταν λες και φορούσε κάτι κουρέλια. Πώς βλέπουμε κάποιους ανθρώπους που είναι σε τελευταίο στάδιο ανορεξίας; […] Για τον αδερφό μου πλέον δεν κλαίω. Είμαι πάρα πολύ χαρούμενη και περήφανη», πρόσθεσε.
«Αυτή η φωτοβολίδα, και στο νερό να πέσει, δεν σβήνει», σημείωσε, ενώ αποκάλυψε πως μετά την τραγική απώλεια «δεν υπήρχε παιδική ηλικία».
Αναφερόμενη στο σοκ της πρώτης στιγμής, η ίδια σημείωσε: «Πάγωσα. Είπα μέσα μου πως χτύπησε, θα πάει στο νοσοκομείο και θα γίνει καλά». Παράλληλα, εξήγησε πώς άλλαξαν οι ισορροπίες στην οικογένεια, τονίζοντας ότι μετά τον χαμό του Χρήστου, άρχισε να βλέπει τα αδέλφια της σαν δικά της παιδιά.
Μιλώντας για τα χρόνια που ακολούθησαν ανέφερε: «Έμαθα να είμαι η μαμά της μαμάς μου, η μαμά της αδελφής μου και η μαμά του μπαμπά μου».
Πηγή: ieidiseis.gr
