Επίκαιρη ερώτηση προς τον Υπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών κατέθεσε ο βουλευτής Μαγνησίας και πρώην υφυπουργός Ν.Δ. Χρήστος Μπουκώρος, αναδεικνύοντας ένα μείζον ζήτημα που έχει ανακύψει κατά την τρέχουσα θερινή περίοδο στο νησί της Σκοπέλου και πλήττει άδικα την τοπική οικονομία και τους επαγγελματίες της εστίασης.
Όπως επισημαίνει στην ερώτησή του ο Χρ. Μπουκώρος, η Κτηματική Υπηρεσία Μαγνησίας, κατά την τρέχουσα θερινή περίοδο, επέβαλε στους επαγγελματίες της εστίασης που δραστηριοποιούνται σε περιοχές εντός των ορίων οικισμού της Νήσου Σκοπέλου τον περιορισμό της περ. γ΄ του άρθρου 8 του Ν. 5092/2024, που αφορά ανάπτυξη σε ποσοστό 30% επί του χώρου αιγιαλού που παραχωρείται για απλή χρήση, εφαρμόζοντας τον συγκεκριμένο περιορισμό και στην ανάπτυξη τραπεζοκαθισμάτων.
Ωστόσο, η εν λόγω διάταξη κάνει λόγο για ανάπτυξη ομπρελών, ξαπλωστρών και θαλάσσιων μέσων αναψυχής και όχι για τραπεζοκαθίσματα.
Σύμφωνα με το πνεύμα του νόμου και τη ratio legisτων διατάξεων, οι ανωτέρω περιορισμοί έχουν τεθεί για την προστασία των οικοτόπων και για την ελεύθερη και ακώλυτη χρήση και πρόσβαση των λουομένων προς τις ακτές και μόνο, και όχι για την εφαρμογή τους σε κάθε περίπτωση, όπως στην υπό κρίση, όπου εντός των ορίων οικισμού βρίσκεται και ο λιμένας της Σκοπέλου, στον οποίο δεν προσφέρεται ούτε επιτρέπεται η κολύμβηση.
Επιπλέον, το σύνολο των δομημένων χώρων των οικισμών δεν αποτελεί οικότοπο υπό την έννοια της Οδηγίας για τους οικοτόπους (NATURA 2000) και επί των χώρων αυτών δεν εφαρμόζονται οι αυστηροί περιορισμοί του δικτύου NATURA 2000.
Το άρθρο 9 του Ν. 3937/2011 (ΦΕΚ 60/Α/2011), το οποίο επέβαλε τον αυστηρό κανόνα αρτιότητας των 10 στρεμμάτων για εκτός σχεδίου δόμηση στις περιοχές NATURA, ξεκαθαρίζει έμμεσα αλλά σαφέστατα το πεδίο εφαρμογής. Επιπλέον, σύμφωνα με τη νομοθετική λογική του άρθρου 19, ορίζεται ρητά ότι για τις περιοχές που εντάσσονται στο δίκτυο NATURA 2000 και βρίσκονται εντός εγκεκριμένων σχεδίων πόλεων ή νομίμως υφιστάμενων ορίων οικισμών, εφαρμόζονται αποκλειστικά οι ισχύουσες για τις περιοχές αυτές πολεοδομικές διατάξεις.
Σε πλήθος αποφάσεων του Συμβουλίου της Επικρατείας (π.χ. ΣτΕ 269/2019, ΣτΕ 167/2021) αναγνωρίζεται η πάγια αρχή ότι ο σκοπός της Οδηγίας 92/43/ΕΟΚ είναι η προστασία των φυσικών οικοτόπων(Παράρτημα Ι) και των ειδών (Παράρτημα ΙΙ). Οι δομημένοι οικισμοί, από τη φύση τους, στερούνται αυτών των οικολογικών χαρακτηριστικών. Συνεπώς, τα εγκεκριμένα σχέδια πόλεως και τα νομίμως καθορισμένα όρια οικισμών «εξαιρούνται» της ειδικής οικολογικής αξιολόγησης (ΕΟΑ) και των δεσμεύσεων προστασίας της άγριας χλωρίδας και πανίδας.
Ως εκ τούτου, ευλόγως συνάγεται ότι ο εν λόγω περιορισμός δεν μπορεί να τύχει εφαρμογής επί των παραχωρούμενων χώρων για απλή χρήση του αιγιαλού για ανάπτυξη τραπεζοκαθισμάτων (και όχι ξαπλωστρών), όταν αυτοί βρίσκονται εντός ορίων οικισμών και εντός σχεδίων πόλης.
Σύμφωνα λοιπόν με τα ανωτέρω, ο βουλευτής Μαγνησίας ζητά από τον αρμόδιο υπουργό να διευκρινιστεί άμεσα από τη Γενική Γραμματεία Δημόσιας Περιουσίας, αν ο περιορισμός του 30% εφαρμόζεται και στην ανάπτυξη τραπεζοκαθισμάτων επί παραχωρούμενων χώρων αιγιαλού για απλή χρήση, όταν αυτοί βρίσκονται εντός ορίων οικισμών ή εγκεκριμένων σχεδίων πόλης. Συγχρόνως, ζητά την έκδοση διευκρινιστικής εγκυκλίου προς τις Κτηματικές Υπηρεσίες, προκειμένου να αποσαφηνιστεί το νομικό καθεστώς, να αποκατασταθεί η ορθολογική εφαρμογή του νόμου και να επιλυθεί το πρόβλημα που επιβαρύνει την τοπική επιχειρηματικότητα.
