Ένας χρόνος συμπληρώνεται σήμερα, 30 Αυγούστου, από τον θάνατο του μόλις 18 ετών Νικόλα Παλάσκα, μια απώλεια που είχε συγκλονίσει τον Βόλο και είχε βυθίσει στο πένθος την οικογένεια, τους συγγενείς, τους φίλους του και όλους όσοι τον γνώριζαν.
30 Αυγούστου 2025 – 30 Αυγούστου 2026. Πέρασε ένας ολόκληρος χρόνος, όμως για τους ανθρώπους που τον αγάπησαν ο χρόνος δεν κατάφερε να απαλύνει την απουσία.
Ο Νικόλας έφυγε από τη ζωή σε ηλικία μόλις 18 ετών. Σε μια ηλικία κατά την οποία τα όνειρα για το αύριο μόλις αρχίζουν να παίρνουν μορφή, η δική του διαδρομή σταμάτησε πρόωρα, αφήνοντας πίσω ένα δυσαναπλήρωτο κενό.
Η είδηση του θανάτου του είχε προκαλέσει πριν από έναν χρόνο βαθιά συγκίνηση στην τοπική κοινωνία. Πίσω όμως από τη δημόσια θλίψη υπήρχε –και εξακολουθεί να υπάρχει– ο αβάσταχτος πόνος μιας οικογένειας που κλήθηκε να συνεχίσει τη ζωή της χωρίς το παιδί της.
Σήμερα, στην πρώτη επέτειο από τον θάνατό του, οι δικοί του άνθρωποι τιμούν τη μνήμη του με ένα βαθιά συγκινητικό κείμενο, με τίτλο «Ένας χρόνος μακριά σου… Μια αιωνιότητα μέσα στις καρδιές μας».
Οι γονείς του μιλούν για το παιδί που έφεραν στον κόσμο, αγάπησαν και ονειρεύτηκαν να δουν να μεγαλώνει. Ο δίδυμος αδελφός του και η αδελφή του κρατούν ζωντανό τον δεσμό με τον άνθρωπο με τον οποίο μοιράστηκαν τα παιδικά και νεανικά τους χρόνια. Οι συγγενείς του θυμούνται το παιδί που υπήρξε αναπόσπαστο κομμάτι της οικογένειας.
«Και για όλους μας είσαι ο Νικόλαός μας. Το παιδί που έφυγε στα 18 του και άφησε πίσω του μια ζωή γεμάτη αγάπη», γράφουν.
«Μας λείπεις κάθε μέρα»
Μέσα από το κείμενό της, η οικογένεια περιγράφει πώς είναι η καθημερινότητα έναν χρόνο μετά. Η απουσία του Νικόλα βρίσκεται στα οικογενειακά τραπέζια, στις γιορτές, στις φωτογραφίες, στις χαρές αλλά και στις δύσκολες στιγμές.
«Μας λείπεις κάθε μέρα», αναφέρουν οι δικοί του άνθρωποι, περιγράφοντας εκείνες τις φαινομενικά μικρές στιγμές της ζωής στις οποίες η απουσία ενός αγαπημένου προσώπου γίνεται ακόμη πιο έντονη.
Ακόμη και στις στιγμές που επιστρέφει το χαμόγελο, όπως εξομολογούνται, υπάρχει η σκέψη ότι θα ήθελαν να βρίσκεται και εκείνος μαζί τους.
Η πίστη που τους κρατά όρθιους
Μέσα στον πόνο, η οικογένεια του 18χρονου βρίσκει δύναμη στην πίστη.
Πιστεύουν ότι η ψυχή του παιδιού τους δεν χάθηκε και ότι ο Νικόλας βρίσκεται πλέον κοντά στον Θεό, σε έναν τόπο χωρίς πόνο και θλίψη.
«Θέλουμε να πιστεύουμε πως ο Χριστός σε κρατά στην αγκαλιά Του, όπως θα θέλαμε να μπορούσαμε να σε κρατήσουμε εμείς», αναφέρουν στο μήνυμά τους.
Κοιτώντας τον ουρανό, όπως γράφουν, θέλουν να τον φαντάζονται ήρεμο και φωτεινό, μαζί με τον παππού και τη γιαγιά του, να εξακολουθεί με κάποιον τρόπο να βρίσκεται κοντά τους και να τους προστατεύει.
«Θα σε αγαπάμε για όσα χρόνια μας στέρησε η ζωή»
Ένας χρόνος πέρασε. Θα ακολουθήσουν επέτειοι, γιορτές και γενέθλια. Οι εποχές θα αλλάξουν, η οικογένεια θα μεγαλώσει και νέες αναμνήσεις θα δημιουργηθούν.
Μέσα σε όλες αυτές, όμως, όπως υπόσχονται οι άνθρωποί του, θα υπάρχει πάντα και ο Νικόλας.
«Θα σε αγαπάμε για όσα χρόνια μας στέρησε η ζωή», γράφουν.
Το όνομά του θα συνεχίσει να ακούγεται μέσα στην οικογένεια και η εικόνα του θα παραμένει ζωντανή στις αναμνήσεις των ανθρώπων που μεγάλωσαν μαζί του και τον αγάπησαν.
Το μήνυμα ολοκληρώνεται με λίγες λέξεις που συμπυκνώνουν όσα αισθάνονται οι δικοί του άνθρωποι έναν χρόνο μετά:
«Νικόλα μας, αν μπορούσαμε να σου στείλουμε μόνο μία λέξη εκεί ψηλά, θα ήταν: “Αγάπη”. Κι αν μπορούσαμε να σου στείλουμε μόνο μία ευχή, θα ήταν: “Να είσαι καλά εκεί που βρίσκεσαι, στην αγκαλιά του Χριστού”».
Ένας χρόνος χωρίς τον Νικόλα Παλάσκα.
Για την οικογένειά του, όμως, η μνήμη δεν μετριέται σε ημέρες και χρόνια. Μετριέται στις στιγμές, στις αναμνήσεις και στην αγάπη που μένει πίσω.
Και αυτή δεν τελειώνει.
