Υποθέσεις που οι φορολογούμενοι θεωρούσαν ότι είχαν κλείσει οριστικά λόγω παραγραφής μπορεί να βρεθούν ξανά στο μικροσκόπιο της Εφορίας, μετά από νέα απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας που ανοίγει, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, τον δρόμο για φορολογικούς ελέγχους έως και μία δεκαετία πίσω.
Το «κλειδί» είναι η εμφάνιση νέων, συμπληρωματικών στοιχείων μετά την πάροδο της κανονικής πενταετίας, τα οποία δεν μπορούσαν να είναι γνωστά στη Φορολογική Διοίκηση κατά τον αρχικό έλεγχο. Σε μια τέτοια περίπτωση, σύμφωνα με το ΣτΕ, ο χρόνος παραγραφής μπορεί να διπλασιαστεί από τα πέντε στα δέκα χρόνια, δίνοντας στην ΑΑΔΕ μεγαλύτερο περιθώριο να επανέλθει σε παλαιές υποθέσεις και να καταλογίσει φόρους και πρόστιμα.
► Επιστροφή στην Ελλάδα: Οι νέοι κανόνες της ΑΑΔΕ για την απαλλαγή φόρων και τα αυτοκίνητα
Ειδικότερα, όπως μεταδίδει το dikastiko.gr, το Β’ Τμήμα του Ανώτατου Δικαστηρίου, με την υπ’ αριθμόν 365/2026 απόφασή του, απέρριψε την προσφυγή εταιρείας στην οποία είχαν καταλογιστεί διαφορές ΦΠΑ για τις χρήσεις 2004 και 2005, καθώς και πρόσθετος φόρος και πρόστιμα, διευρύνοντας το χρονικό πλαίσιο καταχώρισης φορολογικών στοιχείων και ελέγχου.
Στην προκειμένη υπόθεση, η εταιρεία επικαλέστηκε τις διατάξεις περί πενταετούς παραγραφής, υποστηρίζοντας ότι η ενιαία φορολογική διοίκηση γνώριζε εγκαίρως τα κρίσιμα δεδομένα και, συνεπώς, δεν υφίσταντο νέα συμπληρωματικά στοιχεία. Το Ανώτατο Δικαστήριο, ωστόσο, έκρινε ότι η προθεσμία παραγραφής στον ΦΠΑ επεκτείνεται σε δεκαετή όταν η εικονικότητα τιμολογίων αποκαλύπτεται από μεταγενέστερη έκθεση ελέγχου. Ειδικότερα, κρίθηκε ότι έκθεση του ΣΔΟΕ μπορεί, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, να αποτελέσει νόμιμο συμπληρωματικό στοιχείο ακόμη και αν συντάχθηκε μετά την παρέλευση της πενταετίας, ενεργοποιώντας έτσι τη δεκαετή περίοδο παραγραφής
Όπως επισημαίνεται στην απόφαση, η διερεύνηση σύνθετων φορολογικών παραβάσεων απαιτεί ειδικό και εξειδικευμένο ελεγκτικό μηχανισμό, προκειμένου να αντιμετωπίζονται πρακτικές που επηρεάζουν άμεσα τον προσδιορισμό του ΦΠΑ και προκαλούν απώλεια δημοσίων εσόδων. Βάσει αυτού του σκεπτικού, τα τεκμηριωμένα στοιχεία που προκύπτουν από μεταγενέστερους ελέγχους δικαιολογούν την υπέρβαση του πενταετούς ορίου και την εφαρμογή της δεκαετούς προθεσμίας.
Πηγή: ieidiseis.gr
