Τον δρόμο της επιστροφής πήρε η εξαμελής οικογένεια που είχε επιλέξει να χτίσει ένα νέο μέλλον στα Φουρνά Ευρυτανίας. Η απόφαση της αποχώρησής τους, έπειτα από δύο χρόνια παραμονής, συνοδεύεται από εκτεταμένες καταγγελίες για κοινωνική απομόνωση και παντελή απουσία ουσιαστικής υποστήριξης από τον τοπικό πληθυσμό, αναδεικνύοντας ένα σοβαρό πρόβλημα ενσωμάτωσης.
Η συγκεκριμένη οικογένεια αποτέλεσε ένα από τα πρώτα παραδείγματα μετεγκατάστασης, ανταποκρινόμενη στο κάλεσμα της εκπαιδευτικού Παναγιώτας Διαμαντή και του ιερέα π. Κωνσταντίνου Ντούσικου. Μέσω της δράσης «Νέα Ζωή στο Χωριό», στόχος ήταν η δημογραφική και κοινωνική αναζωογόνηση του τόπου, με την προσέλκυση νέων κατοίκων στον ορεινό οικισμό.
Οι καταγγελίες για εκφοβισμό και οικονομικό αποκλεισμό
Μιλώντας στην τηλεοπτική εκπομπή «Κοινωνία Ώρα Mega», η μητέρα, Βασιλική Εμμανουήλ, περιέγραψε με μελανά χρώματα την καθημερινότητά τους. Όπως τόνισε, τα προβλήματα κορυφώθηκαν όταν η οικογένεια αποφάσισε να καταγγείλει περιστατικά εκφοβισμού εις βάρος του παιδιού της. Σύμφωνα με την ίδια, η αντίδραση της κοινότητας ήταν τιμωρητική, καταλήγοντας σε άτυπο εμπάργκο απέναντι στην επιχείρηση εστίασης που διατηρούσαν οι ίδιοι με ιδία κεφάλαια.
«Σίγουρα ήταν το οικονομικό. Όταν πήγαμε δεν είχαμε το μαγαζί. Όντως, η «Νέα ζωή στο χωριό» τον πρώτο χρόνο ήτανε δίπλα μας και από θέμα ενοικίου. Από εκεί και πέρα, έπρεπε να σταθούμε εμείς στα πόδια μας, παλέψαμε με το μαγαζί. Δεν ήταν μόνο το οικονομικό, ήταν ότι δεν στηριχτήκαμε και με το σπίτι και με το μαγαζί. Δεν στηριχθήκαμε από την αρχή σωστά και το κερασάκι στην τούρτα ήταν και το bullying που πέρασε το παιδί μας», σημείωσε χαρακτηριστικά.
Στη συνέχεια συμπλήρωσε: «Όταν μίλησε το παιδί ότι πέρασε κάποιες καταστάσεις στο χωριό, το χωριό δυστυχώς έβαλε μια στάση ότι δεν πρέπει να έρθουν στο μαγαζί, γιατί θεωρούσαν ότι ο ξένος προσέβαλε τον ντόπιο».
Η απάντηση της πρωτοβουλίας «Νέα Ζωή στο Χωριό»
Στον αντίποδα, η πρόεδρος της πρωτοβουλίας, Παναγιώτα Διαμαντή, παρέθεσε μια εντελώς διαφορετική εικόνα των γεγονότων. Μέσω της ίδιας εκπομπής, αντέκρουσε τις κατηγορίες περί εγκατάλειψης, αναλύοντας τις παροχές που προσφέρθηκαν. Ανέφερε ρητά την πλήρη κάλυψη των στεγαστικών εξόδων κατά τον πρώτο χρόνο, την εξασφάλιση θέσεων απασχόλησης, καθώς και την πολύπλευρη ενίσχυση των παιδιών σε επίπεδο εκπαίδευσης και διατροφής.
«Στη συγκεκριμένη οικογένεια, που ήταν η πρώτη οικογένεια, χρηματοδοτήθηκε για έναν ολόκληρο χρόνο με τα ενοίκιά της. Είχαμε βρει τις θέσεις εργασίας στην αρχή, είχαμε βρει το σπίτι, ξεκίνησαν οι άνθρωποι, υποστηρίξαμε και τα παιδιά με δραστηριότητες και τα λοιπά. Όσον αφορά για το ζήτημα με το bullying, όπως λέει, ήταν ένα ζήτημα το οποίο είχε έρθει και σε εμάς όταν ξεκίνησαν οι άνθρωποι και γύρισαν από τη Γερμανία και μας είπαν ότι ακριβώς για αυτό το λόγο φύγαν και από τη Γερμανία, γιατί το μεγάλο τους παιδί έχει υποστεί bullying».
Όσο για το περιστατικό με τον εκφοβισμό, εξήγησε: «Ήρθαν στο χωριό, ζήσαν δύο χρόνια και πριν δύο μήνες, τον Ιούνιο, εμφανίστηκε ξανά ότι υπάρχει bullying. Κάτι συνέβη με τα παιδιά. Τοποθετήθηκε η δευτεροβάθμια, μπήκε ο διευθυντής, έκαναν όλες τις απαραίτητες ενέργειες που πρέπει να γίνουν όταν συμβαίνει κάποιο περιστατικό λεκτικής αντιπαράθεσης μεταξύ των παιδιών και αυτό τέθηκε. Τελείωσαν οι εξετάσεις τους. Από κει και πέρα, όπως καταλαβαίνετε από τη δική μας πλευρά, ως Νέα Ζωή στο Χωριό, οι διαπροσωπικές σχέσεις που αναπτύσσονται ανάμεσα στους ανθρώπους δεν είναι κάτι το οποίο μπορεί να από πριν δρομολογηθεί ή αποφευχθεί ή δημιουργηθεί με κάποιο τρόπο».
Ακατάλληλες συνθήκες διαβίωσης και ποντίκια
Πέρα από το ζήτημα του κοινωνικού αποκλεισμού, οι καταγγέλλοντες γονείς έθεσαν και ζήτημα ακαταλληλότητας των κτιριακών υποδομών. Περιέγραψαν απαράδεκτες συνθήκες στο οίκημα που διέμεναν, καταγγέλλοντας ελαττωματική μόνωση και εμφάνιση τρωκτικών, στοιχεία που επιβάρυναν δραματικά την υγεία των ανηλίκων.
«Φύγαμε γιατί δεν μπορούσαμε να ανταπεξέλθουμε και δεν μπορούσαμε να συνεισφέρουμε στα παιδιά. Από τη στιγμή που εμείς έχουμε και μια αξιοπρέπεια, Που κάποια στιγμή πρέπει να την κρατήσεις αυτήν την αξιοπρέπεια και από τη στιγμή που δεν μπορείς να ανταποκριθείς στο να ταΐσεις τα παιδιά, δεν θα χτυπήσεις την πόρτα να ζητήσεις μία βοήθεια. Χτύπησα την πόρτα ότι δεν είναι ωραίο αυτό που κάνουν στο μαγαζί γιατί δε χτυπάνε μια επιχείρηση, χτυπάνε μία μάνα που δεν μπορούσε να ταΐσει τα έξι παιδιά της», υπογράμμισε η μητέρα.
Σχετικά με το σπίτι είπε χαρακτηριστικά: «Μπήκαμε σε ένα σπίτι που μένανε αρουραίοι και ο μάστορας ο ίδιος γύρισε και είπε: εδώ δεν μένουν ούτε κότες. Ζούσαν τα παιδιά με μία ξυλόσομπα, η οποία δεν τοποθετήθηκε σωστά και τα νερά και τα χιόνια έμπαιναν όλα μέσα. Ζούσαμε με τους αρουραίους και το παιδί συνέχεια ήταν στο γιατρό».
Παρά τη συγκεκριμένη αρνητική εξέλιξη, η κυρία Διαμαντή ξεκαθάρισε πως το εγχείρημα της μετοίκησης δεν έχει αποτύχει. Αντίθετα, υπογράμμισε ότι άλλες πέντε οικογένειες εξακολουθούν να διαμένουν στον ορεινό οικισμό, όπου έχουν ενσωματωθεί ομαλά και εργάζονται κανονικά, χωρίς να έχουν αναφέρει ανάλογα προβλήματα.
Πηγή: ieidiseis.gr
